23-05-10

De liefde van mijn leven...

Omdat Eva (ja, die van de soap) mij onlangs gewezen had op bepaalde dingen die ik op mijn blog vermeld had, ben ik eens gaan herlezen wat ik 2 jaar geleden allemaal schreef.

Wat me daarbij het meest opviel was dat ik Lindsey dikwijls beschreef als 'de liefde van mijn leven'.  Nu had ik toen wel ergens gelijk, want ik had nog niet veel om mee te vergelijken...  Ik was namelijk een laatbloeier en Lindsey was mijn eerste echte lief.  Ondertussen zou ik haar niet meer op die manier beschrijven.  Ze zal altijd een belangrijke plaats in mijn herinneringen innemen, maar ik zie nu meer dan ooit in dat onze relatie verre van ideaal was.  Het was eerder een relatie die op alle vlakken een goed gemiddelde scoorde, met bij momenten wel een paar flinke uitschieters, en die waren zowel positief als negatief...  Nu ik al iets meer kan vergelijken weet ik echter dat het ook anders dan gemiddeld kan.

Met Nr. 3 klikte het namelijk veel beter op het sekuele vlak.  Telkens we elkaar zagen lagen we binnen het kwartier in bed, of in de zetel, of op de grond, of...  you get the picture;-)  Als ik er toen klaar voor was geweest, was het misschien wel iets geworden tussen ons, maar dat zou op een ramp uitgedraaid zijn: zij was namelijk veel te dominant voor mij.  Zij zou na verloop van tijd gewoon over mij heen gelopen zijn...

Met Fanny klikte het dan weer fantasisch op emotioneel vlak, maar zij was dan weer veel te passief in bed.  Ze genoot heel erg wanneer ik haar verwende, maar eens 'een dienst terug bewijzen' zat er bij haar spijtig genoeg niet in.  Het ligt niet in mijn aard om daar dan naar te gaan vragen.  Ik vind dat dat gewoon vanzelf moet komen...

Eva heeft mij nu al een paar keer gevraagd waarom ik haar nu zo de moeite waard vind om heel die soap voor te doorstaan...  Awel, dat is eigenlijk heel simpel: ik zie in haar de perfecte combinatie van de positieve punten uit mijn vorige relaties.  Ze heeft het meeslepende, uitbundige en zorgzame karakter van Lindsey, de openheid, het gevoel voor humor en de speelsheid van Nr. 3 en het EQ en het gevoel van emotionele verbondenheid zoals ik bij Fanny ervaarde.  En als kers op de taart is ze bijzonder stijlvol heeft ze er nog eens een prachtig lichaam bij ook.  Wat moet een man nog meer hebben?

Misschien wordt zij wel de échte 'liefde van mijn leven'.  Ze is in elk geval al op de goeie weg :-)  Goe bezig schat!

18:32 Gepost door Rigel in Liefde | Permalink | Commentaren (6) | Tags: relaties, eva, lindsey, nr 3, fanny, vrouwen |  Facebook |

09-12-09

Wat is de zachtste manier om een hart te breken?

Dat is dé vraag waar ik de afgelopen 2 weken mijn hoofd over gebroken heb.  Alle mogelijke scenario's zijn door mijn gedachten gepasseerd, maar geen enkel voldeed...

Ik heb daarstraks dan maar gewoon verteld dat ik geen toekomst meer zag in ons.  Niet zo direct natuurlijk; voorzichtig, zacht en misschien wat omslachtig, maar niet mis te verstaan.   

Toch voelt het aan alsof ik mij gewoon met een botte bijl op haar hart uitgeleefd heb.  Ook al weet ik dat het moest gebeuren, toch voel ik me rot...

Breaking-up is hard to do...

00:55 Gepost door Rigel in Liefde | Permalink | Commentaren (5) | Tags: breaking-up, fanny |  Facebook |

22-11-09

Terug van weggeweest...

 

...en dat kan je best wel letterlijk nemen...

Ik ben net terug van 3 weken Thailand, alweer een fantastische reis.  Een echt reisverslag waar Tina om vraagt zal ik niet geven, maar ik ben wel van plan daar een aantal dingen over te vertellen.  Trouwens, zij kan op Facebook al de foto's bewonderen...

