18-09-12

Aanval overwonnen...

Ze maken het de hedendaagse man bijzonder moeilijk.  En dan heb ik het eens niet over de vrouwen, al kunnen die er ook wat van ;-)  Nee, dit weekend kwam de aanval op mijn mannelijkheid van de bedrijfstak waar je het minst van zou verwachten: de autoconstructeurs...

Een lekke (auto)band moeten vervangen is gewoon niet leuk.  Het komt nooit op een goed moment: liefst van al als je dringend ergens moet zijn en je eigenlijk al wat te laat bent en je koffer ook natuurlijk net vol spullen ligt.  Bovendien worden je handen (en meestal ook je kleren) er ook serieus vuil van.

 

Vandaar dus dat de meeste vrouwen daar niet eens aan beginen...  Een hoop die-hard 'ik ben een vrouw met ballen en ik doe dat zelf wel even'-dames beginnen vol goeie moed, maar moeten daarna vaststellen dat de moeren geen millimeter willen bewegen en moeten dan alsnog de hulp van een man inroepen.  Ongetwijfeld zijn er ook een hoop dames die de klus wel kunnen klaren, maar dat is nu eventjes niet relevant voor mijn verhaal :-)

Een typisch mannen-werkje dus...  Maar zoals ik al schreef wordt ons dát zelfs moeilijk, zoniet onmogelijk gemaakt.  Iedere zichzelf respecterende man kan een band vervangen en wil dat gewoon ook zelf doen.  Je moet dan niet met hulp afkomen, want dan voelt hij zich in zijn eer gekrenkt: dat impliceert namelijk dat je denkt dat hij het zelf niet kan...

Waarom willen de autoconstructeurs dan per se alle mannen in sissy's veranderen?  BMW spant de kroon, zij geven zelfs geen reservewiel meer.  Komaan zeg!  Je moet een klein fortuin neertellen voor zo'n auto en dan kan er niet eens meer een reservewiel van af?  Nee: de man krijgt nu 'run-flat' banden.  Die hoef je gewoon niet meer vervangen: daar mag je gewoon (maar wel trager) mee blijven rijden tot je aan een garage geraakt om daar het werk door 'de professionals' te laten opknappen...

Toyota is ietsje minder gierig want daar krijg je nog een 'reparatie setje' waar je zelf mee aan de slag mag.  Maar ook hier weer maken ze het zo poepsimpel dat er geen enkele uitdaging meer aan is.  Reparatieschuim in de band spuiten en met de bijgeleverde compressor de band weer oppompen en rijden maar.  'Wat?', denk ik dan?  Een compressor?  Je mag dus niet eens zélf meer pompen, laat staan blazen?  Voor mij nogmaals een bewijs dat de autosector samenspant om de man zijn ene resterende moment van glorie af te pakken...

Gelukkig had mijn auto wél een reservewiel, 't is te zeggen zo'n ienie-mini wieltje dat net leek afgerukt te zijn van mijn petekind zijn peuterfietsje.  Maar goed, het wás een reserviewiel en het moest omgewisseld worden.  Ik dus trots dat ik mijn kunsten ten toon mocht spreiden voor al die jaloerse BMW- en Toyota-rijders die luid toeterend voorbij vlamden.

Even vreesde ik dat ze het me ook te gemakkelijk gemaakt hadden want het reservewiel hing netjes onder aan de auto, waardoor ik mijn koffer niet eens zou moeten leegmaken.  Gelukkig zat de moer waarmee het wiel losgemaakt moest worden volledig onderaan in de koffer, netjes weggestopt onder de vloerbekleding zodat ik niet alleen toch mijn koffer volledig moest leegmaken, maar ook nog 10 minuten moest zoeken waar die verrekte moer nu precies zat.

Ik was bijna euforisch dat ik de hindernis overwonnen had, maar dan kwam de smerigste truc van mijn constructeur tevoorschijn: in het wiel zat een plastic koffer waarin volgens de handleiding de krik verborgen zat.  Alleen was de handleiding bijzonder onduidelijk hoe die koffer dan precies open moest.  De krik is een cruciaal onderdeel bij het vervangen van een band.  Als ik die doos niet open kreeg kon ik het dus vergeten.  Na een kwartier sukkelen had ik het bijna opgegeven.  Mijn mannelijk eergevoel was tot zo'n dieptepunt gedaald dat ik bereid was om 'de professionals' in te schakelen en zodoende ook tot sissy te degraderen.  Gelukkig dacht ik toen aan hét mannelijke zelfhulpmiddel bij uitstek: geweld!  Eén welgemikte trap en het onding schoof nederig open...  en daarmee was de aanval op mijn mannelijkheid voorbij...  En ik had gewonnen!  De rest van het zaakje was verder maar een formaliteit.

 

Ik had jullie dit verhaal eigenlijk bespaard, zo beschaamd was ik dat ik er bijna niet in geslaagd was om zélf mijn band te vervangen.  Maar dé overwinning heb ik deze morgen beleefd toen 'de professionals' van de bandencentrale deze morgen na een dik half uur prutsen kwamen vragen of ik aub eens kon komen uitleggen hoe die verrekte doos nu weer terug dicht moest.  Zonder die doos konden ze het reservewiel immers niet terug op zijn plaats hangen.  Die mannen stonden met open mond te gapen toen ik met 1 vloeiende beweging het zaakje weer in elkaar kreeg...

Glunderend van zelfvertrouwen ben ik daarna naar mijn werk gereden :-)

 

 

Commentaren

Heerlijk logje. heb hardop gelachen. Even vreesde ik dat ze het me ook te gemakkelijk gemaakt hadden maar moer bleek netjes weggestopt onder de vloerbekleding'. LOL
'Gelukkig dacht ik toen aan hét mannelijke zelfhulpmiddel bij uitstek: geweld!'
Meer van dit!

Gepost door: Lehti | 19-09-12

Reageren op dit commentaar

We doen ons best... Maar dit stukje is ontstaan uit pure frustratie en dat gebeurt eigenlijk niet zo veel bij mij...

Gepost door: Rigel | 19-09-12

Ik weet wie ik nu moet bellen wanneer ik platte band heb, dat is een van mijn grootste nachtmerrie's de laatste keer dateert van ongeveer 15 jaar geleden en dan heb ik de politie doen stoppen om me te helpen, ik kreeg zelfs de bouten niet los,........dus ik hoop dat er elke keer iemand me zal kunnen komen helpen, het angstzweet breekt me al uit als ik er nog maar aan denk :-),........

Gepost door: Misssexandthecity | 20-09-12

Reageren op dit commentaar

Ik ben er vrij zeker van dat er altijd wel een bereidwillige man in de buurt zal zijn. Maar van BMW- en Toyota rijders hoef je niet veel hulp meer te verwachten ;-)

Gepost door: Rigel | 20-09-12

De commentaren zijn gesloten.