07-11-08

Mijn trip, dag 1

Even de hoofdpersonages in het verhaal voorstellen, zoals jullie zien een bont gezelfschap:

  • Sammy: heeft wat weg van dé Sammy uit Het Eiland maar dan beter (30)
  • First Woman: een rustige maar zeer sensuele vrouw (36)
  • Koffiemadam: een knap maar behoorlijk zot ding (25)
  • Schrijfster: een vrouw met een goed ontwikkeld gevoel voor humor (29)
  • Sms-er: een bewoner uit het meest muzikale deel van ons land (waar iedereen zingt) (33)
  • Medicine Man: onze redder in nood (59)
  • BeautyQueen: partner van Medicine Man, ziet er nog goed uit al vindt ze zelf van niet (49)
  • The Joker: onze tourleider (48)
  • Antimel: de kleinste van de hoop en een specialleke (25)
  • Ideale Man: Yours truely (40)

's Morgens vroeg komen mijn zus met haar vriend mij ophalen.  Nog half slaperig sluit ik mijn huis af en vergeet daarbij zowaar mijn centrale verwarming uit te zetten, wat een bron van ergernis en zorgen zal vormen voor mijn ma-ke... Een uurtje later wordt ik keurig op de luchthaven afgezet.  Ze komen zelfs nog even mee om mij uit te zwaaien...  Op het afgesproken rendez-vous punt staan al een aantal medereizigers te wachten.  Iedereen kijkt een beetje onwennig naar elkaar en blijft angstvallig tegen zijn eigen meegebrachte uitzwaai-buddies plakken...  Wanneer onze koffiemadam als laatste eindelijk arriveert kunnen we gaan inchecken...

Wanneer daarna iedereen ontdaan is van verboden wapens en andere gevaarlijke spullen zoals flesjes bodymelk, water of cola gaan we aan de gate zitten wachten totdat we op het vliegtuid mogen stappen.  Daar valt plots mijn frank dat er een ijzeren bestek in mijn handbagage zit.  Blijkbaar is een halfvol flesje bodymelk gevaarlijker dan een ijzeren vork lepel en mes, want BeautyQueen moest haar flesje afgeven terwijl mijn bestek (met een redelijk scherp mes) zonder problemen binnen geraakte.

Waar praten mensen zoal over die samen op reis zullen gaan, maar elkaar nog niet kennen?  Bij ons waren het alle mogelijke dingen die mis konden gaan als je op reis gaat: verloren bagage, vluchten gemist, ruzie in de groep, overvallen worden, ergens vast komen te zitten door overstromingen...  Kwestie van elkaar wat gerust te stellen zeker?

Na een dik uur konden we eindelijk op het vliegtuig stappen, of "boarden" zoals dat in vliegveldtermen heet.  Ik mocht naast Schrijfster plaats nemen.  Dat begon goed: naast een vrouw...  Ik had het slechter kunnen treffen ;-)  Een beetje onwennig namen we allebei het flightmagazine uit de zetel voor ons en begonnen er wat in te bladeren.  Je kent dat wel, zo'n boekske waarin de dingen opgesomd staan die je in het vliegtuig kunt kopen.  Normaal staat dat helemaal vol met horloges, sierraden, sigaretten en parfum, maar in dat magazine werden daarnaast de mafste dingen aangeprezen.  Al gauw waren we daar tegen elkaar over bezig:  een diamanten collier met ingebouwde USB-stick, handig!  Of "dat slaapzakpak lijkt mij wel wat, geen problemen meer met 's nachts vast komen te zitten als je je een paar keer omgedraaid hebt".  Iets later viel ons oog op een vliegtuigtrolley: zo'n ding waaruit de airhostessen de "lekkerste" maaltijden (yeah, right) toveren.  Voor zo'n kleine 3000€ was het van jou.  Schrijfster bleek een goeie zin voor humor te hebben. "Hoe zouden ze zo'n ding inpakken?", vroeg ze me langs haar neus weg.  En daarmee was de toon gezet...  Even later waren we druk aan het fantaseren hoe we zo'n ding zouden kunnen meenemen en belangrijker, waarvoor je het allemaal zou kunnen gebruiken.  We kwamen tot de conclusie dat 3000€ eigenlijk een spotprijs is voor zo'n multifunctioneel ding dat je naast je fauteuil kan zetten en waarop je je afstandsbediening kan leggen en waaruit je zo je koude drank en warm eten kunt halen.  Je kan het zelfs achter je auto hangen en meenemen als je naar de supermarkt rijdt, om het daar terug op te vullen ;-)

