09-08-12

Vakantie

Net terug van een deugddoende vakantie, samen met de kids.

Natuurlijk weer in rasechte guerilla stijl, wat inhoudt: halsoverkop en onvoorbereid vertrekken, natuurlijk de helft vergeten maar er op een of andere manier toch altijd in slagen om alles op zijn pootjes te krijgen.

Even illustreren hoe dat dan precies in zijn werk gaat:

  • 3 dagen voor vertrek beslissen om te gaan camperen (onze oude tent lag al 5 jaar ongebruikt op de zolder)
  • Op de weerkaart kijken waar het dan goed weer is om dan te beslissen om naar Zuid-Frankrijk te trekken.
  • De dag voor vertrek tot de vastelling komen dat de stoppen van de luchtmatrassen kapot zijn
  • en dat dag onze nationale feestdag is en dat er dus geen winkels open zijn
  • Dan maar te beslissen om naar de dichtstbijzijnde Nederlandse kampeerwinkel te trekken
  • die op een uur rijden blijkt te liggen.
  • Dan toch maar eerst op goedkomen uit 'Het Amerikaantje' te proberen
  • tot grote opluchting zien dat die wél open is
  • maar geen passende stoppen verkopen.
  • Dan maar 2 nieuwe luchtmatrassen aanschaffen.
  • Daarna vlug verder inpakken en de auto inladen.
  • Er gelukkig nog aan denken om de buren te vragen mijn brievenbus te legen.
  • En daarna vroeg in bed te kruipen omdat we 's anderdaags vroeg gaan vertrekken
  • en natuurlijk niet in slaap geraken.
  • Na 2 uur wakker liggen toch in slaap geraken
  • maar na een half uurke terug wakker schieten omdat ik nog iets vergeten inpakken ben
  • Terug in slaap sukkelen
  • De vorige 2 puntjes nog een 3-tal keer herhalen
  • Om 3 uur wakker worden van de wekker
  • maar pas om half 4 uit mijn bed geraken
  • De kinderen wakker maken
  • Vlug de dingen pakken die ik vergeten was
  • en Joepie!!! vertrekken...
  • Na een half uur rijden me herinneren dat ik nog 4 dingen moest pakken ipv 3.
  • Na 10 uur rijden eens in een oude ACSI gids opzoeken welke camping we zouden kiezen
  • op goedkomen uit naar die camping rijden
  • en toch nog een plaatske vinden.
  • Natuurlijk (na 5 jaar) vergeten zijn hoe je die tent nu weer moet opzetten, maar ik ben nogal technisch aangelegd dus moeilijk kan dat niet zijn, toch?
  • Dan tot de vaststelling komen dat de ondergrond toch wel redelijk hard is
  • en ik natuurlijk geen hamer bij heb (nee, dit was niet het 4e ding)
  • maar dat ik gelukkig vriendelijke buren heb die er eentje willen lenen.
  • Na een half uurke het grondzeil proper gespannen en met piketten verankerd te hebben
  • tot de vaststelling komen dat de buitentent spanbanden heeft die ONDER het grondzeil moeten komen, waardoor ik dus weer van voor af aan mag beginnen.
  • Na een 4-tal uurtjes toch volledig gesettled geraak
  • Maar wel NET de welkomst-drink van het animatie-team gemist heb
  • die slechts om de week gehouden wordt.
  • Dan vlug iets gaan eten in het plaatselijke restaurant
  • waar alles al gereserveerd blijkt te zijn
  • maar de vriendelijke patron voor ons toch nog een tafeltje bij schuift.
  • Daarna moe maar voldaan in de slaapzak kruipen
  • die nogal smal blijkt te zijn voor mij (om misschien ik te breed geworden ondertussen?)
  • En daarna de slaap niet kunnen vatten omdat mijn zoontje de kunst van het snurken van zijn grootvader geërft blijkt te hebben.
  • Na enige uren beslissen om mijn oordoppen te gaan zoeken
  • en ondervinden dat ik ook geen (zak)lampen mee heb.  Nee, nog steeds niet dat 4e ding...
  • Uiteindelijk toch in slaap te sukkelen
  • En toch enigzins uitgerust wakker worden
  • op de grond
  • en zo stijf als een plank
  • omdat mijn luchtmatras blijkt te lekken.
  • Bij het ontbijt lees ik in de brochure van de camping dat er in de buurt een ochtendmarkt is.  Misschien kan ik daar wel een zaklamp op de kop tikken, dus besluiten we om daar naartoe te rijden.
  • In Zuid-Frankrijk blijkt 'in de buurt' echter een rekbaar begrip.  45 minuten zouden we moeten rijden volgens de GPS
  • via de autostrade, dus alweer Péage...
  • Maar wat ligt er wonder boven wonder, op 100m vóór de Péage-terminal?
  • Toch geen Decathlon zeker?
  • Waar we lampen kopen
  • en nieuwe stoppen voor die oude luchtmattrassen
  • die natuurlijk nog thuis liggen
  • en dus ook nog (nog maar eens) een nieuwe luchtmatras kopen voor mij.
  • En niet te vergeten een nieuwe zwembroek voor mij.  Dat was het 4e item dat ik 's morgens vergeten was....

