16-09-10

Party time...

Ik heb gisteren, tegen mijn verwachtingen in, toch een fijne verjaardag gehad.  Sinds kort wisselen Lindsey en ik de kids op woensdag en dat kwam nu net goed uit.  Ik heb mijn werk zo kunnen regelen dat ik 's morgens thuis werkte zodat ik ze zelf van school kon halen, en in de namiddag had ik een halve dag verlof.

Die halve dag is wel volledig opgegaan in om-en-weer rijden.  Eerst de dochter naar de tekenschool, daarna met de zoon naar de speelgoedwinkel om een verjaardagscadeau voor het neefje dat dit weekend verjaart.  Daarna naar de bakker om wat gebak voor 's avonds....  De nodige drank in huis halen... De dochter weer ophalen...  Daarna naar de blokker om nog een cadeau voor ander verjaardagsfeestje (de dochter wou absoluut het cadeautje zelf kiezen).   En nog langs de apotheker om een bestelling op te halen...  Gelukkig heb ik het allemaal op het gemak kunnen doen zodat het toch nog een redelijk stressloze dag was.

Rond een uur of 7 kwam de familie dan langs en dat was best gezellig...  Ik kreeg ook al meteen een cadeau van mijn petekind: zijn eerste bezoek bij mij thuis en hij kotste al meteen mijn zetel onder :-)  Dat ventje gaat pas 3 dagen naar de crèche en was al ziek.

Ik had stilletjes gehoopt om Eva eindelijk eens voor te kunnen stellen aan mijn familie, maar dat is nu natuurlijk niet doorgegaan.  Dat was ook de reden waarom ik zo tegen deze verjaardag op zag.  Maar het is dus allemaal goed meegevallen.  Er werden geen vervelende vragen gesteld en met al die drukte in huis heb ik ook niet veel aan haar kunnen denken.

Maar toch had het mij wel leuk geleken om, als het bezoek weg was, nog een nieuw feestje in bed te beginnen :-)

22:07 Gepost door Rigel in Algemeen, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: verjaardag, eva, feesten |  Facebook |

03-09-10

Ik zet mijn Joker weer in...

Na lang twijfelen heb ik eindelijk een besluit genomen: ik maak dit jaar weer een verre reis.  Aangezien mijn budget nu eenmaal niet onuitputtelijk is zullen er nu andere plannen even in de schuif moeten blijven liggen.  Mijn chauffageketel begint namelijk kuren te verkopen.  Op een of andere manier merkt die het namelijk elke keer als ik weer te lui geweest ben om mijn schoenen op te ruimen en straft mij dan meedogenloos door de schoenen in kwestie 's nachts halfvol water te zetten.

Tot nu toe is er nog steeds enige regelmaat: geen schoenen, geen lek.  Maar ik vrees dat hij daar niet lang tevreden mee zal blijven...  Anyway, als hij het begeeft zal er niet genoeg budget overblijven om ook nog eens de werken in huis (nieuwe trap en ingemaakte kast in de hal) die ik voor dit jaar gepland had te bekostigen.

Ergens vind ik het wel flauw van mezelf dat de werken in huis nu weer uitgesteld worden, maar die oude trap staat er al 65 jaar en zal het nog wel een jaartje uithouden.  Een mens moet nu eenmaal zijn prioriteiten stellen en als ik moet kiezen tussen een in stukken gezaagde boom of diezelfde boom in levende lijve in het tropisch regenwoud van Costa Rica te gaan bekijken dan is mijn keuze snel gemaakt.

Trouwens, ik wil eindelijk wel eens van wat zon en warmte genieten.  Naar goede gewoonte is net op het moment dat mijn verlof aan zee begon de zon zich weer gaan verstoppen en heeft zich sindsdien niet meer laten zien...

23:39 Gepost door Rigel in Algemeen, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (3) | Tags: reizen, uitstellen, costa rica |  Facebook |

20-08-10

Over banden...

Iemand's blog lezen doet rare dingen met je...  Vooral als het zo'n persoonlijke blog is zoals deze.  Het is alsof je door een venster in de schrijver zijn hoofd kan kijken en alle gedachten daar netjes geklasseerd ziet zitten.  Dikwijls begin je na verloop van tijd ook een soort van band met die persoon te ontwikkelen.  Door die band leef je mee met de schrijver.  Ben je blij voor hem/haar wanneer hij/zij het over leuke dingen heeft en voel je mee wanneer hij/zij iets rottigs meemaakt...

Ik denk persoonlijk dat zo'n virtuele band best wel stevig kan zijn.  Een aantal van de bloggers wiens schrijfsels ik lees beschouw ik als 'vrienden', ook al ken ik ze van haar noch pluimen, heb ik ze nog nooit gesproken, en beperkt de onderlinge communicatie zich tot af en toe een commentaar schrijven op hun blogstukjes.  Toch... moesten ze ooit in de shit zitten en mijn hulp nodig hebben zou ik onmiddellijk voor hen klaar staan.

Maar ik maak me geen illusies hoor.  Het is niet omdat je iemands blog leest dat je die persoon echt goed kent.  Je ziet enkel maar een deel van die persoon.  Weliswaar een deel dat iemand die de persoon in het echt kent dikwijls nooit te zien zal krijgen, maar uiteindelijk maar een klein deel van zijn totale persoonlijkheid.

Zo ben ik ervan overtuigd dat real-life vrienden soms raar opkijken wanneer ze hier komen lezen.  Maar ik heb al even goed gemerkt dat mensen die ik ontmoet nádat ze mijn blog gelezen hebben dikwijls een onjuist beeld van mij hebben.  Zij vergeten dat een blog enkel een moment-opname is...

Allemaal veel gezever om gewoon te zeggen dat ik met je meeleef, Elke...

 

00:12 Gepost door Rigel in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |