25-01-12

Even tijd voor reflectie...

Ja ik weet het, ik ben er een beetje laat mee: de jaarwisseling is al een tijdje achter de rug.  Maar ik ben nu eenmaal geen meeloper.  En nee, het is geen kwestie van contrair willen doen, ik doe gewoon mijn eigen ding.

Ik ben nu ondertussen 4 jaar single, weliswaar met een paar onderbrekingen.  Ik wist dat het niet eenvoudig ging zijn, dat had ik al gezien bij 2 vrienden van mij: de ene is 12 jaar 'alleen' geweest, de andere 7.  Je kan dus zeggen dat ik 'voorbereid' was.  Maar toch steekt het wel een beetje dat het bij anderen wél vlot lijkt te gaan.

Zo is Lindsey (mijn ex) in juni vorig jaar opnieuw getrouwd en lijkt ze mij gelukkig.  Ook bij die 2 vrienden was de vrouw in kwestie redelijk snel 'verkocht'.  Laat me duidelijk zijn: hiermee wil ik totaal niet zeggen dat vrouwen het gemakkelijker hebben of minder hoge eisen stellen aan hun (nieuwe) partner.  Ik wil gewoon illustreren dat sommige mensen sneller succes hebben bij hun zoektocht naar een nieuwe partner.

Waarom het bij mij niet gelukt is?  Gewoon een kwestie van pech zeker?  Of positiever uitgedrukt, het geluk nog niet tegengekomen ;-)  Om een relatie te laten werken spelen er namelijk een heleboel factoren mee en tot nu toe was er telkens minstens eentje die geen zin had om mee te spelen.

Maar ik merk toch een zekere constante: na een paar ontmoetingen eindigt ofwel de vrouw het verhaal, ofwel beginnen we dan een relatie die dan na een tijd(je) beëindigd wordt door mij...

Iets om over na te denken...

00:02 Gepost door Rigel in Daten, Liefde, Mezelf, Relaties | Permalink | Commentaren (2) | Tags: lindsey, samenwonen, relaties, daten |  Facebook |

14-09-10

Why can't I free her doubtful mind?

Waarom twijfelt Eva, ja.  Goeie vraag eigenlijk...  Na enig nadenken van mijn kant is mijn conclusie redelijk simpel: alles wat het langdurige karakter van onze relatie enigzins benadrukt zet haar aan het twijfelen.  Na de eerste keer samen, terug opnieuw afspreken: ohlala...  Haar voorstellen aan mijn kinderen: brrrr...  Een weekendje samen weg gepland: o jee...  Op bezoek gaan bij een van mijn beste vrienden, aargh!  Laat staan mij voor te stellen aan haar (zeer pientere) dochter of over mij vertellen tegen haar vriendinnen; dat heeft ze nog niet aangedrurfd...  Zie eens dat het niet blijft duren, wat gaan die dan niet denken?

Op een of andere manier zit ze blijkbaar ook met het buikgevoel dat wij veel ruzie zullen maken en daar heeft ze diezelfde buik méér dan vol van.  Zo'n gevoel is heel moeilijk te weerleggen natuurlijk; zoiets kan je alleen maar ondervinden.  Geen idee waar ze dat vandaan haalt trouwens: op die 5 maand dat we elkaar nu kennen hebben we nog geen enkele woordenwisseling gehad.  We hebben dezelfde normen en waarden meegekregen van thuis en wij denken ook over praktisch alles hetzelfde...  Ik zie dus weinig redenen tot conflicten ontstaan.  Naar mijn eigen buikgevoel zullen die ruzies reuzegoed meevallen...  Zeker als ik het vergelijk met Lindsey die heel dikwijls haar eigen afwijkende mening had.

Misschien overheerst nog te veel de vrees dat ze weer te laat zal beseffen dat ze in een relatie gesukkeld is waarin ze zich echt niet goed voelt, wie zal het zeggen.  Ik weet alleen dat ik totaal verschillend ben van haar ex.  Naar haar verhalen te horen lijkt hij mij een workaholic en een egoïstische controlefreak, terwijl ik ondertussen wel beter weet en mijn partner volledig vertrouw.  Ik ben ook heel meegaand.  Tenminste, zo lang ik het gevoel heb dat er ook met mij rekening gehouden wordt...

