24-09-08

Nr 4

Omdat ik te laat was begon ik vol zenuwen aan date nr. 4.  Zo kwam het dat ik Cara niet echt herkende.  Ik had pas een week daarvoor een paar foto's van haar gezien en had die sindsdien bijna niet meer bekeken, een "zware" fout, ik weet het...

Gelukkig had zij mij wel herkend toen ik op de parking reed, en kwam ze op mij toegelopen.  Het was pas toen ik doorhad dat ze recht naar mij kwam gelopen dat ik zag dat zij het was.  Bij de begroeting vertelde ze dat ze juist naar de kapper was geweest waardoor haar haar iets anders lag dan op de foto's.  Ja zeg, ik heb het zo al soms moeilijk om mensen vanop een foto te herkennen, en als ze zich dan ook nog gaan vermommen wordt het helemaal onmogelijk ;-)

Terwijl we het restaurant binnen gingen gierden de zenuwen nog door m'n keel, maar eenmaal neergezeten begonnen die stilaan te kalmeren.  Na een tijdje zaten we gezellig te babbelen over koetjes en kalfjes en waren de zenuwen totaal verdwenen.  Ik was zo relaxed dat ik onbewust een paar keer in mijn dialect herviel, waardoor ze me niet goed meer verstond.

Het restaurant zat goed vol, toch kwam het eten veel te snel naar onze zin.  We waren nog volop aan onze aperitief bezig toen de ober al onze tafel stond.  Ook toen ons hoofdgerecht op was werd prompt de dessertkaart voor onze neus gelegd.  Toen de ober na 2 minuten al terug kwam, maakte Cara de ober vriendelijk maar kordaat duidelijk dat we nog wat wilden wachten.  Hmm, ik hou wel van een vrouw met pit...  We hebben daarna geen last meer van hem gehad.  Toen we hem wenkten om nog wat drinken te brengen repte hij geen woord meer over de dessertkaart die nog altijd op de tafel lag; pas anderhalf uur later mocht hij onze wensen voor het dessert opnemen.  Chapeau voor die ober, hij is met die 2 "moeilijke" klanten héél professioneel omgegaan...

Onze date zelf?  Die verliep opperbest.  Geen minuut hebben we ons verveeld en we hebben over vanalles en nog wat gebabbeld.  Even vreesde ik dat het ook meteen de laatste keer ging zijn.  Ze was nogal erg overtuigend toen ze vertelde dat ze nog niet klaar is voor een nieuwe relatie.  Ze is ondertussen al 10 jaar gescheiden en is in de tussentijd al verschillende keren gekwest.  Voor mij leek het toen een soort van waarschuwing dat ik er maar beter geen moeite meer in haar zou steken.  Ik was opgelucht toen ze even later zei dat ze me heel leuk vond en graag bevriend wou zijn.  Een pak van mijn hart...

Dit kan wel eens gevaarlijk worden voor mij...   Langs de ene kant wil ik het deze keer kalmer aan doen; gewoon goede vrienden worden en dan zien wat volgt.  Langs de andere kant voelt het allemaal verdomd goed aan en die kleine plagerijtjes (ik: "ik voelde me supergoed vandaag", zij: "dat komt waarschijnlijk door mij ;-)" ) zetten me aan het denken en dromen...  Pfft, weer typisch vrouwelijk hé, die tegenstrijdige signalen.  Ze maakt het duidelijk dat ze initiatief van de man verwacht, maar zegt even duidelijk dat ze d'r nog niet klaar voor is.  Ik hoop dat ze gewoon bang is om weer gekwest te worden en mij eerst wat beter wil leren kennen voor ze zich durft laten gaan.  Ik had haar voor onze afspraak beloofd dat ik "braaf" ging zijn en dat zal ik ook doen, maar hoelang zal ik dit kunnen volhouden voor ik mijn kans waag of juist niet meer durf omdat ík dan bang ben om gekwest te worden...

PS: tijdens het eten heb ik mij even niet kunnen inhouden en zijn mijn ogen wat naar beneden afgedwaald.  Heel even maar, maar ik was content;-)

00:41 Gepost door Rigel in Daten | Permalink | Commentaren (10) | Tags: cara |  Facebook |

12-09-08

Weeral druk.

Deze keer met plezantere dingen...

