30-01-11

(A+V)*F=L

Je zou het misschien beginnen denken, maar het gedoe met die datingsites is niet allemaal kommer en kwel.  Ik schrijf er eigenlijk niet veel meer over, maar ik kom wel degelijk af en toe nog eens buiten.  Ik ben sinds mijn laatste post zelfs uit geweest met 4 verschillende vrouwen, zowaar een persoonlijk record. 2 daarvan heb ik inderdaad leren kennen via een datingsite, de 2 andere door deze blog.  Eentje kent u ook al langer, maar daar heb ik al meer dan genoeg over geschreven denk ik.

Ik heb er ook 2 gekust, zonder al te veel verdere gevolgen weliswaar, maar ook daar ga ik het nu eens niet over hebben.  Waar ik het wel over wil hebben is over wat er nu precies nodig is om van een leuke date iets méér te maken.

Ik merk namelijk geregeld dat aantrekkingskracht weliswaar onontbeerlijk is, maar lang niet voldoende garantie biedt.  Een voorbeeld: één van de vier eerder vermelde dames heeft het allemaal.  Ze is redelijk knap, sympathiek, intelligent, speels...  kortom, wat moet een man nog meer hebben.  Via chat klikte het helemaal en we verwachtten allebei heel veel van onze ontmoeting.  Maar toen het moment daar was gebeurde er... niets.  O, het was heel gezellig en en de aantrekkingskracht was wel degelijk aanwezig maar "iets" drukte blijkbaar zwaar op de rem.  Bij de herkansing een 2-tal weken later speelden de hormonen nog verder op en werd er zelfs gekust, maar de dag daarna hielden we er allebei toch een wrang gevoel aan over...

Ik snapte het niet echt.  Ze had geen afgrijselijk stemmetje, geen rare tics, geen kwalijke geurtjes, kon lachen met mijn grappen, zag er op bepaalde momenten best wel sexy uit.  Waarom wou 'het' dan niet komen?  Misschien het feit dat ze 3 kinderen heeft en dat ze niet echt bij de deur woont?  Zou het echt zó simpel zijn?  Dat het 'hoofd' ook moet meewillen?  Of zit het toch iets ingewikkelder in elkaar?  Ik kan me namelijk niet voorstellen dat het hoofd van iemand die hopeloos (maar onbeantwoord) verliefd is, dol enthousiast is over de situatie.  En toch blijkt dat weinig of geen effect te hebben.

Na wat onderzoek ben ik tot de conclusie gekomen dat 'fantasie' ook een rol moet spelen.  Een belangrijke rol zelfs.  Ik ben er van overtuigd dat de ander minder invloed heeft op het feit of je nu verliefd wordt of niet dan de meesten denken.  Het proces van het verliefd worden speelt zich volledig in je eigen hoofd af, op basis van je eigen fantasie.  Het enige wat de ander kan doen is die fantasie voeden of afremmen en daar blijft het zo ongeveer bij.  Behalve misschien wat feromonen rondstrooien en je hormonenspiegel wat omhoog (of juist omlaag) jagen.  De juiste dingen zeggen, elkaar in de ogen kijken, toevallige aanrakingen...  Dit zijn de dingen waar je achteraf op terugkijkt en over fantaseert...  En dát is het moment waarop je verliefd wordt!

Waarom is het dan niet gelukt?  Simpel: onze fantasie werd niet genoeg gevoed.  De gesprekken waren leuk maar gingen over alledaagse dingen, werk, ex'en, kinderen, enz...  De lichaamstaal gaf ook geen duidelijke signalen... Enkel bij die 2e date hing er iets meer in de lucht, maar blijkbaar niet voldoende om ons echt over de streep te trekken...

 

01:24 Gepost door Rigel in Daten | Permalink | Commentaren (10) | Tags: succesformule |  Facebook |