18-04-12

't Straat...

 

't Is hier weeral een tijdje stil hé?  Voor sommigen die deze blog volgen het teken dat ik weer (effe) van 't straat ben.  Nope, spijtig genoeg niet.  De stilte had een andere reden.

Ik heb in een dipje gezeten.  Dat gebeurt wel eens meer sinds mijn scheiding...  Ik wijt het aan jarenlang onderdrukte emoties die toen eindelijk aan de oppervlakte gekomen zijn en af en toe willen tonen dat ze er nog steeds zijn.  Maar dit dipje had totaal niets met die scheiding of met die onderdrukte emoties te maken.  Het was eigenlijk ook geen dipje.  Eerder een put of een vijver.  Of maak er maar meteen een klein bergmeertje van, de verdomde Marianentrog zou een beetje overdreven zijn.

Nee, deze keer ben ik zwaar teleurgesteld in iemand die ik tot mijn beste vrienden rekende.  Ik heb echt het gevoel gebruikt, nee misbruikt te zijn en daarna weer uitgespuwd wanneer ik niet meer nodig was, en ik heb er echt zwaar van afgezien.  Zó erg zelfs dat de altijd zo positieve ik eventjes totaal uit het beeld verdwenen was en het heeft verdomd lang geduurd eer ik hem terug vond.

Vroeger zou ik deze blog gebruikt hebben om alle miserie van mij af te schrijven, en misschien had ik dat nu ook beter gedaan.  Maar vroeger kon dat in alle anonimiteit... Nu zijn er een aantal lezers waar ik een gezicht op kan plakken en ik bepaal dan liever zelf wat ik tegen wie vertel.  Misschien moet ik maar beginnen met beveiligde stukjes maar dat is ook een heel gedoe.  Zelf heb ik altijd moeite om aan de auteur te bekennen dat ik nieuwsgierig ben waardoor ik niet eens de moeite doe om het paswoord te vragen.  Ik kan mij voorstellen dat dat bij veel mensen het geval is.  En dus mist zo'n beveiligd stukje volgens mij alle voordelen van een internet blog: mensen de kans geven om te reageren en zo misschien eens andere inzichten te krijgen. En als het geen voordelen heeft hoef ik ook niets te publiceren hé ;-)

Als het hoofd niet helemaal ok is dan lukt het daten ook niet heb ik al gemerkt, ook deze keer natuurlijk.  Het lijkt alsof de vrouwen dat ruiken :-)  Maar het zal wel eerder zijn dat de berichtjes die ik stuur niet de juiste sfeer uitstralen of zo...  In elk geval, nu mijn hoofd weer in orde is krijg ik inderdaad meer respons.  Maar om een of andere reden boeit het mij nu allemaal plots minder.  Misschien omdat de lente nu ook even pauze blijkt te nemen?  Maar ook omdat ik nu in een paar goeie boeken bezig ben en dan durf ik al de rest wel eens te vergeten :-)

Nog een 700-tal bladzijden te gaan.  't Kan dus misschien nog even duren eer hier nog iets nieuws verschijnt...

 

21:25 Gepost door Rigel in Dagelijkse leven, Mezelf | Permalink | Commentaren (12) | Tags: in de put, vrienden |  Facebook |

11-05-09

De ideale man heeft het weer serieus zitten...

...de blues wel te verstaan, ik wou dat het eens iets anders was.

En deze keer heeft weinig of niets met Lindsey te maken.  Ik heb gewoon het gevoel dat het niet meer de goede kant uit gaat met mijn leven, eerder wat achteruit...  Hé, het is niet allemaal kommer en kwel hoor, er zijn gewoon een aantal zaken aan mezelf die mij serieus beginnen ergeren, maar waar ik precies niets aan kan veranderen.  Dat lijkt me gewoonweg niet te lukken...

Ik begin bvb weer dingen uit te stellen tot het echt niet meer kan.  Zo heb ik vandaag mijn laatste propere onderbroek uit de kast gehaald waardoor ik nu de was wel echt moest doen, want zelfrespect heb ik gelukkig nog wel.  Ik geraak ook moeilijk op tijd uit mijn bed en ik zit veel te veel (alleen) thuis naar mijn goesting...

Het zelfvertrouwen is ook nog niet helemaal waar het zijn moet.  Dat is eigenlijk maf: als ik met een vrouw afspreek voor een etentje babbel ik meestal honderduit en valt er nauwelijks een stilte (als de vrouw in kwestie wat mee wil werken, tenminste).  Maar als ik in een café een leuke vrouw alleen zie zitten/staan durf ik langs geen kanten naar haar toe te gaan.  Dan weet ik namelijk geen zinnig woord uit te brengen.  Trouwens, alleen een café binnen gaan waar ik niemand (heel goed) ken doe ik zo al nooit.  Hetzelfde verhaal bij datingsites.  Iemand een mailtje sturen doe ik wel, maar zo maar met iemand beginnen chatten?  Nope, veel te gevaarlijk, zo lijkt het wel.

Ik denk dat mijn grootste probleem is dat ik geen goeie single vriend(in)en heb.  Eén of meerdere personen waarmee je samen leuke dingen kan doen.  Gewoon plezier hebben, punt.  Misschien moet ik daar wel eerst werk van maken.  Dan zal al de rest wel loslopen.

21-02-09

Onverantwoord gedrag

Vorige dinsdag ben ik met 3 vrienden iets gaan eten.  We doen dat een keer of 4 per jaar, zo met de mannen alleen op stap.  Eerst lekker gaan eten, dan een pousse-caféke, als afsluiter een pintje gaan pakken.  Normaal kan ik mezelf dan altijd goed onder controle houden, op een uur of 6 tijd mag je wel iets drinken...  Ik dacht dat dat deze keer ook zo was, maar ik heb me blijkbaar serieus vergist...

Want écht onder controle kan je het niet noemen, als je 's morgens in je bed wakker wordt en je je langs geen kanten kan herinneren hoe je daar geraakt bent.  Ik ben er serieus van onder de indruk, want dat heb ik nog nooit meegemaakt...  Het laatste wat ik me herinner is dat ik met 1 overgebleven maat in een café zat te babbelen.  Het volgende, dat ik mijn ogen open trek in mijn eigen bed.  Spijtig genoeg alleen, of misschien beter zo, wie weet wie of wat had ik aangetroffen;-)  Wat er in de tussentijd gebeurd is, geen flauw idee.  Straf toch?

Ik moet van dat café nog minstens 1 kilometer gewandeld hebben naar mijn auto, en wat erger is, ik heb blijkbaar met mijn auto de volle 30 Km naar huis gereden.  Ik mag er niet aan denken dat ik ondertussen iets tegengekomen was.  Totaal onverantwoord van mezelf...  Volgende keer zal het héél wa minder zijn!

Soms lijkt de ideale man nog verder weg dan ooit...

00:01 Gepost door Rigel in Mezelf | Permalink | Commentaren (14) | Tags: drinken, uitgaan, vrienden, ideale man |  Facebook |