21-03-13

Meanwhile... in a company... somewhere in Belgium

Tussen het schrijven over porno door moet er ook nog wat gewerkt worden... en dat begint nu toch efkes ferm tegen te steken.  Het management heeft namelijk serieuze hervormingen aangekondigd waar ons team mee in betrokken is.

In se ben ik blij met die hervormingen.  Er moet namelijk al lang iets veranderen in het bedrijf. Verschillende teams stellen hun eigen doelstellingen boven die van het bedrijf waardoor hetgeen ze opleveren niet samenwerkt.  En adviezen van ons team om dingen recht te zetten worden verticaal geklasseerd, omdat we geen authoriteit kunnen (lees mogen) uitoefenen.

Dringend tijd voor veranderingen dus.  Alleen is het probleem dat die nu al sinds oktober in de lucht hangen.  Sinds een paar weken kennen we nu de nieuwe structuur en die ziet er alvast veelbelovend uit.  Alleen weten we nu nog steeds niet wie welk postje gaat innemen: daar wordt nog steeds over gediscussieerd ergens ver boven onze hoofden.

Dat zorgt voor een boel zenuwen bij de werknemers, met allerlei gekonkelfoes en gelobby tot gevolg.  Situaties à la 'Met man en macht' zijn niet van de lucht...

Ik ben daar echt allergisch voor.  Ik hou mij daar dus ver buiten maar wacht bang af...

 

11-12-08

Vorig weekend

Vorig weekend was druk maar fijn.  Zondag kwamen de vrienden van de Indonesië reis langs om eens bij te kletsen en naar de foto's te kijken.  Normaal hadden we afgesproken in de koffiezaak van Koffiemadam, maar aangezien Koffiemadam geen koffiemadam meer is (kunt U nog volgen?) kon dat niet doorgaan.  Daarna zouden we uitwijken naar een klein zaaltje achter een of ander café, maar dat zaaltje bleek te groot en ongezellig te zijn.  Daarom had ik voorgesteld om het bij mij thuis te laten doorgaan...

Koffiemadam wou persé de hapjes maken zoals ze eerder beloofd had, dus kwam ze zaterdag al af om soep te koken en haar befaamde chocolatetaart te bakken.  Ik was daar natuurlijk niet tegen;-) We zijn samen eerst naar de supermarkt gereden, en daarna heb ik haar geholpen met de voorbereidingen voor de dag daarna.  Tussen het werk door hebben we veel gebabbeld en plezier gemaakt...  Wat heb ik dat gemist, een vrouw in huis...

's Avonds gingen we allebei naar First Woman haar optreden gaan kijken.  Ik heb al eerder geschreven dat First Woman een zeer sensuele vrouw is, pas onlangs vernam ik waar die sensualiteit vandaan komt: ze is namelijk buikdanseres.  Aangezien Koffiemadam haar zus mee ging moest ze dus eerst nog naar huis om die op te gaan halen.  We zouden elkaar dan wel ginder terugzien.  10 minuten voor ik moest vertrekken belde ze echter af: ze voelde zich misselijk en ging op tijd in haar bed kruipen.

Hmm, wat ging ik doen: alleen naar dat optreden rijden of ook maar thuis blijven.  Ik ben niet zo'n held om alleen een zaal vol onbekenden binnen te wandelen, maar ik was wel eens nieuwsgierig om haar aan het werk te zien.  Ik probeer ook al maanden tegen die onzekerheid te vechten, dit was dus de uitgelezen kans!  Dus trok ik mijn stoute schoenen aan en sprong in mijn auto voor de onzekerheid de overhand kon nemen.  Het optreden was zeker de moeite waard.  First Woman was als eerste aan de beurt en stal direct de show.  Ook de andere vrouwen konden er wat van: de ene danste al verleidelijker dan de andere.  Ik kreeg het er zowaar warm van ;-)

Ik ben fier op mezelf dat ik toch gegaan ben.  Dat op zich is al een grote vooruitgang.  Vroeger zou ik thuis zolang zitten twijfelen hebben totdat het uiteindelijk toch te laat was om nog te gaan.  Toch is er nog veel werk aan mijn winkel.  Er liepen daar heel wat knappe vrouwen rond waarvan enkele duidelijk ook iets meer interesse voor mij dan voor de andere aanwezige mannen toonden.  Toch kon ik de moed niet opbrengen om met hen een praatje te gaan maken.  Hoe hard ik ook mijn best deed, ik kon geen enkel interessant onderwerp verzinnen waarover ik het met hen zou kunnen hebben.  De angst om een belachelijk figuur te slaan verlamde me compleet.

Nochtans ben ik zeker geen asociaal type.  Met First Woman heb ik wél kunnen babbelen; over exact dezelfde onderwerpen waarover ik het met die andere vrouwen ook had kunnen hebben: over het sensuele van de buikdans, hoe het komt dat er geen alochtone vrouwen meedoen, enz...  Als ik eenmaal met iemand contact heb gehad blijft er van die onzekerheid niet veel meer over.  Het is enkel die eerste stap: zélf het initiatief nemen en het risico nemen om afgewezen te worden die precies onoverkomelijk lijkt.

 

Zondag was al even fijn.  Koffiemadam was om half 1 al terug bij mij voor de laatste voorbereidingen.  Tegen half 3 kwamen de eerste gasten aan en die bleven gezellig in de keuken zitten terwijl wij nog bezig waren de hapjes af te werken.  Pas tegen een uur of zes zijn we dan in de living gaan zitten om naar de foto's te kijken en zo onze avonturen in sneltreinvaart terug opnieuw te beleven.  Daarna hielp iedereen nog flink mee om alles op te ruimen.

Tegen 22u ging de laatste buiten: Sammy.  Hij had met SMSer al eens besproken om met ons drietjes Brussel eens onveilig te gaan maken.  Weer iets om naar uit te kijken...

15:34 Gepost door Rigel in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: onzekerheid, vrienden, zelfvertrouwen |  Facebook |