09-08-12

Vakantie

Net terug van een deugddoende vakantie, samen met de kids.

Natuurlijk weer in rasechte guerilla stijl, wat inhoudt: halsoverkop en onvoorbereid vertrekken, natuurlijk de helft vergeten maar er op een of andere manier toch altijd in slagen om alles op zijn pootjes te krijgen.

Even illustreren hoe dat dan precies in zijn werk gaat:

  • 3 dagen voor vertrek beslissen om te gaan camperen (onze oude tent lag al 5 jaar ongebruikt op de zolder)
  • Op de weerkaart kijken waar het dan goed weer is om dan te beslissen om naar Zuid-Frankrijk te trekken.
  • De dag voor vertrek tot de vastelling komen dat de stoppen van de luchtmatrassen kapot zijn
  • en dat dag onze nationale feestdag is en dat er dus geen winkels open zijn
  • Dan maar te beslissen om naar de dichtstbijzijnde Nederlandse kampeerwinkel te trekken
  • die op een uur rijden blijkt te liggen.
  • Dan toch maar eerst op goedkomen uit 'Het Amerikaantje' te proberen
  • tot grote opluchting zien dat die wél open is
  • maar geen passende stoppen verkopen.
  • Dan maar 2 nieuwe luchtmatrassen aanschaffen.
  • Daarna vlug verder inpakken en de auto inladen.
  • Er gelukkig nog aan denken om de buren te vragen mijn brievenbus te legen.
  • En daarna vroeg in bed te kruipen omdat we 's anderdaags vroeg gaan vertrekken
  • en natuurlijk niet in slaap geraken.
  • Na 2 uur wakker liggen toch in slaap geraken
  • maar na een half uurke terug wakker schieten omdat ik nog iets vergeten inpakken ben
  • Terug in slaap sukkelen
  • De vorige 2 puntjes nog een 3-tal keer herhalen
  • Om 3 uur wakker worden van de wekker
  • maar pas om half 4 uit mijn bed geraken
  • De kinderen wakker maken
  • Vlug de dingen pakken die ik vergeten was
  • en Joepie!!! vertrekken...
  • Na een half uur rijden me herinneren dat ik nog 4 dingen moest pakken ipv 3.
  • Na 10 uur rijden eens in een oude ACSI gids opzoeken welke camping we zouden kiezen
  • op goedkomen uit naar die camping rijden
  • en toch nog een plaatske vinden.
  • Natuurlijk (na 5 jaar) vergeten zijn hoe je die tent nu weer moet opzetten, maar ik ben nogal technisch aangelegd dus moeilijk kan dat niet zijn, toch?
  • Dan tot de vaststelling komen dat de ondergrond toch wel redelijk hard is
  • en ik natuurlijk geen hamer bij heb (nee, dit was niet het 4e ding)
  • maar dat ik gelukkig vriendelijke buren heb die er eentje willen lenen.
  • Na een half uurke het grondzeil proper gespannen en met piketten verankerd te hebben
  • tot de vaststelling komen dat de buitentent spanbanden heeft die ONDER het grondzeil moeten komen, waardoor ik dus weer van voor af aan mag beginnen.
  • Na een 4-tal uurtjes toch volledig gesettled geraak
  • Maar wel NET de welkomst-drink van het animatie-team gemist heb
  • die slechts om de week gehouden wordt.
  • Dan vlug iets gaan eten in het plaatselijke restaurant
  • waar alles al gereserveerd blijkt te zijn
  • maar de vriendelijke patron voor ons toch nog een tafeltje bij schuift.
  • Daarna moe maar voldaan in de slaapzak kruipen
  • die nogal smal blijkt te zijn voor mij (om misschien ik te breed geworden ondertussen?)
  • En daarna de slaap niet kunnen vatten omdat mijn zoontje de kunst van het snurken van zijn grootvader geërft blijkt te hebben.
  • Na enige uren beslissen om mijn oordoppen te gaan zoeken
  • en ondervinden dat ik ook geen (zak)lampen mee heb.  Nee, nog steeds niet dat 4e ding...
  • Uiteindelijk toch in slaap te sukkelen
  • En toch enigzins uitgerust wakker worden
  • op de grond
  • en zo stijf als een plank
  • omdat mijn luchtmatras blijkt te lekken.
  • Bij het ontbijt lees ik in de brochure van de camping dat er in de buurt een ochtendmarkt is.  Misschien kan ik daar wel een zaklamp op de kop tikken, dus besluiten we om daar naartoe te rijden.
  • In Zuid-Frankrijk blijkt 'in de buurt' echter een rekbaar begrip.  45 minuten zouden we moeten rijden volgens de GPS
  • via de autostrade, dus alweer Péage...
  • Maar wat ligt er wonder boven wonder, op 100m vóór de Péage-terminal?
  • Toch geen Decathlon zeker?
  • Waar we lampen kopen
  • en nieuwe stoppen voor die oude luchtmattrassen
  • die natuurlijk nog thuis liggen
  • en dus ook nog (nog maar eens) een nieuwe luchtmatras kopen voor mij.
  • En niet te vergeten een nieuwe zwembroek voor mij.  Dat was het 4e item dat ik 's morgens vergeten was....