De periode voor die reis was nogal raar.  Ik was zo druk bezig met mezelf (niet dubbelzinnig opnemen hé), dat ik geen tijd had voor mijn blog.  Zelfs niet voor mijn beste vrienden die ik al maanden niet meer gezien heb, maar dat wordt eerstdaags goedgemaakt.  De afspraken zijn reeds gemaakt om nog eens af te spreken en bij te babbelen...  Ik ben blij dat ik zulke goeie vrienden heb: ze gunnen je de rust die je nodig hebt en ontvangen je terug met open armen wanneer je er klaar voor bent :-)

Tijd om die rare periode af te sluiten nu.

Als ik nu mezelf kritisch bekijk ervaar ik gemengde gevoelens...

Ik voel me beter en zelfzekerder dan ooit, maar mijn (gevoels)leven is stilaan een zooitje aan het worden.

Fanny en ik zijn nog altijd samen, maar ik begin minder en minder te weten waarom nog eigenlijk.  Wat we samen hebben is beter dan alleen te zijn, maar bijlange niet wat ik eigenlijk zou willen.  Zij is perfect tevreden met het feit dat we elkaar maar sporadisch kunnen zien en dat er geen vuurwerk is tussen ons, maar ik niet.  Ik wil vlinders in mijn buik voelen wanneer ik haar zie, maar die zijn er niet (meer).  Ik ben nog graag bij haar, maar ik begin te merken dat ik naar alternatieven begin te lonken (daarover later meer).  We hebben het hier al over gehad en zij is dus op de hoogte van mijn twijfels en wacht nu bang af wat ik beslis.  Ik zit dus serieus te twijfelen nu.  Ergens heb ik de beslissing wel al genomen, het is alleen nog kiezen wanneer ik het haar vertel...

Normaal zou ik zeggen: nu direct, maar er spelen nog andere factoren mee: Lindsey...

Toen ze vorige vrijdag de kinderen kwam halen polste ze naar de laatste status tussen Fanny en mij.  Normaal zou ik haar alles verteld hebben, want wij vertellen (vreemd genoeg) nog steeds alles aan elkaar, maar ik merkte dat er bij haar iets veranderd was.  Ik zei dus dat alles dik in orde was en dat ik er even later naartoe ging.  Mijn voorgevoel was juist en de aap kwam snel uit de mouw: na ruim 2 jaar rondfladderen en ettelijke vriendjes had ze besloten dat ze de mannen beu was.  Ze zat duidelijk in de put en vertelde me eerlijk dat ze spijt had dat ze nu voor alles alleen stond en hoe moeilijk ze het wel had...  We hebben daar dan even over gepraat, we hebben het zelfs even over opnieuw proberen gehad, maar dat zou toch nooit lukken en ik had Fanny nu...

Ik ben er zeker van dat als ik nu actie onderneem ik haar terug zou kunnen krijgen, en al zou ik eerlijk gezegd niets liever willen, wil ik daar zelf geen enkele moeite voor doen.  Dit heeft niets met gekwetste trots te maken maar eerder met het feit dat ik wil dat ze bewust terug voor mij kiest (áls ze dat ooit zou doen), ipv toe te geven als ik haar probeer te overhalen terug te komen.  Dan zou ze mij nog steeds verwijten kunnen maken en zouden we binnen de korste keren terug staan waar we geëindigd zijn.  Ik heb schrik dat als ze nu te weten zou komen dat mijn relatie met Fanny ook gedaan is, dat ze dat als een toenaderingspoging van mijn kant zou zien.  Het haar niet vertellen is ook geen optie: we hebben veel wederzijdse vrienden en velen hebben regelmatig contact met mijn familie, dus vroeg of laat komt ze het toch te weten.

Ik wil haar niet het signaal geven dat ik op haar zit te wachten, en dat doe ik ook echt niet: mijn zoektocht naar mijn ideale vrouw gaat onvermoeibaar verder en als ik die gevonden heb kan Lindsey vierkant de boom in, maar voorlopig benadert zij die ideale vrouw nog altijd het meest.  En dat is het ambetantste in het verhaal.

Ik heb dus nog moeilijke knopen door te hakken...  Heeft er iemand een scherpe bijl om te helpen?

 

17:06 Gepost door Rigel in Mezelf | Permalink | Commentaren (6) | Tags: lindsey, fanny, twijfels |  Facebook |