26-10-11

5 maand...

Zo lang is het geleden dat ik hier nog iets gepost heb....  Zo lang heeft 'het' dus geduurd.  Jawel, een relatie...  Een echte...  Maar ook deze keer niet DE echte...

 

Ik heb deze blog heel die tijd bewust stil gehouden om te voorkomen dat zij hem toevallig zou ontdekken want op zo'n moment worden sommige dingen die hier staan misschien verkeerd uitgelegd.  Nu is die stilte dus niet meer nodig.  Ik moet eerlijkheidshalve ook wel toegeven dat ik niet al te veel moeite moest doen om niet te bloggen.  De inspiratie was ook niet echt wat ze moest zijn :-)

 

Terug over naar die relatie...  of meer hoe ze eindigde.  De rest hou ik liever voor mezelf...

 

Het is raar hoe ze er uiteindelijk zelf voor gezorgd heeft dat wat ze ten allen prijzen wou vermijden toch kreeg.

 

Je kan namelijk zo erg beducht zijn om gekwetst te worden dat je overal aanwijzingen ziet dat er met je voeten gespeeld wordt.  Dat de andere partij verborgen gebreken blijkt te hebben of dat de relatie langs de andere kant niet even belangrijk wordt geacht...  Zodat die andere kant het na verloop van tijd effectief beu wordt en de relatie verbreekt.

 

Na de zoveelste onterechte golf van jaloezie en kritiek was ik het beu.  Het ergste van al was nog dat zij het totaal niet had zien aankomen.  Nee, zij was diegene die constant 'gekwetst' werd.  Zij was degene die meermaals dreigde de relatie op te blazen.  Zij ging ervan uit dat ik haar meer nodig had dan zij mij.  Ze had dus niet gedacht dat het ook wel eens te veel kon worden voor mij.

 

Ik had haar nochtans in het begin van onze relatie gewaarschuwd dat ik heel meegaand ben en heel veel kan verdragen, maar dat velen de fout begaan dat als 'zwak' te beschouwen...

 

Ik heb dan ook talloze keren geslikt omdat ik inzag dat ze me verkeerd begrepen had...  Me geëxcuseerd om iets wat zogezegd verkeerd had gedaan...  Allemaal om de lieve vrede te bewaren en onze relatie een kans te geven.  Maar o wee als ik het eens aandurfde om zélf een voorzichtige kritiek te uiten.  Dan mocht ik meteeen weer beginnen slikken en excuseren ;-)  En daarmee komen we bij wat mij eigenlijk het meest tegen de borst stootte: gedurende die vijf maanden heb ik geen enkele keer 'sorry' van tussen háár lippen horen ontsnappen...

 

Het verwondert me dus eigenlijk wel dat ze precies nogal geschokt was dat ik antwoordde dat we er beter mee konden stoppen toen ze de laatste keer liet weten dat ze vond dat onze relatie niet zo goed liep...  Als ze werkelijk zo content met me was had ze dat toch op een andere manier mogen tonen...

 

 

 

Ik wil hier wel nog even expliciet bij vermelden dat ik hier beschrijf hoe IK de breuk ervaren heb.  Voor het zo ver kwam heb ik echt wel een mooie tijd beleefd...

 

01:04 Gepost door Rigel in Liefde | Permalink | Commentaren (3) | Tags: relaties, scheiden |  Facebook |

07-05-09

Miljaar!

Ik voel met serieus in de luren gelegd door onze notaris...

Hij had ons immers verteld dat de papieren die we getekend hebben voor onze scheiding de wettelijke regeling vastlegden, maar dat was enkel een kapstok waar de rechtbank naar ging teruggrijpen indien wij niet (meer) overeen kwamen.  Indien wij beiden akkoord waren om daarvan af te wijken was dat geen probleem.

Niet dus...  Althans... niet volledig...  Zolang je niet in de portemonee van de staat zit mag je doen en laten wat je wil.  En daar wringt dus het schoentje...

Omdat ik in het huis blijf wonen is het niet meer dan logisch dat ik Lindsey haar deel van het huis uitbetaal op het moment dat het huis op mijn naam geschreven wordt.  Nu hadden we ondertussen al afgesproken dat nog wel even kon wachten.  Dat is dus buiten de Belgische staat gerekend.  Die verplicht ons namelijk dat het huis binnen de maand na de inschrijving van de scheiding op mijn naam geschreven wordt, en dat staat ook zo in onze papieren.  Waarom?  Simpel hé, wanneer het huis van eigenaar verandert mag de staat lekker weer wat centjes afsnoepen, en daar willen ze liever niet te lang mee wachten.

