15-04-11

30 day song challenge - day 5: A song that reminds you of someone

Deze categorie is heel wat moeilijker.  Ik heb eigenlijk geen speciaal nummer dat mij aan iemand laat herinneren.  Het is eerder zo dat een nummer mij aan een bepaalde gebeurtenis laat herinneren, maar dat is dan weer een andere categorie.  Natuurlijk kan ik bij sommige nummers wel een herinnering aan een bepaalde persoon koppelen. 

Zo werd Turn to Red van Killing Joke mij voorgesteld door een van mijn beste vrienden; een van de weinige bekenden die deze blog kent en hier trouw mee leest, maar slechts af en toe een reactie achter laat.  En ik weet ook nog dat een of andere leider op een CM kamp in Zwitserland heel grappig danste op Blue Monday van New Order.  Maar ik moet nu niet direct telkens aan die personen denken wanneer ik deze nummers hoor.

Om hier dan toch iets op te zetten kies ik voor Wot van Captain Sensible.  Een one-hit-wonder uit 1982.  Ik weet nog goed dat mijn neef daar toen redelijk enthousiast over aan het vertellen was toen ik op een keer met zijn ouders mee naar zee reed.  Hij had het dan met name over 'I've been to the east, I've been to the west, but the girls I like best are the ones undressed" en andere hoogstaand poëtische tekst-lijnen in het nummer.

Puur toevallig begon dat nummer dan toch niet te spelen op de radio zeker?

 

<<edit>>

Ik denk nu toch plots aan iets wat mij steevast aan mijn broer laat denken wanneer ik het hoor.  Hij was namelijk grote fan van het programma en je kon er je kop op verwedden: telkens wanneer het programma gedaan was begon hij ontroostbaar te huilen.

Ik moet er wel ter zijner verdediging aan toevoegen dat hij toen slechts 2 jaar oud was ;-)

14-04-11

30 day song challenge - day 4: A song that makes you sad

We gaan vandaag de triestige toer op...

Ik dacht eerst jullie Nobody's Diary van Yazoo voor te schotelen.  Dat nummer kan al tellen qua triestigheid, maar het nummer dat ik hierbij wil voorstellen is nog straffer.  Het is ondertussen al zo'n 45 jaar oud; ouder dan mezelf dus, maar ik heb het pas leren kennen tijdens de eerste 'blues' periode in mijn (toen nog) jonge leven.  Een tijd waarin ik ook het begrip 'best friend syndroom' op de meest pijnlijke manier leerde kennen.  Het nummer stond op een cassetje dat een toenmalige vriend gegeven had omdat er een ander nummer op stond dat ik eens moet beluisteren.  Het andere nummer ben ik al lang vergeten.  Dit nummer is echter blijven hangen...  Ik herinner me dat ik toen bijzonder geraakt werd door het feit dat exact hetzelfde rotgevoel iemand anders had aangezet om zo iets moois te maken.

Ik denk dat ik hierdoor dit nummer steeds ben blijven associëren met 'onbeantwoorde liefde' en 'gedumpt worden'.  Als ik het hoor word ik steeds een beetje triestig.  Toch vind ik het spijtig dat ik het bijna nooit op de radio hoor...

En om het allemaal een beetje extra melig te maken link ik hier naar een video die een mama gepost heeft nadat ze haar dochtertje verloren had...

 

13-04-11

30 day song challenge - day 3: A song that makes you happy

Er zijn zo van die nummers die spontaan een glimlach op je gezicht toveren.  Ik heb wel een aantal van dergelijke nummers.  Maar het nummer hieronder wil ik jullie toch niet onthouden.  Het is (denk ik) niet zo bekend, wordt praktisch nooit op de radio gedraaid, maar àls het gebeurt maakt het op slag mijn dag goed.  Ik kan mij dan niet inhouden en MOET het dan gewoon keihard zetten en liefst van al luidop meebrullen, ook al versta ik geen bal van de tekst en weet ik eigenlijk ook de woorden niet :-)

Veel is er eigenlijk niet aan, maar die zware beat (youtube doet die echt geen eer aan) en die rauwe synth die het simpele deuntje speelt doen het hem elke keer bij mij.  Hoogst waarschijnlijk zegt het velen van jullie niets, maar over (muziek) smaak valt niet te twisten...  Toch ben ik wel eens benieuwd naar de reacties...

 

Een ander nummer dat perfect in deze categorie past is een nummer van eigen bodem.  Bijna 30 jaar oud, maar ik vind het nog altijd even goed.  Ik weet niet of het effectief zo bedoeld was, maar het nummer is een parodie op John Terra's "De dag dat het zonlicht niet meer scheen".  Het zitten in elk geval verwijzingen naar dat nummer in, zoals "De dag dat het zonlicht niet meer scheen, was de dag dat John met mijn vriend verdween", "vreemde, vreemde, riep hij in die bar".  Die humor, gecombineerd met de opzwepende muziek is hét recept om mij blij te maken...