14-09-10

Time-out...

 

Het is alweer even geleden dat ik nog een post aan Eva gewijd heb.  Ik had me voorgenomen om het minder over haar te hebben, maar ondertussen is er weer een en ander gebeurd waar ik over moest nadenken.  En dat is toch hét doel waarom ik deze blog heb: even mijn gedachten ordenen en van mij af schrijven...

Ondertussen kennen we elkaar al een dikke 5 maand en alles loopt nog steeds met ups en downs.  Op zich heb ik er weinig problemen mee dat ze (veel) tijd nodig heeft; dat ze niet alle dagen bij mij wil zijn en dat niemand uit haar leven weet dat ik besta.  Waar ik het wél moeilijk mee heb zijn die twijfels die telkens weer de kop op steken.  Gegarandeerd nét op het moment dat ik denk: nu gaat het echt fantastisch.  Ze doet het echt niet express, daar ben ik zeker van.  Maar iets zorgt er telkens voor dat ze op een hoogtepunt in onze relatie telkens weer de kriebels krijgt, net alsof ze schrik heeft dat het werkelijk zou lukken tussen ons...

Op zo'n moment zou ze het liefst van al gillend weglopen en nooit meer terugkomen, maar ik laat me niet zou gauw afschepen...  Het kost me telkens wat moeite, maar elke keer komt alles weer goed en beginnen we weer van voor af aan.

Die is goed zot, denken jullie ongetwijfeld...  En ja, ik heb ook al (meer dan eens zelfs) getwijfeld of het allemaal wel de moeite waard is.  Maar kom tot nu toe telkens weer tot de conclusie dat zij het inderdaad waard is.  Zij bezit namelijk alle kwaliteiten die ik in een vrouw zoek: ze is mooi (ja, óók als ze 's morgens nog slaapdronken naar de badkamer strompelt), neemt zichzelf niet al te serieus, is heel sociaal, zit vol humor, kan goed met mijn kinderen overweg, plaagt mij graag (terug), is speels, totaal niet preuts, kan al eens zot doen, heeft hetzelfde soort opvoeding meegekregen van thuis, denkt over veel dingen hetzelfde als ik, is totaal niet egoïstisch en ik kan héél goed met haar praten, iets wat ik héél belangrijk vind.  Zeg nu zelf, waarom zou ik zo'n prachtvrouw 'vrij' rond laten lopen?

Het moet natuurlijk wel van 2 kanten komen.  Ik heb echt geen zin om mijn tijd te verdoen en als een schoothondje achter haar aan te lopen.  Als ik niet het gevoel heb dat ik genoeg terug krijg of als zij mij zegt dat ze niets meer voor mij voelt dan kan ik mijn aandacht beter ergens anders op richten...

En dit brengt mij bij de reden van deze post.  We hebben beiden vorige week, onafhankelijk van elkaar, beslist dat het beter is dat we elkaar even niet zien en geen contact meer met elkaar hebben.  Even wat afstand nemen...  Terwijl ik mezelf afvraag of het inderdaad echt wel allemaal de moeite is gaat zij proberen uitvissen of ze genoeg voor mij voelt...

Dáár waren we het over eens.  Waar we het niet over eens waren was de manier waarop we die periode gingen starten.  Ik heb een hekel om zo'n dingen via de telefoon of via mail te regelen, dus ik had graag mekaar nog eens gezien.  Als een soort van afscheid misschien, want daar kan het per slot van rekening toch op uitdraaien.  En ondertussen nog wat praten over ons en de relatie.  Zij zag dat niet zitten.  Dacht dat het veel te moeilijk ging zijn voor mij.  Dat was de officiële uitleg tenminste, maar ik vermoed dat ze eerder vreesde (en misschien niet ongegrond) dat we uiteindelijk toch weer in bed gingen belanden.  Volgens haar was een gesprek ook niet nodig.  Waar gingen we dan over praten?

We hebben elkaar inderdaad niet meer gezien, maar het gesprek is er wel gekomen, zij het via de telefoon.  En wat voor een gesprek...  Van 4 uur 's middags tot 10 uur 's avonds: een telefoongesprek van 6 uur alstublieft! Hiermee werd ons record tot nu toe meer dan verdubbeld...  En nóg had geen van beiden zin om het gesprek te stoppen...

