29-01-08

Uitgaan boven de 30...

Na een paar rondjes in het café waar we na onze succesvolle "teambuilding-activeit" van vorige vrijdag verzeild raakten ging de rest van de collega's (allemaal verliefd, verloofd of getrouwd) naar huis.

Ik twijfelde...  In het café waar we zaten draaide een DJ en er werd zelfs wat gedanst.  Ik had helemaal geen zin om naar huis te gaan, maar om daar te blijven had ik ook geen zin. Er waren nog wat collega's van andere diensten aanwezig, maar dat waren niet direct personen waar het goed mee klikte.  Verder was de gemiddelde leeftijd in het café veel te jong naar mijn zin.

Ik dus toch maar naar huis, maar terwijl ik naar huis reed begon het meer en meer te knagen.  Ik had zin om me te amuseren, wat te dansen en misschien wel wat nieuwe mensen (vrouwen?) ontmoeten. Allemaal dingen die al véél te lang geleden zijn. Ik dus piekeren en piekeren, waar zou ik naartoe gaan?

Tegen dat ik thuis was had ik de moed opgegeven...  Als (soon-to-be) kersverse vrijgezel weet ik begot niet waar mensen van mijn leeftijd uitgaan!  Kan iemand mij wat tips geven voor het geval ik nog eens in zo'n bui ben? 

Wat voor iets zoek ik:

  • Liefst niet té ver van huis (tussen Antwerpen en Gent).
  • Goeie muziek waar je op kan dansen.
  • Maar niet te luid, zodat je ook niet moet brullen om verstaan te worden.
  • Waar ook vrijgezellen (ook vrouwen) te vinden zijn.
  • Gemiddelde leeftijd tussen 30 en 45 jaar.
  • Waar je als nieuwkomer ook niet buitengekeken wordt.  Ik ben niet iemand die direct op vreemde mensen afstapt om een babbeltje te doen.  Ik heb wat tijd nodig om los te komen, maar daar wordt hard aan gewerkt.
  • Geen plek voor hopeloze gevallen, zover ben ik nog niet.

Misschien bestaat zo'n plaats niet (dan heb ik misschien weeral een gat in de markt ontdekt; ik ga nog rijk worden!), maar dan zou ik toch graag eens horen waar anderen dan wél uitgaan...

Ik wil voorlopig ook nog geen nieuwe relatie.  Ik wil gewoon nieuwe vriend(inn)en maken waarmee ik me kan amuseren.  Bijna al mijn huidige vrienden en vriendinnen zijn gesettled in een relatie: zij hebben geen nood meer aan uitgaan, iets wat ik tot voor kort ook niet meer had...

Ik ben benieuwd naar jullie reacties...

00:11 Gepost door Rigel in Algemeen | Permalink | Commentaren (14) | Tags: dansen, uitgaan, vrijgezellen, amuseren |  Facebook |

23-01-08

Vertaalcomputer

Waarom heeft er nog nooit iemand een vertaalcomputer Mans<->Vrouws ontwikkeld?  Daar zouden schatten mee te verdienen zijn!  Ik zou er in elk geval véél geld voor over hebben. Eén probleem misschien wel: wie kan zoiets ontwikkelen?  De finesses van het Vrouws zijn te ingewikkeld voor de meeste mannen en vrouwen zijn nu eenmaal minder geïnteresseerd in techniek. Volgens de vrouwen is er ook geen nood aan zo'n toestel, want zij verstaan elkaar toch wel? Mannen zijn gewoon te dom of willen de vrouwen niet verstaan.  Daarmee heb ik waarschijnlijk al verklaard waarom zo'n superhandig toestel waar alle mannen op zitten te wachten nog steeds niet bestaat.

Ik heb nu al één en ander gelezen over hoe vrouwen communiceren.  Ik weet ondertussen al dat vrouwen (bijna) nooit iets rechtstreeks zeggen.  Dat er meestal een achterliggende boodschap is en dat je als man daar toch wel best even de tijd voor uitrekt om die te zoeken.  Zelfs al betekent dat dat je daardoor minder aandachtig kunt luisteren...

Dat is ook hoe ik ervaar dat Lindsey naar mij luistert: niet dus...  Zij is te druk bezig mijn onbestaande achterliggende boodschappen te interpreteren.  Gevolg: mijn boodschap wordt verkeerd begrepen en wat ik daarna ook probeer om uit te leggen wat ik dan wél wil zeggen wordt gewoon genegeerd, of erger, ook verkeerd begrepen...  Bovendien blijkt de gouden regel bij haar te zijn: als je moet kiezen tussen verschillende mogelijke interpretaties, neem dan de meest negatieve...

Ik wéét dat ze zo naar mij luistert, en toch laat ik me weer elke keer vangen om van die uitspraken te doen die verkeerd opgenomen kunnen worden. Als voorbeeld een klein stukje uit een langere discussie deze week:

Ik zeg (gefrustreerd): Ik vind dat je me tegenstrijdige signalen geeft. Als je me dan toch beu bent en hier weg wil, waarom maak je dan niet dat je zo snel mogelijk buiten bent?  Wat bedoel ik hiermee: simpel, de eerste zin geeft mijn gevoelens duidelijk weer en de 2e dient als voorbeeld om dit extra te verduidelijken.  Niet mis te verstaan in mijn ogen...