Natuurlijk zou ik het merendeel van al die problemen kunnen vermijden door meer op voorhand te plannen en zorgvuldiger te werk te gaan, maar dan zou mijn leven toch een stuk minder spannend zijn, niet? :-)  

Ik lig daar niet erg wakker van.  Zo zit mijn leven nu eenmaal in elkaar.  Hoe erg het bij mij ook ooit in de soep loopt, op een of andere manier komen de problemen die zich stellen altijd wel in orde.  De ene keer moet ik al eens wat meer helpen dan de andere.

Mijn kinderen zijn dat ondertussen ook al gewoon.  Die liggen er al lang niet meer wakker van als er weer eens het een of het ander mis loopt.  En dat vind ik zeer positief: zij kijken het leven met meer vertrouwen tegemoet dan ik vroeger deed.  Zo hebben ze bijvoorbeeld zélf gevraagd of ze (op de camping) een brood mochten gaan kopen.  Ook al heeft mijn dochtertje amper 1 jaar Frans gehad op school en heeft ze op vakantie gemerkt dat ze daar niet echt veel mee kon aanvangen.  Ik zou dat nooit gedurfd hebben, maar haar schrikt dat niet echt af...

21-02-12

Weeral van datte...

'k Heb mij vorige week weer eens ingeschreven op een dating site.  O, ik heb nog wel ergens een profiel staan op een andere site maar daar doe ik eigenlijk niets meer mee.  Waarom ik dan eigenlijk een nieuw profiel aangemaakt heb?  Geen idee eigenlijk...  Of toch wel: gewoon meer mogelijkheden creëren om nieuwe mensen te leren kennen.  Da's eigenlijk alles wat je er van moet verwachten, anders geraak je gegarandeerd gedesillusioneerd.

Net zoals de vorige keren was het begin weer heel goed: ik kreeg verschillende complimenten hoe tof mijn profiel wel niet was.  Maar net zoals de vorige keren ook weer van de verkeerde vrouwen: nummer 1 was 53, nummer 2 al iets beter: 49.  Nummer 3 was 150...   kilogram...  en bovendien met een profiel waar zoveel negativisme van uitstraalde dat je al meteen zin kreeg om hard weg te lopen.

Daarna volgen steevast een paar knipoogjes.  Hier ben ik nog niet goed uit.  Mogelijk is dit in scene gezet door de site beheerder anders is het wel heel toevallig, maar ook deze keer waren het knipoogjes van dames met een leuk profiel.  Maar als je dan een berichtje stuurt krijg je ofwel geen antwoord ofwel héél sumier: liefst enkel ja of nee.  En na 1 of 2 verdere berichtjes krijg je dat zelfs al niet meer.

