10-02-12

Het grote boze internet

In de commentaren van een vorige stukje werd ergens geopperd dat je via internet geen echte vrienden -laat staan een lief- kan vinden omdat het internet nu eenmaal een vluchtig medium is dat bovendien vol gestoorde mensen zit.
 
Ik zou dat niet zo cru durven stellen.
 
Ja, je komt er gestoorde mensen tegen. En ja, je hebt er veel vluchtige contacten. Maar hetzelfde kan je ook zeggen van het dagelijkse leven? Vrienden komen en gaan nu eenmaal. Zie jij bijvoorbeeld nog steeds je beste vriend(in) uit de lagere school? Ja, misschien wel... op Facebook ;-). En de buurvrouw van Ronald Janssen zal ook wel een en ander te zeggen hebben over gestoorde types.
 
Je ontmoet in je leven duizenden mensen maar toch geraakt slechts een zeer beperkt aantal daarvan tot in je vriendenkring. De ene zijn neus staat te scheef, de ander heeft een slechte smaak qua kleding, nog een ander lacht te luid of blaast te hard van de toren. Iedereen wordt al dan niet bewust gewikt en gewogen en langs de andere kant wordt net hetzelfde gedaan. Het mag dus gerust een wonder heten dat je eigenlijk aan vrienden (of meer) geraakt als je het zo bekijkt.
 
Waarom zijn mensen dan zo negatief als het over ontmoetingen via internet gaat? Je kan toch niet verwachten dat er dan totaal andere regels gelden? Ok, een groot deel van het 'filteren' gebeurt al op voorhand via mails en eventueel wat chatten. En die scheve neus of foute outfit wordt ook wel gedetecteerd als er foto's uitgewisseld worden. Maar het internet heeft 3 belangrijke eigenaardigheden als het op mensen leren kennen aan komt.
 
Het eerste is dat het internet van iedereen is. Zo kom je ook in contact met mensen uit een totaal ander milieu en die je dus in het dagelijkse leven nooit zou ontmoeten. Ten tweede geeft de anonimiteit ongekende mogelijkheden. Sommigen misbruiken die door zich uit te geven voor iemand anders, anderen durven zichzelf dan weer net wat meer bloot te geven (en dan bedoel ik het nu eens niet in de letterlijke zin). Ten derde mist het internet met al zijn mogelijkheden een van dé belangrijkste communicatiemiddelen van de mens: lichaamstaal.
 
Kunnen de eerste 2 in sommige gevallen nog een voordeel blijken te zijn, het 3e is dat zeker niet. Non-verbale communicatie is even belangrijk dan de andere filter criteria die je hanteert. Het totaalplaatje moet gewoon kloppen. Verwacht dus niet dat elke internet-ontmoeting steeds een groot succes zal zijn omdat het bij het chatten zo goed klikte. En andersom werkt het even goed: het is niet omdat de mails nogal stroef verlopen dat je geen leuk gesprek met iemand kan hebben als je eenmaal naast elkaar zit.
 
Voor mij is het internet dus niet meer dan een extra middel om nieuwe mensen te leren kennen. Niet meer en niet minder. En hoewel ik Mrs. Ideaal nog niet ontmoet heb, heb ik via verschillende virtuele kanalen, zij het mijn blog, andere blogs of via verschillende datingsites toch al toffe mensen leren kennen. En een aantal daarvan reken ik tot mijn vrienden.
 
Net zoals een paar (ex-)collega's, mensen van de sportclub, school, jeugdbeweging, café en wat nog allemaal.

12:00 Gepost door Rigel in Daten | Permalink | Commentaren (6) | Tags: communicatie, daten, vraagstuk, vriendschap |  Facebook |

08-02-12

Recept

Men neme

  • 1,5 kg tomaten
  • 1L pompoensoep
  • 1 kip
  • 1,5L preisoep
  • 250 gr brocoli
  • 2 loempia's met ham en kip
  • 250 gr gekookt spek
  • 400 gr prei
  • 1,5 L spaghettisaus
  • 300 gr witte kool 
  • 1/4 wit brood
  • 1/4 bruin brood
  • 3 frikandellen
  • en 1,5 L ijs, liefst mokka

en gooi alles in een ton.

