12-06-08

Update

Ik ben deze blog begonnen om mijn frustraties van mij af te schrijven.  Dus het feit dat ik al een tijdje niets geschreven heb wil zeggen dat ik geen frustraties meer heb...

Deze stelling klopt gedeeltelijk.  Ik heb inderdaad rust gevonden.  Ik voel me ook al heel wat beter in m'n vel en ben heel wat zelfzekerder en socialer geworden... maar ik ben er nog steeds niet.  De "ideale man" is nog een heel eind weg;-)

Ik had nooit voor mogelijk gehouden dat ik zo snel vooruitgang kon boeken.  Ik was al meer dan 4 jaar aan mezelf aan het werken zonder al te veel resultaat.  Ik dacht dat ik het wel alleen kon.  Door de gesprekken met die relatietherapeut ben ik echter geen inzien dat je met professionele hulp veel sneller vooruit komt.  Die man was in staat om binnen 15 minuten dingen naar boven te halen die we zelf vergeten waren of niet belangrijk genoeg achtten.

Ik ga nu nog steeds naar diezelfde psycholoog.  Niet meer om over mijn voorbije relatie te praten, alhoewel dat die ook nog geregeld ter sprake komt.  De gesprekken gaan nu over mij en mijn problemen.  Ik leer er veel uit.  Zo ben ik ondertussen al te weten gekomen hoe het komt dat ik zo onzeker geworden ben.  Ik heb ook al geleerd waarom ik dikwijls verkeerd over kom bij mensen die mij niet kennen.  Zaken waar ik op mijn eentje nooit achter zou gekomen zijn.

Misschien dat ik later nog wel eens een en ander uit de doeken doe...  Ik heb nu werk te doen ;-)

23:45 Gepost door Rigel in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: psycholoog, zelfkennis, problemen, ideale man |  Facebook |

26-05-08

Top-weekend

Het weekend was zwaar maar tof...

Vrijdagavond was niets bijzonders.  Ik weet zelfs niet meer wat ik toen uitgespookt heb.

 

Zaterdagavond ben ik uit geweest: mijn eerste echte "date".  We hadden een paar weken geleden al via mail al afgesproken om dan naar de film te gaan en daarna iets te gaan drinken, maar verder niet veel concreets.   Ik had sindsdien niets meer van haar gehoord.  Mijn laatste mailtje aan haar was onbeantwoord gebleven.  Met een bang hartje stuurde ik haar vorige week nog een mailtje met de vraag of onze afspraak nog doorging.  Ik had er geen goed oog meer in en ik vreesde om weer een hele avond voor de TV te moeten zitten...  Gelukkig kreeg ik 2 dagen later toch nog een bevestigend antwoord.

Die dag bleek dat ze niet om 19u15 in Gent ging geraken dus de vroege film was al uitgesloten.  Dan maar de late, he?  Oei, dacht ik: de late film is pas rond half 1 gedaan.  Van iets gaan drinken zal dan niet veel meer in huis komen.  Boy, was I wrong... 

Toen we buiten kwamen was het aan het regenen.  Zij had geen jas mee, dus haastten we ons naar "De Planck", een binnenschip dat ingericht is als café, dat vlak voor de cinema ligt.  Toen dat café sloot vonden we het nog wat te vroeg om al naar huis te gaan en zijn we naar de Polé Polé getrokken: een salsa café, vlak bij De Vooruit.  Ook dat café hebben we gesloten, maar toen was het al na 5u; een deftig uur om naar huis te gaan ;-)

Heel de nacht heb ik mij geen minuut verveeld.  We hebben heel de tijd gezellig gebabbeld over vanalles en nog wat: onze voorbije relaties, ons werk, de kinderen, reizen, ...  En reizen, daar kent ze wat van:  ze trekt elk jaar voor enkele weken of maanden rond met enkel een rugzak en haar zoontje van 4 mee.  En niet in Europa of zo, dat is te gewoon: China, India, Thailand, Laos, ... dat is meer haar ding.  Toch wel iets te avontuurlijk voor mij...

