21-03-09

Vol

Ik kan soms vol van mezelf zijn.  Eigenlijk wel raar voor iemand die een minderwaardigheidscomplex had.  (Inderdaad: had, want hoewel ik nog niet ben waar ik zou willen zijn, ligt het langste stuk van de weg toch al ver achter mij.)  Waarschijnlijk is dat vol van mezelf zijn een compensatie voor al die negativiteit die anders mijn gedachten beheers(t)en, ik ga van de reden niet wakker liggen.  Ik merk gewoon dat het zo is.

Mijn vorige post was weer zo'n moment.  Ik ben ondertussen weer met mijn beide voeten op de grond gezet.  Lindsey en haar vriend zijn ondertussen namelijk weer bij elkaar.  Ik weet dat al een week, maar ik heb er nog niet eerder over geschreven om 2 redenen.  Ten eerste leek het mij nogal lullig om 3 dagen na die post al het omgekeerde te komen vertellen (ja, ik heb ook mijn trots).  Ten tweede heb ik daar ook een tijdje over moeten nadenken...  Ik moet namelijk toegeven dat het me wel iets deed: waarom krijgt hij wél een 2e kans, terwijl ik die niet kreeg.  Vandaag vernam ik van haar dat het nog veel complexer is: het is al de 2e of 3e keer dat hij nog een kans krijgt.  Maar tijdens datzelfde gesprek werd het verhaal ook heel wat genuanceerder: ze vertelde me letterlijk dat ze nooit met hem zou kunnen leven.

Mij lijkt het dan ook eerder dat ze beiden een probleem hebben met alleen zijn.  Ik besef dat ik nu misschien wéér bezig ben, maar zo kan ik het tenminste begrijpen...

Anyway, hoezeer ik het ook mis om een vrouw naast me te hebben (en nee, niet alleen in bed), op die manier hoeft het voor mij niet.  Voor mij geen 2e keus.  Dan blijf ik liever alleen, totdat ik mijn ideale vrouw gevonden heb...

00:50 Gepost door Rigel in Mezelf | Permalink | Commentaren (3) | Tags: arrogantie, lindsey |  Facebook |