Mijn profiel op rdv kan op niet zoveel belangstelling van (interessante) vrouwen rekenen, maar ik lig er niet echt wakker van.  Ik steek het maar om het feit dat vrouwen verwachten dat mannen op hen jagen, ipv omgekeerd.  Mij allemaal goed, maar waarom geeft 70% dan niet eens antwoord als je hen een berichtje stuurt?  Ik doe echt mijn best om eens iets originelers en subtielers te sturen dan "Hallo, ik vind je foto leuk.  Wanneer gaan we neuken?" of iets dergelijks.  Nr3 vertelde me namelijk dat ze bijna elke dag van die berichtjes krijgt.  Welke serieuze man kan nu in godsnaam denken dat hij op die manier enig succes kan hebben?  Mijn manier (een beetje humor) daarintegen, werkt blijkbaar ook niet al te goed ;-)

Het meeste success heb ik wanneer een vrouw mij contacteert.  Niet zo verwonderljk natuurlijk: als ze mij niet interessant vond zou ze me ook niet contacteren.  Maar, op een of andere manier kunnen dergelijke vrouwen wél mijn stijl en humor smaken.  Nr3 was trouwens zo iemand...

De voorbije maanden was er verder niemand interessant die mijn contacteerde, maar deze week is Nr4: (Cara is haar nickname) opgedoken.  Precies op het juiste moment.  Hoe wist ze dat ik dat kon gebruiken, nu Nr3 uit mijn leven verdwenen is?  We hebben al elke dag deze week gechat en dat klikt wonderwel.  Ze is grappig en ze plaagt ook graag, net zoals ik.  Gisteren kreeg ik voor het eerst haar foto te zien (altijd spannend) en die viel ook reuze mee.

We hebben ook al afgesproken dat we elkaar zo snel mogelijk eens willen zien, maar nu heb ik natuurlijk weer de pech dat onze vrije weekends niet matchen: het weekend dat zij geen kinderen heeft, zijn die van mij bij mij.  Verdoeme...

Als het er dan toch eens van komt, ben ik toch van plan het wat rustiger aan te doen deze keer...  Maar ja, vorige keer was ik ook niet echt van plan om de 2e keer al met haar in het bed te duiken ;-)

Echt niet, erewoord!

01:03 Gepost door Rigel in Daten | Permalink | Commentaren (2) | Tags: cara, rdv |  Facebook |

08-09-08

Druk druk druk druk druk...

De afgelopen weken zijn met zekerheid de drukste van de afgelopen 5 jaar of zo.  Praktisch elke avond had ik wel iets te doen.  Op de avonden dat ik dan eens niets te doen had, lagen de was, de strijk en de rommel mij zo hard uit te lachen dat ik, als een zichzelf respecterend man, het aan mezelf verplicht was uit ze uit de weg te ruimen.  Ik knap mijn vuile werkjes zelf op!

Door dit alles had ik bijna geen tijd om te bloggen.  Bijna, inderdaad... Ik heb echt wel een paar pogingen ondernomen, maar die zijn allemaal hopeloos mislukt.  Nu doe ik regelmatig wel wat langer over een stukje, maar als ik na 3 uur nog steeds niets heb kunnen produceren waar ik toch enigzins tevreden over kan zijn, dan zwier ik alles liever weg, dan nog een uur verder te zitten prutsen.  En trouwens, een mens moet ook nog slapen hé.

Al dit gezever verdringt de belangrijkere zaak die ondertussen gebeurd is.  Nr 3 heeft besloten om er mee op te houden.  Ik ben dus weeral "gedumpt", al voelt het deze keer totaal niet zo aan. Ik ben er zelfs een beetje blij om, hoe raar dat misschien ook mag klinken. 

Het was leuk zolang het duurde, maar het was voor mij van in het begin al duidelijk dat dit niet zo heel lang ging zijn...  Het is wél heel goed geweest voor mijn zelfvertrouwen: zij zag mij volledig zitten, én ze vertrouwde me eens toe dat ik een goede minnaar was, wat voor mij persoonlijk het beste compliment is dat een vrouw een man kan geven.

Zij wou echter méér dan elkaar af en toe eens zien, en dat kon ik haar niet geven.  Ik ben van in het begin heel eerlijk tegen haar geweest en zij wist dus dat ik nog half in mijn vorige relatie vast hang.  Ze dacht dat ze daar wel mee kon leven, maar na verloop van tijd merkte ze dat dat toch niet echt lukte.  Bovendien kwam ze juist uit een soort knipperlichtrelatie met een eeuwige twijfelaar en wat wij hadden begon er wat te veel op te lijken...  Ze heeft echt nood aan wat meer zekerheid in haar leven, en dat begrijp ik volkomen.  Ik respecteer haar te veel om haar aan het lijntje te houden en misschien te doen alsof ik dat haar op korte termijn zou kunnen geven...

Ik zal wel de urenlange (telefoon)gesprekken met haar missen...
... en de sex ook natuurlijk, ik ben en blijf een man, hé ;-)

00:10 Gepost door Rigel in Daten | Permalink | Commentaren (4) | Tags: sex, druk, zelfvertrouwen, gedumpt |  Facebook |