23-11-10

Back from the dead...

Al meer dan 6 weken geleden dat ik hier iets geschreven heb...  D'r is nochtans het een en het ander gebeurd ondertussen, maar om en of andere reden kwam het er niet van om er over te schrijven.

Allereerst is de 'deadline' met Eva verstreken.  We hadden beiden 1 maand nagedacht over onze 'relatie' en hoe die moest evolueren.  Ik ga hier niet alle details uit de doeken doen maar de conclusie mag ik op zijn minst als 'in de lijn van onze relatie' beschouwen: verward ;-)  Waren we 's middags nog akkoord dat we er beter een punt achter konden zetten, tegen 's avonds waren we al weer aan het kussen...

2 dagen later ging ik bij haar langs om wat kleine klusjes te doen en toen bleek de sfeer alweer omgeslagen.  Ze deed nogal nerveus waardoor ik mij ook niet volledig op mijn gemak voelde.  Ik wist totaal niet of zij nu iets van mij verwachtte, maar aangezien dat ze ook geen enkele hint gaf heb ik ook niets 'geprobeerd'.  Desondanks was het een leuke avond die werd afgesloten met een zedige kus.  Sindsdien is het wel een stuk kalmer tussen ons...

Tijdens mijn vakantie (daarover later meer) heb ik er totaal niet van wakker gelegen, maar sinds ik haar vorig weekend teruggezien heb (gewoon als vrienden iets gaan eten) ben ik weer verkocht.  Ik snap nog altijd niet het het komt, maar ze heeft gewoon dat effect op mij.  En ergens heb ik het gevoel, nee, weet ik dat ik ook een effect op haar heb.  Elke keer als we samen zijn hangt de magie tastbaar in de lucht, maar er is gewoon iets wat haar remt.  En ik heb geen idee wat...

Wat er wél veranderd is is dat ik niet meer stil blijf staan: ik ga verder met mijn leven.  Ik hoop echt haar te vriend te houden, maar ik ga niet meer zitten wachten totdat zij inziet wat zij voor mij betekent en wat ik voor haar kan betekenen...  Ik zie wel wat er verder op mij af komt...

En wat ik nu al zie is al zeker positief ;-)

21:57 Gepost door Rigel in Mezelf | Permalink | Commentaren (1) | Tags: eva |  Facebook |

21-09-10

I'm a big boy...

Mijn lieve lezeressen...  Sorry als mijn commentaren op jullie reacties een beetje bruut over kwamen.  Ik kreeg het alleen een beetje op mijn heupen omdat ik nu het gevoel heb dat ik tegen hele bende vrouwen moet opboksen, terwijl ik het al lastig genoeg heb met die ene ;-)

Ik snap wel dat jullie gewoon willen voorkomen dat ik mij in mijn ongeluk stort, maar dat is niet nodig hoor. Ik ben een grote jongen en ik sta met mijn beide voetjes stevig op de grond.  Ik besef best wel dat het verkeerd kan uitdraaien; ik hou daar zelfs serieus rekening mee.  En ja, ik zal me dan een poosje rot voelen, maar dat kom ik wel te boven.  Ik heb al ergere dingen meegemaakt...  Daar kunnen jullie trouwens alles over lezen in het begin van deze blog.

Maar ik heb het al gezegd, ik ben een optimist.  Ik ga er altijd van uit dat alles goed komt.  Van zodra je dat niet meer gelooft werk je het einde zelf al in de hand.  Dat is mijn motto...

Dus, zolang het tegendeel niet bewezen wordt blijf ik het beste van mezelf geven.  Of dat genoeg is weet ik niet, maar ik zou het mezelf alleen maar verwijten als ik dat niet deed...  En af en toe eens goed kunnen 'zagen' over de moeilijkheden die ik daarbij ondervind doet gewoon deugd...

22:29 Gepost door Rigel in Mezelf | Permalink | Commentaren (2) | Tags: eva, optimisme, zagen |  Facebook |

16-09-10

Party time...

Ik heb gisteren, tegen mijn verwachtingen in, toch een fijne verjaardag gehad.  Sinds kort wisselen Lindsey en ik de kids op woensdag en dat kwam nu net goed uit.  Ik heb mijn werk zo kunnen regelen dat ik 's morgens thuis werkte zodat ik ze zelf van school kon halen, en in de namiddag had ik een halve dag verlof.

Die halve dag is wel volledig opgegaan in om-en-weer rijden.  Eerst de dochter naar de tekenschool, daarna met de zoon naar de speelgoedwinkel om een verjaardagscadeau voor het neefje dat dit weekend verjaart.  Daarna naar de bakker om wat gebak voor 's avonds....  De nodige drank in huis halen... De dochter weer ophalen...  Daarna naar de blokker om nog een cadeau voor ander verjaardagsfeestje (de dochter wou absoluut het cadeautje zelf kiezen).   En nog langs de apotheker om een bestelling op te halen...  Gelukkig heb ik het allemaal op het gemak kunnen doen zodat het toch nog een redelijk stressloze dag was.

Rond een uur of 7 kwam de familie dan langs en dat was best gezellig...  Ik kreeg ook al meteen een cadeau van mijn petekind: zijn eerste bezoek bij mij thuis en hij kotste al meteen mijn zetel onder :-)  Dat ventje gaat pas 3 dagen naar de crèche en was al ziek.

Ik had stilletjes gehoopt om Eva eindelijk eens voor te kunnen stellen aan mijn familie, maar dat is nu natuurlijk niet doorgegaan.  Dat was ook de reden waarom ik zo tegen deze verjaardag op zag.  Maar het is dus allemaal goed meegevallen.  Er werden geen vervelende vragen gesteld en met al die drukte in huis heb ik ook niet veel aan haar kunnen denken.

Maar toch had het mij wel leuk geleken om, als het bezoek weg was, nog een nieuw feestje in bed te beginnen :-)

22:07 Gepost door Rigel in Algemeen, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: verjaardag, eva, feesten |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende