23-09-08

Fijn weekend

Weeral een week geleden sinds mijn laatste post...  Even overlopen wat er allemaal is gebeurd...

Dinsdag en woensdag weer met Cara gesproken.  Eerst op chat, daarna aan de telefoon.  Ze wou mijn stem eens horen vooraleer we samen iets gaan eten en dat vond ik een goed idee.  Iemands stem vertelt veel.  Niet alleen verraad ze emoties, ook hoe de stem gebruikt wordt geeft informatie over hoe iemand is.  Verder gebruik je tijdens een echt gesprek ook andere woorden en formuleer je de dingen ook anders.  Je hebt ook niet de mogelijkheid om uitgesproken woorden even te evalueren en misschien aan te passen voor je ze "verstuurt".  De stemmen vielen langs beide kanten in de smaak.  De gesprekken waren speels (we plagen elkaar graag) en leuk...

Donderdag verjaarde mijn neefje, of hoe noem je het zoontje van je broer.  De familie was uitgenodigd voor koffie en taart, en ik was natuurlijk van de partij.

Vrijdag was er een avondmarkt in ons dorp.  Ik ben er dan alleen op uit getrokken; half het dorp loopt dan buiten, dus je komt altijd wel iemand bekend tegen.  Na een half uurtje kwam ik Lindsey en de kinderen tegen.  Ze vroeg me om even mee op de kermis te gaan.  Onze stoere boy wou in de autoscooter zitten, maar hij is nog wat te klein om alleen te gaan en dan moest ons prinsesje alleen blijven wachten.  Ik heb hem dan even meegenomen voor een rondje en dat was meer dan genoeg: hij plotseling niet zo stoer meer ;-)  Maar, hij had er wel van genoten... Toen Lindsey de kinderen in bed ging steken kwam ik nog vrienden tegen waar ik wat bij ben blijven plakken, maar rond een uur of 10 kreeg ik kou en ging op weg naar huis.   Onderweg kwam ik mijn broer en zus tegen en die vroegen om iets mee te drinken.  Oké, 1tje ging er nog wel bij, maar toen we daarmee bezig waren kwamen er nog andere vrienden bij en werd er nog 1tje getrakteerd. En nog 1tje... Het was plotseling niet koud meer en voor ik het wist was het half 1 en ging iedereen naar huis.

Zaterdag was een drukke dag: shoppen voor mijn reis binnen 3 weken en daarna naar Grimbergen voor mijn date met Cara.  Ik heb moeten spurten om er op tijd te geraken en dat ging écht gelukt zijn, maar plotseling waren er werken en kon ik niet meer verder.  Ik moest maar 1 kilometer verder op die baan zijn, maar er was geen doorkomen aan.  De wegomlegging was zeer slecht aangeduid en voor ik het wist zat ik op de ring rond Brussel.  Dan maar de GPS volgen en dat ging beter: binnen de 7 minuten was ik op de juiste plaats.  Dat viel gelukkig nog mee...

De rest vertel ik later wel eens ;-)

00:06 Gepost door Rigel in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kids, lindsey, cara, daten |  Facebook |

08-09-08

Straf!

Al de 2e week op rij word ik enorm geraakt door de reportage "Voorbij de grens", maandagavond op ÉÉN.  Het gaat over een groep lichamelijk gehandicapten die hun eigen grenzen verleggen en op eigen houtje in 18 dagen Nicaragua doorkruisen. 

Het is een vreemde bende: rolstoelpatienten, een blinde, iemand met maar één been, iemand zonder handen en onderbenen, een dove, een meisje van 22 dat niet groter is dan een kleuter, ... 

Echt straf! Ieder op zich zou de toch nooit van z'n leven alleen aankunnen, maar door elkaar te helpen geraken ze toch overal door.  De dove en de blinde helpen de rolstoelers de berg op.  Het kleine meisje krikt het moraal van de anderen op...  Echt mooi om te zien hoe ze elkaar aanvullen...

21:47 Gepost door Rigel in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tv |  Facebook |

26-08-08

Back in business...