Toen de captain even later meldde dat we een paar rondjes moesten draaien omdat er beneden te veel mist hing fantaseerden we dat er in de lucht een rotonde was aangelegd, met wegwijzertjes en al.  Wat turbulentie werden vluchtheuvels, enz... We amuseerden ons kostelijk en het uurtje naar Frankfurt was zó om.

In Frankfurt moesten we zo'n 4 uur wachten op onze aansluiting naar Bangkok.  Op de luchthaven van Frankfurt is geen fluit te zien, dus aten we daar allemaal samen iets in de plaatstelijke McDonnalds en bleven daar dan maar wat plakken. Het gesprek ging over vanalles en nog wat en was best leuk.  Je leerde zo iedereen een beetje beter kennen...

De vlucht van Frankfurt naar Bangkok was iets minder leuk.  Ik mocht terug naast een vrouw zitten: deze keer First Woman, maar die had een slaappil genomen en lag dus de volle 11 uur uitgeteld.  Zelf lukte het me langs geen kanten om in slaap te vallen.  Ik heb dan maar van pure miserie naar The Incredible Hulk gekeken.  Daarna wat gebabbeld met Koffiemadam die aan de andere kant van de gang zat en ook niet kon slapen, maar ik weet al niet meer waarover...  De film daarna (Hancock, over een superheld die aan de drank zit) was best wel te pruimen... Daarna af en toe nog wat geprobeerd om te slapen, zonder al te veel success... In totaal misschien 2 uurtjes geslapen in stukjes van maximum een kwartier.  Tegen de tijd dat we in Bangkok aan kwamen was ik dan ook kapot...

Tot hier dag 1, al bij al een geslaagd begin van de reis...

23:15 Gepost door Rigel in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: reizen, vrouwen, indonesie, amuseren |  Facebook |

09-10-08

Ik trap het hier af...

Nee, wees gerust, ik kom nog terug ;-)

Iedereen die me kent schat me eerder introvert in.  Maar, dat is wat ik geworden ben, niet wat ik écht ben...

Ik ben mijn leven ooit begonnen als een vrolijk extravert kind dat zonder schroom met iedereen babbelde.  Naarmate ik opgroeide ben ik me echter meer en meer in mezelf gaan keren door een combinatie van verschillende factoren:

  • Ik was altijd heel gevoelig voor mensen die met mij lachten omdat ik zoveel en ongegeneerd babbelde.
  • Op school was ik altijd bij de kleinsten van de klas.  Ik hoorde er niet echt bij omdat ik zo klein was.
  • Ik heb er daarbovenop ook altijd veel te jong uitgezien voor mijn leeftijd; nu nog trouwens, maar nu vind ik dat helemaal niet erg meer;-).  Probeer dan maar eens contact met meisjes van je eigen leeftijd te maken; die keken alleen maar naar mijn vrienden...  En geloof me, het is ook niet goed voor je zelfvertrouwen als ze je als 22-jarige gast nog je pas vragen als je een discotheek binnen wil. 
  • Als je dan ook nog eens een vader hebt die zijn kinderen met ijzeren hand opvoedt en (te) hard straft bij het minste dat ze verkeerd doen...

