16-09-10

Party time...

Ik heb gisteren, tegen mijn verwachtingen in, toch een fijne verjaardag gehad.  Sinds kort wisselen Lindsey en ik de kids op woensdag en dat kwam nu net goed uit.  Ik heb mijn werk zo kunnen regelen dat ik 's morgens thuis werkte zodat ik ze zelf van school kon halen, en in de namiddag had ik een halve dag verlof.

Die halve dag is wel volledig opgegaan in om-en-weer rijden.  Eerst de dochter naar de tekenschool, daarna met de zoon naar de speelgoedwinkel om een verjaardagscadeau voor het neefje dat dit weekend verjaart.  Daarna naar de bakker om wat gebak voor 's avonds....  De nodige drank in huis halen... De dochter weer ophalen...  Daarna naar de blokker om nog een cadeau voor ander verjaardagsfeestje (de dochter wou absoluut het cadeautje zelf kiezen).   En nog langs de apotheker om een bestelling op te halen...  Gelukkig heb ik het allemaal op het gemak kunnen doen zodat het toch nog een redelijk stressloze dag was.

Rond een uur of 7 kwam de familie dan langs en dat was best gezellig...  Ik kreeg ook al meteen een cadeau van mijn petekind: zijn eerste bezoek bij mij thuis en hij kotste al meteen mijn zetel onder :-)  Dat ventje gaat pas 3 dagen naar de crèche en was al ziek.

Ik had stilletjes gehoopt om Eva eindelijk eens voor te kunnen stellen aan mijn familie, maar dat is nu natuurlijk niet doorgegaan.  Dat was ook de reden waarom ik zo tegen deze verjaardag op zag.  Maar het is dus allemaal goed meegevallen.  Er werden geen vervelende vragen gesteld en met al die drukte in huis heb ik ook niet veel aan haar kunnen denken.

Maar toch had het mij wel leuk geleken om, als het bezoek weg was, nog een nieuw feestje in bed te beginnen :-)

22:07 Gepost door Rigel in Algemeen, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: verjaardag, eva, feesten |  Facebook |

14-01-08

Zelfvertrouwen, stap 1

Vorige vrijdag gaf het bedrijf waar ik werk zijn jaarlijkse nieuwjaarsfeest. Normaal worden we daar verwacht rond 16u, maar enkele collega's gingen vanaf 's middags al gaan vieren in een café in de buurt. Normaal werk ik altijd plichtsbewust door tot de tijd om te vertrekken, maar deze keer ben ik ook een uurtje vroeger gestopt en ben ik wat mee gaan feesten. Ik heb me zelfs goed geamuseerd daar, terwijl ik het anders moeilijk heb om als nuchter persoon in een goed beschonken gezelschap te duiken.

De bijbehorende speeches waren al volop bezig tegen de tijd dat we op het nieuwjaarfeest aankwamen. De animatie activiteiten daarna konden me niet echt boeien. Blijkbaar mij niet alleen, want tegen 22u30 waren bijna al mijn rechtstreekse collega's al naar huis vertrokken. Ik had totaal geen goesting om al naar huis te gaan om daar naar een chattende Lindsey te zitten kijken dus trok ik mijn stoute schoenen aan en baande me een weg naar de dansvloer.

Daar zat de ambiance er duidelijk wél in. Ik stond net aan de kant even de kat uit de boom te kijken en werd plots door een wulps ogende vrouw meegesleurd, de dansvloer op. Blijkbaar beviel ik haar wel want ze begon direct heel uitdagend voor mij te dansen. Die plotse golf van vrouwelijke interesse had ik totaal niet verwacht. Even wist ik totaal niet wat te doen en begon echt te panikeren. Tegen de tijd dat ik mezelf had herpakt was haar interesse natuurlijk al weer weg en zocht ze een ander -gewilliger- "slachtoffer" uit.

Mijn zelfvertrouwen kreeg een fameuze klap en zakte prompt onder het vriespunt. Dit kon ik niet laten gebeuren! Ik nam even de tijd om een hartig woordje met mezelf te spreken: van mezelf verwachten dat ik van de eerste keer ongegeneerd met die vrouw zou meedansen was véél te hoog gegrepen. Ik diende mezelf een realistische doelstelling te geven: me gewoon amuseren tussen een menigte onbekende mensen.

Ik forceerde me daarna weer naar de dansvloer, deze keer op een iets "veiligere" plaats. De DJ deed zijn uiterste best en langzaam maar zeker geraakte ik in de juiste stemming. Het duurde dan ook niet lang of ik ging volledig uit de bol op de fantastische muziek. Een paar oppervlakkige chit-chat gesprekjes met collega's waar ik anders geen woord tegen zeg tussendoor gaven me een goed gevoel over mezelf.  Ik had echt spijt dat de muziek stopte om 1u en iedereen daarna naar huis ging...

Eerste missie geslaagd kan ik wel zeggen…

01:03 Gepost door Rigel in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: zelfvertrouwen, uit de vol gaan, feesten |  Facebook |