Enfin, de 'reflectie' periode is nu net begonnen en ik heb er een dubbel gevoel bij.  Ik wil het haar (en mezelf) wel gunnen, maar ik zie op dit moment echt niet in dat ik van gedacht zou veranderen.  Iemand waarmee je 6 uur lang in alle eerlijkheid over alle onderwerpen kan babbelen, zonder 1 minuut stilte, dat betekent toch iets?  Langs de andere kant heb ik ook schrik dat zij deze periode wil (mis?)gebruiken om mij uit haar hoofd te zetten...

Maar, ik heb haar beloofd om positief te blijven, dus doen we dat maar.  Vol overtuiging :-)  Ik kijk dus al uit naar 10/10/10, de dag dat we terug afgesproken hebben.  Een magische datum, niet?  Tijdens het gesprek heeft ze daarover nog gegrapt dat zij mij om 10:10 ging komen wakker maken.

Ik heb eigenlijk al spijt dat ik dat niet toegezegd heb...

Dus, Eva, bij deze...  Ga je gang...
PS: vroeger mag ook ;-)

 

00:40 Gepost door Rigel in Daten, Liefde, Mezelf | Permalink | Commentaren (0) | Tags: eva, soap, time-out |  Facebook |

16-08-10

Nee, niet weer!

Dit ging NIET de 523ste post over Eva worden, maar het is er toch op uitgedraaid...  Blijkbaar kan ik het niet laten ;-)

Na de cliffhanger van vorige keer gaat de soap met Eva weer verder.  Na ons beider verlof hebben we dit weekend opnieuw afgesproken en hebben we een aangename avond samen doorgebracht waarbij we veel en openhartig met elkaar gebabbeld hebben.  100% is het mij nog niet duidelijk, maar ik denk dat het nu meer en meer evolueert naar een soort van open relatie waarin we leuke dingen doen en van elkaars gezelschap genieten zonder verdere verplichtingen, behalve dat we elkaar zullen inlichten wanneer er een derde in het spel komt meespelen.

Ik denk dat dat een goeie zaak is, want de laatste tijd had ik meer en meer het gevoel dat ik me bij haar als een onnozelaar aan het gedragen was omdat ik niet wist of ik haar nu zou vastpakken of kussen of niet.  Het maakte mij allemaal zo onzeker dat het geen naam meer had.  Not cool at all!  Het zal hoogst waarschijnlijk ook geen al te goeie indruk van mij achtergelaten hebben.

Ik ben nu dus van plan om geen al te hoge verwachtingen meer te hebben en niet te blijven zitten wachten totdat zij beseft wat ik allemaal te bieden heb, ik geniet nu gewoon van wat ik krijg en zie wel wat er verder op mij af komt.

Zo wordt het misschien stilaan ook eens tijd om een ander project dat al 5 maand geduldig in de ijskast zit te wachten weer eens boven te halen.  Gewoon vriendschappelijk wel te verstaan, ik ga niet met 2 tegelijk aanpappen, zo zit ik niet in elkaar.

Alhoewel, dat is toch de droom van elke man, aan elke arm een vrouw? Misschien moet ik dat eens voorstellen.  Wie weet...

00:43 Gepost door Rigel in Daten, Liefde, Mezelf | Permalink | Commentaren (0) | Tags: eva, duidelijkheid, soap |  Facebook |

17-05-10

Stairway to heaven...

Ik had misschien al vroeger iets moeten schrijven, maar ik was te druk bezig met de volgende episode van de soap :-)

Bijna 20 jaar geleden had ik al door dat "vriendschap" tussen man en vrouw onmogelijk is.  Tenminste, niet zonder dat 1 van de 2 méér wil.  Een boel dames zullen nu waarschijnlijk protesteren en aanhalen dat zij wél een goeie vriend hebben die echt niets méér wil...  Wel dames, het spijt me jullie te moeten teleurstellen, maar die goeie vriend wil wel degelijk meer.  Hij durft het alleen niet laten blijken uit vrees je dan volledig kwijt te raken...  Want, wees eerlijk, van zodra die "goeie vriend" avances begint te maken gaan jullie hem onvermijdelijk mijden, tenzij jullie er zelf heimelijk op verliefd zijn natuurlijk...