Ik mag dus meehelpen het gat in onze begroting te dichten, en best nog voor het eind van deze maand want anders mag ik nog een boete betalen ook, dat liet de notaris me deze week eventjes weten.  Dat betekent dus dat ik vanaf nu al (ik mag een beetje overdrijven, hé) mijn vrije tijd mag gaan spenderen in het zoeken van de goedkoopste lening.

Hopen dat ik het allemaal rond krijg voor het eind van de maand...

22:38 Gepost door Rigel in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: boete, scheiden, notaris, taks |  Facebook |

29-04-09

Vooruitgang!

Deze week heb ik belangrijke vooruitgang geboekt in mijn tocht naar het ideale-man-zijn-schap, of hoe noem je zoiets zonder geen belachelijk figuur te slaan...

2 belangrijke eigenschappen van die ideale man kon ik bij mij aanvinken.

Als eerste 'vrij zijn', want hoewel Lindsey en ik al meer dan een jaar niet meer samenwonen, vond onze Belgische staat dat wij nog steeds gehuwd waren.  Sinds gisteren is dat eindelijk veranderd.  10 weken hebben onze ambtenaren ervoor nodig gehad om het vonnis van de scheiding (uitgesproken op 18 februari) in te schrijven in het bevolkingsregister.  Vandaag ben ik nu officieel gescheiden en dus een vrij man.  Eindelijk mag ik nu -zoals alle grote jongens- een eigen Visa kaart met kredietregeling afsluiten zonder dat Lindsey daar akkoord voor moet gaan.  En als ik nu het loodje er bij neer leg is Lindsey niet automatisch meer de begunstigde van de uitkering van mijn levensverzekering, maar gaat het geld naar de kinderen, die ik dat toch iets meer gun :-)  Een minder positief gevolg is dat ik nu mag uitkijken naar een nieuwe lening om Lindsey haar deel van het huis af te kopen...  Vrouwen die op zoek zijn naar iemand met geld zullen dus snel moeten zijn, want dat is straks allemaal weg ;-)

De tweede eigenschap is graag/kunnen dansen.  Nu heb ik altijd wel al een goed gevoel voor ritme gehad, ik ben echter ook 'gezegend' met een stel hersenen dat wel allerlei totaal onbelangrijke pietluttigheden onthoudt, maar zaken die ik echt wel wil onthouden, zoals de passen en figuren van een dans bijvoorbeeld, het liefst van al direct buiten zwiert van zodra ik ze een tijdje niet nodig gehad heb.  Van de 2 jaar dansles die ik 13 jaar geleden gevolgd heb weet ik dus absoluut niets meer, behalve een aantal swing-figuurtjes.  Die heb ik gelukkig van de sloop kunnen redden.

Sinds vorige week is mijn Salsa-kennis ook weer gereactiveerd.  Ik wou al langer (terug) Salsa leren, maar het was er tot nu toe nog niet van gekomen om mij weer voor een cursus in te schrijven.  Nu trouwt mijn kleine zus deze zomer, en zij wou ook graag Salsa kunnen dansen tegen dan.  Haar ventje heeft echter 2 houten benen, dus was ik gewillig slachtoffer om met haar mee naar de les te gaan.  Door omstandigheden zijn we pas de 5e les kunnen instappen, maar de lerares heeft ons wel eerst via een soort van privécursus op speed gebracht.  Volgens haar zijn we echte natuurtalenten.  Na die 5e (2e voor ons) les waren we even goed als de rest van de cursisten.

Spijtig dat binnen 4 lessen de cursus weeral gedaan is, want ik vind Salsa dansen wel leuk.  Voor de zomer beginnen er ook geen nieuwe cursussen meer, en na de zomer zal mijn zusje het te druk hebben met haar getrouwde leven, vrees ik.   Ik zal dus op zoek moeten gaan naar een nieuwe danspartner, want ik wil daar echt wel verder mee doen.

Iemand kandidaat?

00:46 Gepost door Rigel in Mezelf | Permalink | Commentaren (5) | Tags: dansen, scheiden, salsa, ideale man |  Facebook |