Enfin, you get the picture: zelfvertrouwen below zero en nooit geleerd om voor mezelf op te komen...  Enkel bij mijn familie en beste vrienden was ik nog echt mezelf...  De laatste jaren begon dat echter ook steeds minder vlot te gaan...  Ik begon te beseffen dat er iets grondig mis was met mij, maar ik slaagde er niet in er iets aan te doen.  Pas toen Lindsey het niet meer zag zitten met mij besefte ik dat het zo niet langer kon.  Toen is deze blog ontstaan en ben ik eindelijk begonnen met mezelf onder handen te pakken...

Het is in dit kader dat ik reeds vroeg dit jaar besloot om eens iets te doen dat ik nog nooit gedaan heb: op reis gaan met een groep totaal onbekende mensen.  Om mezelf nog wat verder te drijven wou ik er ook iets avontuurlijkers van maken dan dat ik tot nog toe gedaan had.  Geen 2 weken half-pension in een of ander 4-sterren hotel, maar samen met de mensen rondtrekken in de wilde natuur met verschillende vervoersmiddelen.  Ik wou expliciet niet alleen op reis gaan, omdat ik mezelf dan te gemakkelijk kan isoleren: in m'n eentje dingen gaan bekijken, goedkoop hotelletje zoeken en dan de avond op m'n hotelkamer doorbrengen.  Nee, ik wou terug naar waar ik het gelukkigst ben: onder de mensen...

Door allerlei omstandigheden kon ik die reis niet vroeger plannen, maar nu is het eindelijk zover: zaterdagmorgen vertrek ik.  Voor 3 weken naar Indonesië: Van Flores tot Bali.  Mijn eigen kleine versie van "Voorbij de grens" ;-)

Ik zal dus 3 weken niets kunnen posten, maar als je per sé wil weten waar ik ergens uithang, kan je een kijkje nemen op de website van Joker.

Tot ergens binnen 3 weken...

30-09-08

Dressed to impress...

...dat was het thema van onze fuif vorige zaterdag.  Een heel open thema dus, waar je echt alle kanten mee op kunt.  Veel genodigden waren misschien daarom wel een beetje angstig wat daar dan wel precies mee bedoeld werd.  We kregen op voorhand een heleboel vragen hierover, die we steeds zo onduidelijk mogelijk beantwoord hebben ;-)

Ik vond het echt tof dat meer dan 90% van de aanwezigen wat moeite hadden gedaan en min of meer verkleed waren.  De zaal liep vol met arabieren, hippies, gangsters en gangsterliefjes, ...  Sommigen leken net uit de jaren 30 te komen en anderen waren echt heel ver gegaan en waren praktisch onherkenbaar.  Mijn eigen broer herkende ik alleen maar omdat zijn vrouw naast hem liep.  Hij stal de show met zijn zonnebril, roze pruik met bunny-ears.  Hij had voor de gelegenheid wat nep-tatoo's op zijn armen die hij (onder luid protest) in beslag genomen had van zijn kinderen.

De fuif zelf was fantastisch.  Ik ben amper van de dansvloer weg geweest.  Lang geleden dat ik mij nog zo goed geamuseerd heb.  Normaal hou ik mezelf altijd redelijk onder controle, maar deze keer liet ik mij volledig gaan.  Op een bepaald moment stond ik samen met 2 andere kersverse 40-gers op de dansvloer met enkel mijn schoenen, een fluo onderbroek (die we die avond kado hadden gekregen), onze glitterdas en roze kostumvest aan.  Geen zicht natuurlijk, maar daar trokken we ons niets van aan.  En nee, het was niet omdat ik te zat was:  ik heb van heel de avond (van 19u tot 3u30) maar 5 pintjes gedronken...  Een foto van deze escapade zal ik jullie besparen, maar deze kan jullie fantasie waarschijnlijk wel genoeg prikkelen ;-)

P9270040

Ik hoop dat diegenen die vreesden dat ik nu met die 40 diep in mijn maag zou zitten nu wat gerustgesteld zijn?

00:15 Gepost door Rigel in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (3) | Tags: feest, uitgaan, vrienden, amuseren |  Facebook |