Nu we dat weeral achter de rug hebben kunnen we beginnen met het echte werk.  Ik weet weeral wat doen de komende weken: honderden profielen te checken...  als ik wat tijd over heb :-)

22:55 Gepost door Rigel in Daten, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (13) | Tags: dating sites, daten |  Facebook |

29-11-11

Futness

Vandaag de eerste keer in mijn leven een fitness binnengestapt.  Ik had het al veel vroeger moeten doen want ik kan wel wat kilootjes vet missen, al de rest zou ik graag behouden :-)  Vroeger was ik maar een magere spiering, maar sinds ik de 30 gepasseerd ben vliegen de kilo's er bij en weigeren halstarrig weer te vertrekken.  Ik denk dat ik ondertussen maar 1/3e meer eet van wat ik vroeger at en toch blijf ik maar verzwaren.

Ergens wel logisch als je alles bekijkt.  Vanaf je 30e begint je metabolisme vanzelf te vertragen...  Sinds mijn scheiding eet ik 1 week op 2 sodexo kost op het werk...  In die week heb ik ook niet zoveel te doen 's avonds...  En als ik dan eens uitga dan eet ik meestal ook iets op restaurant en dat blijkt sinds deze week ook al niet gezond meer te zijn...  En een buro-job geeft natuurlijk ook al niet veel beweging...  Ik eet dus nog steeds meer calorieën dan ik verbrand.

Meer verbranden is dus de boodschap.  Maar aangezien ik sinds mijn kindertijd geen "vuurke stook" meer speel en ik ook weiger om te gaan roken schiet er niet veel meer over dan meer te gaan sporten.  Al jarenlang ga ik elke zaterdagmorgen tennissen, maar dat is dus niet genoeg.  Ik heb geprobeerd wat te gaan joggen, maar dat helpt ook al niet te veel.  Ha nee zeggen 'die-hard' lopers mij: pas na een uur of zo begin je serieus vet te verbranden en daar zat ik dus nog lang niet: na 5 kilometerkes sprong mijn hart bijna uit mijn borst en dat mocht niet van meneer doktoor.  Dus moest ik trager gaan lopen, waardoor ik op den duur voorbij gestoken werd door bejaarden met hun wandelrekjes.  Dan sla je ook geen goed figuur he?  Stilaan lukte dat wel beter natuurlijk, maar dan kwam het volgende probleem aan het licht: lopen is gewoon saaaaaaaaaai.  1 uurke leek er wel 5 te duren en daardoor evolueerde mijn goesting om volgende keer weer te vertrekken omgekeerd evenredig met mijn conditie.

Daarom dat ik nu iets anders probeer: fitness dus, meerbepaald de Miha cirkel.  Da's een combinatie van verschillende toestellen die in een cirkel opgesteld staan en die elk een verschillende spiergroep trainen.  Op 6 van de 8 toestellen moet je slechts 1 minuut oefenen, op de andere twee 4 minuten.  Op 45 minuten doe je zo een volledige trainingsessie die je zo zwaar kan maken als je zelf wil.  Bovendien bouwt zo'n fitness-sessie meer spieren op die op zich ook meer energie verbranden, zelfs als ze in rust zijn.  Klinkt goed, niet?  Wel, het is bijzonder goed meegevallen. Door de afwisseling heb ik mij niet verveeld en door het andere volk dat er rondloopt had ik niet dat 'alleen op de wereld' gevoel dat ik als eenzame jogger wel had.  

Het feit dat er binnen mijn gezichtsveld ook veel schoon vrouwvolk zich in allerlei bochten lag te wringen was ook mooi meegenomen...  Misschien help dát wel om het deze keer langer vol te houden ;-)

00:27 Gepost door Rigel in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (5) | Tags: sport, lopen, fitness |  Facebook |