23-01-08

Vertaalcomputer

Waarom heeft er nog nooit iemand een vertaalcomputer Mans<->Vrouws ontwikkeld?  Daar zouden schatten mee te verdienen zijn!  Ik zou er in elk geval véél geld voor over hebben. Eén probleem misschien wel: wie kan zoiets ontwikkelen?  De finesses van het Vrouws zijn te ingewikkeld voor de meeste mannen en vrouwen zijn nu eenmaal minder geïnteresseerd in techniek. Volgens de vrouwen is er ook geen nood aan zo'n toestel, want zij verstaan elkaar toch wel? Mannen zijn gewoon te dom of willen de vrouwen niet verstaan.  Daarmee heb ik waarschijnlijk al verklaard waarom zo'n superhandig toestel waar alle mannen op zitten te wachten nog steeds niet bestaat.

Ik heb nu al één en ander gelezen over hoe vrouwen communiceren.  Ik weet ondertussen al dat vrouwen (bijna) nooit iets rechtstreeks zeggen.  Dat er meestal een achterliggende boodschap is en dat je als man daar toch wel best even de tijd voor uitrekt om die te zoeken.  Zelfs al betekent dat dat je daardoor minder aandachtig kunt luisteren...

Dat is ook hoe ik ervaar dat Lindsey naar mij luistert: niet dus...  Zij is te druk bezig mijn onbestaande achterliggende boodschappen te interpreteren.  Gevolg: mijn boodschap wordt verkeerd begrepen en wat ik daarna ook probeer om uit te leggen wat ik dan wél wil zeggen wordt gewoon genegeerd, of erger, ook verkeerd begrepen...  Bovendien blijkt de gouden regel bij haar te zijn: als je moet kiezen tussen verschillende mogelijke interpretaties, neem dan de meest negatieve...

Ik wéét dat ze zo naar mij luistert, en toch laat ik me weer elke keer vangen om van die uitspraken te doen die verkeerd opgenomen kunnen worden. Als voorbeeld een klein stukje uit een langere discussie deze week:

Ik zeg (gefrustreerd): Ik vind dat je me tegenstrijdige signalen geeft. Als je me dan toch beu bent en hier weg wil, waarom maak je dan niet dat je zo snel mogelijk buiten bent?  Wat bedoel ik hiermee: simpel, de eerste zin geeft mijn gevoelens duidelijk weer en de 2e dient als voorbeeld om dit extra te verduidelijken.  Niet mis te verstaan in mijn ogen...

Lindsey denkt echter dat ik kwaad ben en verstaat: Je bent niet consequent genoeg. Je zegt dat je hier weg wil, maak dan maar ook dat je zo snel mogelijk hier buiten bent...

Ok, ik geef het toe.  Het voorbeeld dat ik gekozen had was waarschijnlijk niet direct de meest intelligente keuze.  Als excuus kan ik alleen maar opwerpen dat ik de laatste tijd nu eenmaal meer met mijn gevoelens dan met mijn verstand leef.  Die fractie van een seconde dat ik naar een voorbeeld zocht kon ik echt geen beter bedenken...

Wil ik haar zo snel mogelijk buiten?  Nee, natuurlijk niet.  Zij wil buiten...  Ik zou haar het liefste nog een tijdje hier houden in de hoop dat het nog goed komt.  Is dat slim?  Ook niet, ik weet het.  Het besef dat ik haar kwijt ben is wel meer en meer aan het groeien maar ik ben een vechter, geen opgever.  Nu toch nog even niet...

Gevolg van dit stomme misverstand: zij is (nog maar eens) kwaad geworden, is uit de slaapkamer vertrokken om in de speelkamer van de kinderen te gaan slapen en verwacht nu dat ik haar duidelijk vertel hoeveel weken/maanden ze nog krijgt om een huis of appartement te zoeken.

Ik heb nog géén idee wat ik haar zal antwoorden.  Een deel van mij denkt: beter de korte pijn: buiten, zo snel mogelijk nu. Dan kan ik zelf ook verder met mijn leven.  Een ander deel houdt nog vast aan het huidige -relatief gemakkelijke- leven waar ik me nog geen zorgen hoeft te maken over allerlei practische zaken zoals hoe ik de kinderen naar school krijg en ze ook weer moet (laten) afhalen, welke kleren nu bij de witte of de bonte was horen of welke ingrediënten ik nodig heb om zelf ook haar (verdomd lekkere) spaghettisaus te kunnen maken...

Nog véél werk aan de winkel. Tijd om er aan te beginnen...

00:35 Gepost door Rigel in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: misverstand, lindsey, frustratie |  Facebook |