Lindsey denkt echter dat ik kwaad ben en verstaat: Je bent niet consequent genoeg. Je zegt dat je hier weg wil, maak dan maar ook dat je zo snel mogelijk hier buiten bent...

Ok, ik geef het toe.  Het voorbeeld dat ik gekozen had was waarschijnlijk niet direct de meest intelligente keuze.  Als excuus kan ik alleen maar opwerpen dat ik de laatste tijd nu eenmaal meer met mijn gevoelens dan met mijn verstand leef.  Die fractie van een seconde dat ik naar een voorbeeld zocht kon ik echt geen beter bedenken...

Wil ik haar zo snel mogelijk buiten?  Nee, natuurlijk niet.  Zij wil buiten...  Ik zou haar het liefste nog een tijdje hier houden in de hoop dat het nog goed komt.  Is dat slim?  Ook niet, ik weet het.  Het besef dat ik haar kwijt ben is wel meer en meer aan het groeien maar ik ben een vechter, geen opgever.  Nu toch nog even niet...

Gevolg van dit stomme misverstand: zij is (nog maar eens) kwaad geworden, is uit de slaapkamer vertrokken om in de speelkamer van de kinderen te gaan slapen en verwacht nu dat ik haar duidelijk vertel hoeveel weken/maanden ze nog krijgt om een huis of appartement te zoeken.

Ik heb nog géén idee wat ik haar zal antwoorden.  Een deel van mij denkt: beter de korte pijn: buiten, zo snel mogelijk nu. Dan kan ik zelf ook verder met mijn leven.  Een ander deel houdt nog vast aan het huidige -relatief gemakkelijke- leven waar ik me nog geen zorgen hoeft te maken over allerlei practische zaken zoals hoe ik de kinderen naar school krijg en ze ook weer moet (laten) afhalen, welke kleren nu bij de witte of de bonte was horen of welke ingrediënten ik nodig heb om zelf ook haar (verdomd lekkere) spaghettisaus te kunnen maken...

Nog véél werk aan de winkel. Tijd om er aan te beginnen...

00:35 Gepost door Rigel in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: misverstand, lindsey, frustratie |  Facebook |

18-01-08

En verder?

Zoals ik al verteld hebt werkt onze relatietherapeut eerst met een soort intake ronde. Een eerste gezamenlijk gesprek, daarna een individueel gesprek met beide partijen en als laatste terug een gezamenlijk gesprek waarbij hij zijn analyse van de situatie geeft en mogelijke acties aanreikt.

Vorige maandag was dus ons laatste gesprek. Ik keek er al 5 weken naar uit, de eerste week met veel hoop dat alles nog terug goed zou komen tussen ons.  Maar naarmate de weken vorderden ebde de hoop meer en meer weg en kwam mijn gezond verstand bovendrijven...

Mijn vrees bleek niet onterecht... Hoewel we de dag daarvoor eindelijk nog eens goed kunnen praten hadden en er precies enige dooi in de lucht leek te hangen ging het gesprek met de therapeut totaal de verkeerde kant uit.  Hoe meer rake vragen en opmerkingen hij stelde, hoe zekerder Lindsey van haar stuk leek.

Thuisgekomen ging het gesprek onverminderd voort en liep de spanning steeds hoger en hoger op.  Lindsey was op de duur rázend kwaad. Toch mag ik niet van een mislukking spreken. Hoe raar het ook mag lijken, ik ben eigenlijk wel blij dat al die geblokkeerde emoties van jaren eindelijk eens bij haar naar boven gekomen zijn. Dinsdag heeft ze amper een woord tegen mij gesproken. De rest van de week is ze stilaan gekalmeerd en konden we terug normaal met elkaar omgaan.

Haar besluit staat nog even vast als vroeger. Ik snap dat nog steeds niet, maar ik heb mij daar ondertussen wel al bij neergelegd. Toch merk enige veranderingen in haar. Het lijkt alsof ze zelf van haar hevige reactie geschrokken is. Alsof er toch enige barstjes gekomen zijn in haar “er is niets met mij aan de hand” schild. Voor mij is dat op zich al een grote vooruitgang.

Vandaag bespraken we of en hoe we nu verder gingen met de therapeut. Terwijl ze dat maandag totaal niet meer zag zitten leek ze vandaag wat inschikkelijker. Er heen gaan met de bedoeling om onze relatie te redden ziet ze nog steeds niet zitten. Wel om de praktische kant van de scheiding te bespreken en zelfs eventueel om met elkaar te leren praten.

Dat laatste is enorm belangrijk voor mij. Ik wil de frustraties en woede eindelijk eens achter ons laten, zodat we dat alles achter ons kunnen laten en aan onze (eigen) toekomst gaan werken. Wij zullen in de toekomst nog dikwijls samen moeten werken om onze kinderen op te laten groeien tot gezonde volwassen mensen. Als we dan meningsverschillen hebben wil ik daarover kunnen discussiëren zonder al die negatieve gevoelens uit het verleden erbij.

Wat ik echter totaal niet verwachtte is dat ze zelf nog een gesprek, alleen, met de therapeut wil. Geen idee of/hoe erg ze dit meent: de laatste tijd is ze al dikwijls eens van gedacht veranderd. Toch blijft het voor mij een goed teken: dit kan alleen maar betekenen dat ze stilaan begint in te zien dat ze zelf ook problemen heeft.

Een geruststellende gedachte...