11-05-09

De ideale man heeft het weer serieus zitten...

...de blues wel te verstaan, ik wou dat het eens iets anders was.

En deze keer heeft weinig of niets met Lindsey te maken.  Ik heb gewoon het gevoel dat het niet meer de goede kant uit gaat met mijn leven, eerder wat achteruit...  Hé, het is niet allemaal kommer en kwel hoor, er zijn gewoon een aantal zaken aan mezelf die mij serieus beginnen ergeren, maar waar ik precies niets aan kan veranderen.  Dat lijkt me gewoonweg niet te lukken...

Ik begin bvb weer dingen uit te stellen tot het echt niet meer kan.  Zo heb ik vandaag mijn laatste propere onderbroek uit de kast gehaald waardoor ik nu de was wel echt moest doen, want zelfrespect heb ik gelukkig nog wel.  Ik geraak ook moeilijk op tijd uit mijn bed en ik zit veel te veel (alleen) thuis naar mijn goesting...

Het zelfvertrouwen is ook nog niet helemaal waar het zijn moet.  Dat is eigenlijk maf: als ik met een vrouw afspreek voor een etentje babbel ik meestal honderduit en valt er nauwelijks een stilte (als de vrouw in kwestie wat mee wil werken, tenminste).  Maar als ik in een café een leuke vrouw alleen zie zitten/staan durf ik langs geen kanten naar haar toe te gaan.  Dan weet ik namelijk geen zinnig woord uit te brengen.  Trouwens, alleen een café binnen gaan waar ik niemand (heel goed) ken doe ik zo al nooit.  Hetzelfde verhaal bij datingsites.  Iemand een mailtje sturen doe ik wel, maar zo maar met iemand beginnen chatten?  Nope, veel te gevaarlijk, zo lijkt het wel.

Ik denk dat mijn grootste probleem is dat ik geen goeie single vriend(in)en heb.  Eén of meerdere personen waarmee je samen leuke dingen kan doen.  Gewoon plezier hebben, punt.  Misschien moet ik daar wel eerst werk van maken.  Dan zal al de rest wel loslopen.

05-03-09

Driften

Wie bij het lezen van deze titel direct aan seks dacht is eraan voor de moeite;-)

Volgens wikipedia is driften namelijk een autorijtechniek waarbij de bestuurder de auto in een vloeiende zijdelingse beweging (dwars) door een bocht stuurt.  De bestuurder brengt de auto opzettelijk in overstuur, om dit vervolgens zo lang mogelijk aan te houden.

Simpel uitgelegd is het een techniek om een bocht (bvb naar links) nemen door naar de andere kant (rechts) te sturen.  Het  klinkt onlogisch maar het kan wel.  Hoe dan?  Wel, de techniek bestaat er in om tijdens het nemen van een bocht de achterkant van de auto te laten wegslippen waardoor hij dreigt weg te draaien.  Door de wielen dan in de tegenovergestelde richting te draaien kan je dat wegslippen onder controle houden en zo toch de bocht nemen.

Nu wil ik helemaal niet beweren dat ik deze techniek beheers, verre van: die paar keer dat ik in mijn zotte jaren experimenteerde hoever ik met mijn auto kon gaan zijn allebei falikant afgelopen, voor de auto weliswaar, gelukkig niet voor mij.  En voor mijn portemonee ;-)  Gedaan dus met experimenteren...

Tot vorige dinsdag...  Maar, deze keer niet met de auto, maar met speelgoed voor mannen.  Vrouwen hebben speelgoed met motors in, mannen ook: karts.  Oké, dat speelgoed van ons maakt misschien wat meer lawaai (alhoewel?), maar zo zijn mannen hé.  Hoe harder en hoe luider, hoe beter ;-)  Het concept van vorige dinsdag: neem een aantal normale karts, klop wat pinnekes in de gladde bandjes, zet die dingen op een (lege!) schaatsbaan, gooi er wat oude autobanden omheen om een parcours af te bakenen en je krijgt het leukste (en misschien wel het veiligste) racespel van allemaal.

Veilig, want snel gaat het niet.  Zodra je de gas aanraakt slippen de wielen immers door.  Maar leuk is het des te meer.  Vooral omdat je heel geconcentreerd moet rijden, want bij de minste stuurfout begin je onherroeppelijk rond te tollen.  Het leukste is echter wanneer je dat driften een beetje onder controle krijgt en zo vloeiend door de bocht kan slippen.  Zaaalig!

23:43 Gepost door Rigel in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (6) | Tags: speelgoed, amuseren, karten, driften |  Facebook |

07-11-08

Mijn trip, dag 1

Even de hoofdpersonages in het verhaal voorstellen, zoals jullie zien een bont gezelfschap:

  • Sammy: heeft wat weg van dé Sammy uit Het Eiland maar dan beter (30)
  • First Woman: een rustige maar zeer sensuele vrouw (36)
  • Koffiemadam: een knap maar behoorlijk zot ding (25)
  • Schrijfster: een vrouw met een goed ontwikkeld gevoel voor humor (29)
  • Sms-er: een bewoner uit het meest muzikale deel van ons land (waar iedereen zingt) (33)
  • Medicine Man: onze redder in nood (59)
  • BeautyQueen: partner van Medicine Man, ziet er nog goed uit al vindt ze zelf van niet (49)
  • The Joker: onze tourleider (48)
  • Antimel: de kleinste van de hoop en een specialleke (25)
  • Ideale Man: Yours truely (40)

's Morgens vroeg komen mijn zus met haar vriend mij ophalen.  Nog half slaperig sluit ik mijn huis af en vergeet daarbij zowaar mijn centrale verwarming uit te zetten, wat een bron van ergernis en zorgen zal vormen voor mijn ma-ke... Een uurtje later wordt ik keurig op de luchthaven afgezet.  Ze komen zelfs nog even mee om mij uit te zwaaien...  Op het afgesproken rendez-vous punt staan al een aantal medereizigers te wachten.  Iedereen kijkt een beetje onwennig naar elkaar en blijft angstvallig tegen zijn eigen meegebrachte uitzwaai-buddies plakken...  Wanneer onze koffiemadam als laatste eindelijk arriveert kunnen we gaan inchecken...