Of er iets gebeurd is tussen ons?  Nee.  Dat was ook de bedoeling niet.  We wilden allebei gewoon een nieuwe vriend(in) maken en ons eens amuseren en dat is meer dan gelukt. 

 

Zondag was ook een zware dag, vooral omdat hij al na nog geen 4 uurtjes slaap begon.  De oud-leden van de jeugdbeweging waar ik vroeger lid van was komen namelijk 1 keer per jaar samen voor een feest en dat was dus gisteren.  Ik zit mee in het organiserend team dus moest ik ook op tijd aanwezig zijn om alles klaar te helpen zetten...

Dat feest is altijd een gezellige boel.  De kinderen amuseren zich altijd kostelijk op het springkasteel, en alle volwassenen helpen een handje mee met het eten, de afwas, de opkuis...  Ondertussen is er tijd genoeg om een praatje te maken met iedereen die je al een hele tijd niet meer gezien hebt.

Lindsey en de kinderen waren er ook.  We hebben niet veel met elkaar gepraat, maar de gesprekjes waren wel heel hartelijk.  Ik vind het ongezond van mezelf dat ik daar zo veel van geniet: het belemmert mij te veel om echt verder te gaan met mijn leven.  En ik besef ook dat zolang ik nog vasthou aan ons verleden er paradoxaal genoeg ook geen toekomst voor ons is...

Samengevat, een topweekend dus.  Hopelijk volgen er zo nog veel...

23:28 Gepost door Rigel in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: date, lindsey, kinderen, amuseren, uitgaan |  Facebook |

06-04-08

Het is zover

Lindsey heeft gisteren het huis verlaten en plaats gemaakt voor een vreemde kilte.  Ze is terug bij haar ouders gaan wonen, in hetzelfde huis waar ze 10 jaar geleden niet snel genoeg weg uit weg kon komen.  Ondertussen is haar relatie met haar vader veel verbeterd, maar ik denk dat het toch niet gemakkelijk zal zijn.  Toch is ze blijkbaar liever daar dan hier bij mij...

Het vertrek was zo onwezelijk, zo on-Lindsey...  Normaal heeft ze alles voor haar kinderen over, maar gisteren had ze er niet al te veel aandacht voor, ze was te druk bezig met inpakken en inladen...  Ons dochtertje (7j, 1ste lj) had in haar kinderlijke onschuld een briefje voor haar geschreven: "mama, ik weet dat je weggaat, maar ik vind het niet leuk.  Ik zou willen dat je hier blijft".  Lindseys reactie was zo koel dat het eigenlijk ongepast was: "goed zo, mooi briefje geschreven".  Het kind stond er maar bedroefd bij te kijken en droop af.  Een kwartiertje later kwam ze op mijn schoot troost zoeken: "ik heb mama mijn briefje laten lezen, maar ze zei alleen maar 'goed gedaan'".  Mijn hart brak.  Hoe moest ik dat kind in godsnaam wijs maken dat haar moeder haar niet in de steek liet, maar wegging om mij...

Van zodra Lindsey de deur achter zich gesloten had keerde de rust terug.  Ik mag het zelfs een geslaagde avond noemen.  De kinderen hielpen mij koken voor het avondeten (patatten, kip en appalmoes) en vonden het achteraf superlekker.  Daarna hebben we samen nog wat TV gekeken en daarna naar bed.  Ik ben er zelf ook op tijd ingekropen...

Vandaag merkte ik dat ze er alle 2 nog veel mee bezig waren.  Daarom heb ik hen vanmiddag maar meegenomen naar de nieuwe dinosaurus-vleugel van het natuurhistorisch museum in Brussel.  Zo hebben ze zich in elk geval een aantal uur kunnen amuseren zonder te veel aan mama te denken.

Mij heeft het ook geen kwaad gedaan ;-)

23:33 Gepost door Rigel in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: afscheid, kinderen, lindsey |  Facebook |