Voor diegenen die nog altijd niet overtuigd zijn, stel jezelf eens volgende vraag en beantwoord hem eerlijk:

Stel je voor dat die goeie vriend onder de douche staat en jij komt plots naakt achter hem staan en fluistert hem in zijn oor: zal ik je eens lekker verwennen?
Wat zal je vriend dan antwoorden?

A: Nee sorry, ik wil onze vriendchap niet om zeep helpen.
B: Ga je gang...

Juist ja...
Vrouwen daarentegen zullen wel degelijk dikwijls A antwoorden...

Van waar komt dit verschil?

Een controveriële, maar grappige theorie die dit allemaal haarfijn expliceert vindt u op volgende (Engelstalige) site: Ladder Wiki  Maar omdat jullie allemaal weinig tijd hebben zal ik hier een korte samenvatting geven.

Zoals algemeen geweten zit de man simpel in elkaar.  Een man denkt namelijk maar aan 1 ding: seks.  Elke man die een vrouw ontmoet zal die op een soort van denkbeeldige ladder plaatsen.  Hoe hoger op de ladder de vrouw komt hoe liever hij seks met die vrouw wil.  Dit zou dus kunnen betekenen dat een man dus seks wil met ELKE vrouw, maar zo erg is het nu ook weer niet gesteld met onze soort.  Er zijn namelijk 3 redenen waarom een man geen seks zou willen met een vrouw:

  1. Hij is homo
  2. Hij vind de vrouw in kwestie totaal niet aantrekkelijk (zij valt gewoon van de ladder)
  3. Hij heeft reeds (of richt zijn aandacht op) een vrouw hoger op zijn ladder.

Bij vrouwen zit het natuurlijk weer "ietsje" ingewikkelder in elkaar.  Vrouwen hebben namelijk 2 ladders.  1 voor seks en een voor 'vriendschap'.  De arme simpele mannen weten niet eens van die 2 ladders, laat staan dat ze weten op welke ladder ze bij de vrouw in kwestie staan.

Als ze op de seks-ladder staan zullen ze het ongetwijfeld wel merken :-)  Echter, als ze op de vriend-ladder staan zijn ze totaal verloren...  In hun zoektocht naar waar de vrouw voor valt doen ze vroeg of laat iets 'liefs' en dat blijkt nog het meeste succes te hebben.  Zij aanzien de stijgende vriendschap en vertrouwen van de vrouw als een teken dat ze goed bezig zijn en doen dus nog meer lieve dingen zonder te beseffen dat ze zo hun doodvonnis aan het tekenen zijn.  Want, op die manier stijgen ze met een rotvaart op de vriend-ladder en maken het zo voor zichzelf moeilijker en moeilijker om op de seks ladder te geraken.  Want, hoe hoger je klimt, hoe dieper je kan vallen.  Pas helemaal aan de top, als de vrouw bij hen komt klagen hoe slecht haar Hells Angels seks-vriend haar wel niet behandelt wordt de waarheid hem pijnlijk duidelijk: hij zal nooit bij haar in bed belanden...  Hij lijdt dan aan het "beste vriend" syndroom...

Als man kan je dus maar beter weet hebben van die 2 ladders en er voor proberen zorgen de je op de juiste ladder terecht komt.

Tot hier de theorie, geloof er van wat je wil...

Om toch nog even in de sfeer te blijven, ik heb vroeger genoeg op de "vriend" ladder gezeten en ik heb er een grondige allergie aan over gehouden.  Ik heb dus van in het begin duidelijk gemaakt dat ik geïnteresseerd was in méér om zo te vermijden dat ik op de vriend ladder terecht kwam.  En met succes blijkbaar, want ik kwam duidelijk direct op de seks ladder terecht.  En met gepaste trots kan ik U melden dat ik daar nu nog steeds zit, ondanks verwoede pogingen van haar (en vooral haar entourage) om mij er af te schudden :-)

Meer nog, ik heb mijn positie nog flink kunnen versterken.  Geen twijfels meer te bespeuren bij haar en ik moet zeggen, dat voelt verdomd goed...