Natuurlijk zou ik het merendeel van al die problemen kunnen vermijden door meer op voorhand te plannen en zorgvuldiger te werk te gaan, maar dan zou mijn leven toch een stuk minder spannend zijn, niet? :-)  

Ik lig daar niet erg wakker van.  Zo zit mijn leven nu eenmaal in elkaar.  Hoe erg het bij mij ook ooit in de soep loopt, op een of andere manier komen de problemen die zich stellen altijd wel in orde.  De ene keer moet ik al eens wat meer helpen dan de andere.

Mijn kinderen zijn dat ondertussen ook al gewoon.  Die liggen er al lang niet meer wakker van als er weer eens het een of het ander mis loopt.  En dat vind ik zeer positief: zij kijken het leven met meer vertrouwen tegemoet dan ik vroeger deed.  Zo hebben ze bijvoorbeeld zélf gevraagd of ze (op de camping) een brood mochten gaan kopen.  Ook al heeft mijn dochtertje amper 1 jaar Frans gehad op school en heeft ze op vakantie gemerkt dat ze daar niet echt veel mee kon aanvangen.  Ik zou dat nooit gedurfd hebben, maar haar schrikt dat niet echt af...

04-08-10

Ik heb het mezelf weer niet gemakkelijk gemaakt

Ik zal me weer van alles inbeelden, maar ik had de indruk dat Eva weer stilaan aan het bijdraaien was.  Het was al een tijdje geleden dat ik haar gekust had, maar toen ze vorige week bij mij aan zee (tja, vakantie hé) op bezoek kwam en we tijdens een wandeling even naar de zee zaten te kijken terwijl de kids in de duinen speelden zij ze plots tegen mij: laat je gaan.

Niet mis te verstaan, toch?  Maar ik met mijn lompe kop...  Straks heeft ze toch weer spijt dacht ik bij mezelf.  Dus deed ik alsof ik het niet gehoord had en deed niets...  dan wachten op nóg een signaal dat niet meer kwam...  Na de wandeling hebben we nog een hele tijd gezellig ziiten babbelen...  Zelfs langer dan ik ooit gehoopt had want ze is pas om 1u bij mij vertrokken terwijl ze 's anderendaags moest gaan werken...  En weer had ik niet door dat ze waarschijnlijk gewoon zat te wachten totdat ik haar kuste.

Bij het afscheid aan haar auto was het bijna gebeurd.  Écht, ik kon me bijna niet beheersen, maar het is me toch gelukt.  En fier dat ik op mezelf was toen!  Nu denk ik bij mezelf: gij onozel kieken!  Zo'n kansen laten voorbij gaan, niet te geloven...

Het ergste is eigenlijk nog dat ik dat nù pas besef.  Nu, op dit eigenste moment terwijl ik dit aan het schrijven ben, wanneer alle bruggen ondertussen alweer opgeblazen zijn...  Want ironisch genoeg vertelde Eva me vorige zondag dat ze die dag even bijgelezen had op mijn blog.  Ik vrees dat mijn laatste bericht een verkeerde indruk op haar achtergelaten heeft, want sinds dat telefoongesprek heb ik haar niet meer gehoord...

 

01:13 Gepost door Rigel in Liefde | Permalink | Commentaren (4) | Tags: eva, soap, vakantie |  Facebook |

27-07-09

Verlof...

2 weken verlof nu.  Met de kinderen naar zee...  't Is te zeggen: voorlopig maar met 1-tje, de kleinste is deze week nog op kamp met de Chiro.  Het zal dus een rustig weekje worden zo met ons 2-tjes.  Vrijdag volgt dan een drukke dag: om en weer naar huis om het gras te maaien, de kleinste op te halen en al wat was te doen.  Zaterdag wordt hopelijk een leuke dag, want dan komt Fanny met haar kinderen een dagje naar zee.  Voorlopig nog incognito (als gewone vriendin), maar zo leren we elkaars kinderen al eens kennen en kunnen de kinderen onderling wat ravotten.  Ik hoop dat ze goed overeen komen, stel je voor dat ze elkaar na 5 minuten al in de haren vliegen :-)  Maandag wéér om-en-weer naar huis, deze keer om schoenen te gaan kopen voor mijn zus haar bruiloft.  We zijn nog ruim op tijd deze keer, want ze trouwt de zaterdag daarop pas;-)

Misschien dat er nog andere vrienden eens langskomen, ik hoop het alvast want dat is altijd heel plezant.  Maar dit jaar heb ik ze niet laten weten wanneer ik aan zee zit.  Gewoon stomweg vergeten.  Zo druk bezig met Fanny, de Gentse feesten en de voorbereidingen dat ik er gewoonweg niet aan gedacht heb.  We zien wel...

15:43 Gepost door Rigel in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vakantie |  Facebook |