Dan krijg je ongeveer hetzelfde resultaat als ik vandaag had toen ik EINDELIJK mijn diepvries eens ontdooide en alles wat vervallen was weggezwierd had.  Ongeveer, want ik ben vrijwel zeker dat er nóg meer was ;-)

Ik weet het, ik had het al véél vroeger moeten doen, maar ik had een goed excuus: een driepvries die leeg is verbruikt meer, dus al die ballast had wel degelijk zijn nut:stroom besparen.  En ballast was eigenlijk al wat het was.  Lindsey had de vriezer namelijk volledig volgepropt voor ze vertrok.  Ongetwijfeld goedbedoeld, maar ze was 1 belangrijk ding vergeten: alles te dateren.

En zo zat ik met een vriezer propvol spul waarvan ik langs geen kanten wist hoe lang het er al in zat en hoe lang het nog goed ging blijven.  In het begin geen probleem, maar na een tijdje durfde ik het toch niet meer te gebruiken.  Ik zag de krantenkoppen al: "familiedrama in Idealville: alleenstaande vader vergiftigt zijn kinderen en zichzelf". Maar weggooien kon ik ook niet over mijn hart krijgen.  Wie weet was het toch nog goed...  Maar na 4 jaar kan ik toch met enige zekerheid zeggen dat het allemaal slecht geworden was niet?  Dus kon ik met een gerust geweten alles in het kompostvat kieperen...

Ik denk dat ik nu eens met de kasten op mijn slaapkamer ga beginnen.  Daar ligt ook nog een hoop rommel in die er al 15 jaar niet meer uit gekomen is.  Die houdbaarheidsdatums zijn waarschijnlijk ook wel al verstreken ;-)

 

O ja, dat mokka-ijs dat was een foutje.  Ik dacht dat dat ook een of andere verschraalde soep was.  Het was pas toen de hele zwik in het compostvat lag dat ik zag dat het wel degelijk het mokka-ijs was dat ik note bene zelf een paar weken geleden gekocht had :-(

00:48 Gepost door Rigel in Dagelijkse leven | Permalink | Commentaren (1) | Tags: diepvries, groenten, vlees, slecht |  Facebook |

26-01-12

Kritisch?

Nog even verder gaan over de 'constante' van vorige keer.  Het is mij namelijk opgevallen dat IK het altijd ben die de relaties (ná mijn huwelijk toch) beëindig.  Is dat nu toeval?  Zijn vrouwen misschien kritischer bij de kennismakingsronde(s) die een relatie vooraf gaan?

Of misschien ben ik wel gewoon content met alles wat ik kan krijgen en besef ik pas later dat ze toch niet echt is wat ik zoek.  Misschien...  maar ik denk van niet.  Ik heb al gemerkt dat ik redelijk kieskeurig ben.  Zo zijn zonder uitzondering al mijn mannelijke collega's zot van een vrouwelijk exemplaar dat in een andere afdeling zit... behalve ik.  Ik knap af omdat ze wéét dat ze mooi is, en er zich ook naar gedraagt.  Ze laat zich alle mannelijke aandacht welgevallen en doet tegen iedereen uit de hoogte.  Bweuk!  Geef mij dan maar haar collega, die heeft misschien wel een paar kilootjes te veel maar ziet er gewoon leuk uit en is vriendelijk.  Altijd en tegen iedereen... en dus ook tegen haar vriend :-(

Ik heb me ook al afgevraagd of ik beter ook niet (nog?) wat kritischer zou zijn als ik vrouwen ontmoet.  Mijn conclusie is van niet.  Ook al ben ik redelijk goed in het inschatten van mensen, een persoon leer je niet op een paar uurtjes kennen.  Dus vind ik het nogal stom om een vrouw zo maar af te schrijven omdat ze tijdens 1 ontmoeting wat te veel op haar gsm kijkt, of nog goed met haar ex overeen komt, of om welke andere reden dan ook dat ik al eens afgewezen ben :-)

Het liefst van al zou ik meerdere keren willen afspreken, laat ons zeggen een stuk of 20 keer.  Dan moet toch al duidelijk zijn wat voor vlees je in de kuip hebt.  Maar zo simpel gaat dat ook niet.  Ik ben bvb ook al afgewezen omdat ik de vrouw in kwestie bij de 2e ontmoeting nog niet gekust had.  Ik was dus niet 'geïnteresseerd' genoeg, terwijl ik dat zeer zeker wél was.

Conclusie: wat je ook doet, het is altijd verkeerd ;-)  Dus doe ik maar verder op de manier waarop ik bezig ben. En dat is gewoon alles zo wat zijn natuurlijke weg laten gaan, en zo elkaar beter leren kennen...

Ooit zal het wel eens 'prijs' zijn zeker?

23:22 Gepost door Rigel in Relaties | Permalink | Commentaren (37) | Tags: daten, relaties, gedumpt |  Facebook |