01-09-09

They were not the Infadels

Ik dank mijn (grote)baas op mijn blote knietjes dat hij mijn auto sponsort.  Dat spaart mij maandelijks een hoop geld uit en gisteren was dat zéker het geval, want alles samengeteld heb ik wel meer dan 600 Km gereden...

's Morgens had ik in Oostende afgesproken met Fanny.  Zij is daar in de buurt op vakantie met enkele vriendinnen.  Aangezien haar ex de kinderen (voor een dag) kwam halen hadden wij enkele uren vrij spel.  Ze wou echter niet in Oostende blijven om niet het risico te lopen haar ex tegen het lijf te lopen, dus trokken we naar Brugge om daar te toerist uit te hangen.  Het was een gezellige dag die spijtig genoeg weer veel te snel voorbij was: ze moest om 18u haar kinderen terug ophalen aan het station.

Voor mij was de dag nog lang niet voorbij. Ik lag pas om 2u30 in bed want ik had om 18u30 nog in Gent afgesproken met Schrijfster (een mede-reizigster van vorig jaar) om samen met een vriend van haar in Heerlen (NL) naar The Infadels te gaan kijken.  Ik kende de groep enkel van een paar nummers op Stubru, maar ze had me verzekerd dat ik ze wel goed ging vinden.  In elk geval beter dan alleen thuis te zitten ;-)

Wel, ik moet zeggen dat ze groot gelijk had.  Dit is echt een van de weinige groepen die live stukken beter zijn dan op plaat.  De zanger kreeg de zaal in mum van tijd in vuur en vlam en op de muziek (een opzwepende mix van rock en dance) kon je echt niet stil blijven staan.  Die mannen konden echt wel een feestje bouwen...  De naam Infadels schijnt trouwens de komen uit een boodschap van Bin Laden waarin hij het woord 'Infidels' verkeerd uitspreekt, dit geheel ter zijde :-)

Het voorprogramma daarentegen was maar zwak: een lokaal groepje jonge mannekes die elk op zich echt wel talent hadden.  De drummer leek bijvoorbeeld maar een jaar of 14, maar kon wel een stukske drummen: zijn solo was best wel indrukwekkend.  De zanger kon ook echt zingen wat niet altijd vanzelfsprekend is, en de gitarist en toetsenist mochten er ook zijn.  Ze leken dus alles in huis te hebben om het te kunnen maken, maar toch lukte dat niet echt.  Dikwijls begonnen de nummers veelbelovend maar werd het daarna om zeep geholpen door het geëxperimenteer met hun elektronica.  Hun nummers waren ook heel rommelig, vol stijlbreuken: rustig begin, daarna plots keiharde rock, dan weer meer symfonisch, you get the picture.  En als er dan eens een nummer door onze strenge selectie geraakte dan hielp en onpassend einde alles wel weer om zeep.  No, they were definitely not the Infadels...

Deze wel (ook al zegt hun lichtkrant van niet):

Infadels - Love like Semtex (live in Paradisco)

00:25 Gepost door Rigel in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: auto, fanny, optreden, infadels |  Facebook |