07-04-11

Rusteloos...

Dat is hoe ik me nu voel...

Alles lijkt de verkeerde kant op te gaan...
De ene tegenslag na de andere lijkt mijn kant uit te komen... Ik voel me constant moe, heb tegelijk zin in vanalles en niets, maar het niets blijkt vooralsnog steeds te winnen.  Vele plannen worden gesmeed, o jawel... Maar nooit uitgevoerd, enkele uitzonderingen buiten beschouwing gelaten.  Beste getuige daarvan is deze blog waarop het akelig stil blijft.

Ik schreef ALLES lijkt de verkeerde kant op te gaan, maar dat klopt niet helemaal.  Ik lijk 2 totaal verschillende levens te leiden op het moment.  Op het werk gaat alles opperbest.  Ik heb heel fijne collega's...  Mijn laatste evaluatie was weer "boven verwachting" wat dan een aardige bonus oplevert.  Daar bovenop krijg ik nog een promotie.  Het kan slechter gaan, niet?

Maar eens terug thuis slaat dat volledig om.  De reden is mij ondertussen wel duidelijk: ik ben het "alleen" zitten kotsbeu.  Daarmee bedoel ik echter niet dat ik constant iemand nodig heb om mijn handje vast te houden.  Nee, ik lijk er maar niet in te slagen een single-vriendenkring op te bouwen waarop ik kan vertrouwen, waardoor ik dikwijls alleen thuis zit.  De weinige contacten die ik heb blijven steeds nogal oppervlakkig.  En het ergste is dat ik daar zelf voor een groot deel verantwoordelijk voor ben!

Het wordt me meer en meer duidelijk dat ik dingen grondig moet veranderen in mijn leven, maar het ontbreekt me voorlopig aan de energie die daarvoor nodig is.

00:21 Gepost door Rigel in Mezelf, Vrije tijd, Werk | Permalink | Commentaren (4) | Tags: rusteloos, down |  Facebook |

14-06-10

Even pauze...

Als ik 1 ding geleerd heb de laatste 2 jaar is het wel dat ik geen mens ben om alleen te zijn.  O, ik kan perfect mijn plan trekken, daar niet van.  Maar ik kan nu niet bepaald zeggen dat ik het 'fun' vind om hele avonden thuis te zitten met enkel mijn TV, een boek of mijn PC om mij gezelschap te houden.

Vroeger had ik wél fun met mijn PC.  Hele avonden heb ik aan hem geofferd.  Tegenwoordig kan hij mij maar matig boeien.  Mijn kids zijn wél fun.  Maar spijtig genoeg zijn die maar part-time hier en zelfs dan zijn ze maar wakker tot een uur of half negen.  Daarna is het hier akelig stil.  Telefoneren met Eva was ook fun: uren hebben we aan de telefoon gehangen, met nooit ook maar 1 seconde stilte.

Gewoon maar om efkes duidelijk te maken dat ik nu veel tijd heb.  Té veel tijd om aan Eva te denken.  En da's niet goed.  Ik zou verder moeten gaan met mijn leven.  Mij amuseren.  Andere vrouwen ontmoeten...

En dat zál ongetwijfeld ook gebeuren.  Maar nu nog even niet...  Ik heb nog geen zin om mijn status op het grote smoelenboek terug op 'single' te zetten.  Om mezelf terug te koop te zetten op rdv.  Om weer van vooraf aan te beginnen.

Laat me eerst nog maar een beetje down voelen en me nog wat in zelfmedelijden wentelen.  Ja, dat lijkt me wel iets ;-)

23:43 Gepost door Rigel in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: eva, down |  Facebook |