Ik heb nog 2 weken extra vakantie gehouden...  Op deze blog dan.  IRL ben ik al  terug aan het werk...  Om een of andere reden kon ik het maar niet opbrengen om nog eens iets te schrijven, maar dat is nu voorbij.  Hier dus het beloofde verslag...

Het verlof zelf is wel goed verlopen.  De 2e dag al bezoek gekregen van nr 3 (ik moet dringend een betere naam voor haar verzinnen) en haar dochtertje.  Ze zijn 2 dagen gebleven...  We hadden op voorhand afgesproken om de kinderen niet te laten merken dat er tussen ons iets gaande is.  Dat was best wel raar.  Af en toe een stiekeme aanraking, ik voelde mij net een tiener waarvan de ouders niet mogen weten dat hij een liefje heeft.

De laatste dag werden we "betrapt" door mijn zoon.  Waarom zijn jullie aan het knuffelen, vroeg hij ongegeneerd?  We nemen afscheid omdat nr 3 gaat vertrekken vertelde ik hem en dat was voldoende om zijn nieuwsgierigheid te sussen.  Hij wou zelf ook wel een knuffel geven.  Ons "experiment" was dus meer dan geslaagd: de kinderen konden het onderling best met elkaar vinden en ook met de "vreemde" volwassene klikte het wonderwel.

Toch wringt het wat bij mij.  Het gaat allemaal wat te snel voor mij.  Ik ben helemaal niet klaar voor een nieuwe relatie, en toch ben ik er op een of andere manier in gesukkeld.  Ik blijf bvb alles vergelijken met mijn relatie met Lindsey en alhoewel er dingen zijn die beter gaan, zijn er ook een aantal zaken die ik minder vind.  Hoe belangrijk die "minpunten" zijn zal de toekomst wel uitwijzen.  Ik probeer voorlopig gewoon te genieten van de aandacht die ik krijg...

In het weekend nog bezoek gehad van vrienden.  Die kwamen even vissen hoe het met me ging, nadat ze van Lindsey gehoord hadden dat ik al een paar keer met Nr 3 uitgegaan was.  Ik heb hen voorlopig nog niet te veel verteld.  Alles wat ik aan hen vertel komt Lindsey overmijdelijk ook te weten en dat vertel ik haar liever zelf, op mijn manier...

De rest van de vakantie ging z'n gewone gangetje.  De kinderen waren zo lief om elke dag tot half 11 te slapen (ze gingen ook laat in bed), waardoor ik zelf ook goed uitgerust geraakte.  We zijn ook nog een dagje naar het Boudwijn Seapark en eens naar Brugge geweest.  Daar hebben we het belfort beklommen en natuurlijk ook met de onvermijdelijke bootjes gevaren...

Eigenlijk is vakantie aan zee altijd iets raars voor mij.  Als ik daar nog maar vijf minuten ben, ben ik al direct in vakantiestemming.  Maar...  van zodra ik terug thuis ben is het precies of ik heb nog geen vakantie gehad.  Waarschijnlijk komt dat omdat het daar zo vertrouwd is voor mij.  Al zo lang ik mij kan herinneren ga ik naar die caravan op verlof.

Mijn echte vakantie komt dit jaar in oktober: 3 weken rondtrekken in Indonesië.  Ik kijk er al naar uit!  Ik droom er al lang van om eens een verre en wat avontuurlijkere reis te maken, maar door de kinderen was dat er nog niet van gekomen.  Je kan ze daar moeilijk mee naartoe nemen en 3 weken ergens droppen doe je natuurlijk ook niet.  Nu heb ik eindelijk de kans want de kinderen kunnen nu 3 weken bij Lindsey blijven.  Volgende jaren zal ik het financieel moeilijker hebben want ik moet Lindsey nog uitkopen, maar voorlopig is dat nog niet aan de orde...

Dat zijn zorgen voor later...

01:00 Gepost door Rigel in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (2) | Tags: vakantie |  Facebook |