Wanneer daarna iedereen ontdaan is van verboden wapens en andere gevaarlijke spullen zoals flesjes bodymelk, water of cola gaan we aan de gate zitten wachten totdat we op het vliegtuid mogen stappen.  Daar valt plots mijn frank dat er een ijzeren bestek in mijn handbagage zit.  Blijkbaar is een halfvol flesje bodymelk gevaarlijker dan een ijzeren vork lepel en mes, want BeautyQueen moest haar flesje afgeven terwijl mijn bestek (met een redelijk scherp mes) zonder problemen binnen geraakte.

Waar praten mensen zoal over die samen op reis zullen gaan, maar elkaar nog niet kennen?  Bij ons waren het alle mogelijke dingen die mis konden gaan als je op reis gaat: verloren bagage, vluchten gemist, ruzie in de groep, overvallen worden, ergens vast komen te zitten door overstromingen...  Kwestie van elkaar wat gerust te stellen zeker?

Na een dik uur konden we eindelijk op het vliegtuig stappen, of "boarden" zoals dat in vliegveldtermen heet.  Ik mocht naast Schrijfster plaats nemen.  Dat begon goed: naast een vrouw...  Ik had het slechter kunnen treffen ;-)  Een beetje onwennig namen we allebei het flightmagazine uit de zetel voor ons en begonnen er wat in te bladeren.  Je kent dat wel, zo'n boekske waarin de dingen opgesomd staan die je in het vliegtuig kunt kopen.  Normaal staat dat helemaal vol met horloges, sierraden, sigaretten en parfum, maar in dat magazine werden daarnaast de mafste dingen aangeprezen.  Al gauw waren we daar tegen elkaar over bezig:  een diamanten collier met ingebouwde USB-stick, handig!  Of "dat slaapzakpak lijkt mij wel wat, geen problemen meer met 's nachts vast komen te zitten als je je een paar keer omgedraaid hebt".  Iets later viel ons oog op een vliegtuigtrolley: zo'n ding waaruit de airhostessen de "lekkerste" maaltijden (yeah, right) toveren.  Voor zo'n kleine 3000€ was het van jou.  Schrijfster bleek een goeie zin voor humor te hebben. "Hoe zouden ze zo'n ding inpakken?", vroeg ze me langs haar neus weg.  En daarmee was de toon gezet...  Even later waren we druk aan het fantaseren hoe we zo'n ding zouden kunnen meenemen en belangrijker, waarvoor je het allemaal zou kunnen gebruiken.  We kwamen tot de conclusie dat 3000€ eigenlijk een spotprijs is voor zo'n multifunctioneel ding dat je naast je fauteuil kan zetten en waarop je je afstandsbediening kan leggen en waaruit je zo je koude drank en warm eten kunt halen.  Je kan het zelfs achter je auto hangen en meenemen als je naar de supermarkt rijdt, om het daar terug op te vullen ;-)

Toen de captain even later meldde dat we een paar rondjes moesten draaien omdat er beneden te veel mist hing fantaseerden we dat er in de lucht een rotonde was aangelegd, met wegwijzertjes en al.  Wat turbulentie werden vluchtheuvels, enz... We amuseerden ons kostelijk en het uurtje naar Frankfurt was zó om.

In Frankfurt moesten we zo'n 4 uur wachten op onze aansluiting naar Bangkok.  Op de luchthaven van Frankfurt is geen fluit te zien, dus aten we daar allemaal samen iets in de plaatstelijke McDonnalds en bleven daar dan maar wat plakken. Het gesprek ging over vanalles en nog wat en was best leuk.  Je leerde zo iedereen een beetje beter kennen...

De vlucht van Frankfurt naar Bangkok was iets minder leuk.  Ik mocht terug naast een vrouw zitten: deze keer First Woman, maar die had een slaappil genomen en lag dus de volle 11 uur uitgeteld.  Zelf lukte het me langs geen kanten om in slaap te vallen.  Ik heb dan maar van pure miserie naar The Incredible Hulk gekeken.  Daarna wat gebabbeld met Koffiemadam die aan de andere kant van de gang zat en ook niet kon slapen, maar ik weet al niet meer waarover...  De film daarna (Hancock, over een superheld die aan de drank zit) was best wel te pruimen... Daarna af en toe nog wat geprobeerd om te slapen, zonder al te veel success... In totaal misschien 2 uurtjes geslapen in stukjes van maximum een kwartier.  Tegen de tijd dat we in Bangkok aan kwamen was ik dan ook kapot...

Tot hier dag 1, al bij al een geslaagd begin van de reis...

23:15 Gepost door Rigel in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: reizen, vrouwen, indonesie, amuseren |  Facebook |