Misschien komt het door het feit dat zij nog niet zo lang van haar ex weg is, maar ik kijk volledig anders tegen onze relatie aan.  Ik focus me totaal niet op wat er mis zou kunnen gaan.  En het is niet omdat we met elkaar omgaan dat we ook direct moeten gaan samenwonen.  Ik hou gewoon een open mind en zie deze tijd als een middel om elkaar beter te leren kennen en om aan elkaar te wennen...  En als ik er een goed gevoel bij heb betrek ik er ook mijn kinderen bij want als het tussen haar en de kinderen totaal niet klikt is het namelijk toch gedoemd om te mislukken en ik heb geen zin om daar pas na een aantal jaar achter te komen...

Ik hoorde mijn visie dit weekend nog mooi omschrijven op de radio toen een luisteraarster tips vroeg voor een aankomende date.  De tips die ze kreeg waren:

  • Wees jezelf, want je wil toch dat de ander verliefd wordt op jou en niet op wie je probeert te zijn.
  • Hou duidelijk je doel voor ogen: wat je wil en wat je niet wil in de relatie.
  • Spring er in en geef vol overgave alles wat je te geven hebt.
  • En tot slot: ga ervan uit dat het allemaal goed zal lopen, tenzij je het tegendeel ervaart...

21:48 Gepost door Rigel in Daten, Liefde, Mezelf | Permalink | Commentaren (4) | Tags: eva, soap, lindsey |  Facebook |

23-05-10

De liefde van mijn leven...

Omdat Eva (ja, die van de soap) mij onlangs gewezen had op bepaalde dingen die ik op mijn blog vermeld had, ben ik eens gaan herlezen wat ik 2 jaar geleden allemaal schreef.

Wat me daarbij het meest opviel was dat ik Lindsey dikwijls beschreef als 'de liefde van mijn leven'.  Nu had ik toen wel ergens gelijk, want ik had nog niet veel om mee te vergelijken...  Ik was namelijk een laatbloeier en Lindsey was mijn eerste echte lief.  Ondertussen zou ik haar niet meer op die manier beschrijven.  Ze zal altijd een belangrijke plaats in mijn herinneringen innemen, maar ik zie nu meer dan ooit in dat onze relatie verre van ideaal was.  Het was eerder een relatie die op alle vlakken een goed gemiddelde scoorde, met bij momenten wel een paar flinke uitschieters, en die waren zowel positief als negatief...  Nu ik al iets meer kan vergelijken weet ik echter dat het ook anders dan gemiddeld kan.

Met Nr. 3 klikte het namelijk veel beter op het sekuele vlak.  Telkens we elkaar zagen lagen we binnen het kwartier in bed, of in de zetel, of op de grond, of...  you get the picture;-)  Als ik er toen klaar voor was geweest, was het misschien wel iets geworden tussen ons, maar dat zou op een ramp uitgedraaid zijn: zij was namelijk veel te dominant voor mij.  Zij zou na verloop van tijd gewoon over mij heen gelopen zijn...

Met Fanny klikte het dan weer fantasisch op emotioneel vlak, maar zij was dan weer veel te passief in bed.  Ze genoot heel erg wanneer ik haar verwende, maar eens 'een dienst terug bewijzen' zat er bij haar spijtig genoeg niet in.  Het ligt niet in mijn aard om daar dan naar te gaan vragen.  Ik vind dat dat gewoon vanzelf moet komen...

Eva heeft mij nu al een paar keer gevraagd waarom ik haar nu zo de moeite waard vind om heel die soap voor te doorstaan...  Awel, dat is eigenlijk heel simpel: ik zie in haar de perfecte combinatie van de positieve punten uit mijn vorige relaties.  Ze heeft het meeslepende, uitbundige en zorgzame karakter van Lindsey, de openheid, het gevoel voor humor en de speelsheid van Nr. 3 en het EQ en het gevoel van emotionele verbondenheid zoals ik bij Fanny ervaarde.  En als kers op de taart is ze bijzonder stijlvol heeft ze er nog eens een prachtig lichaam bij ook.  Wat moet een man nog meer hebben?

Misschien wordt zij wel de échte 'liefde van mijn leven'.  Ze is in elk geval al op de goeie weg :-)  Goe bezig schat!

18:32 Gepost door Rigel in Liefde | Permalink | Commentaren (6) | Tags: relaties, eva, lindsey, nr 3, fanny, vrouwen |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende