20-04-12

Lush

Een stukje jeugdsentiment uit 1986 dat ik dankzij een goeie vriend onlangs teruggevonden heb...

't Zal ongetwijfeld niet bij iedereen in de smaak vallen, maar mij laat het in elk geval met veel plezier terugdenken aan tijden waarin we nog jong en knap waren en al ons haar nog hadden ;-)

O ja, er wordt ook nog gezongen in dit nummer; of iets wat daar op lijkt althans.  Ik heb de tekst hieronder gezet.  Voor diegenen die het niet weten (ik vermoede het, maar wist het ook niet zeker): 'a lush' is een dronkaard...

The Saint became a lush (Psyche)

 

The saint became a lush
dipping into fortune's dreams.
He never understood
there are forces beyond belief.

Expensive lessons to be learned.
Now there is no turning back:
memories are calling.
He walked out on the balcony
looked out over the den of sin.

Wondered where this madness leads to.
Grim purpose left no stone unturned.
Absorbed too much,
the saint became a lush.
The saint became a lush.  

 

00:32 Gepost door Rigel in Muziek | Permalink | Commentaren (3) | Tags: muziek, jeugdsentiment, psyche |  Facebook |

18-04-12

't Straat...

 

't Is hier weeral een tijdje stil hé?  Voor sommigen die deze blog volgen het teken dat ik weer (effe) van 't straat ben.  Nope, spijtig genoeg niet.  De stilte had een andere reden.

Ik heb in een dipje gezeten.  Dat gebeurt wel eens meer sinds mijn scheiding...  Ik wijt het aan jarenlang onderdrukte emoties die toen eindelijk aan de oppervlakte gekomen zijn en af en toe willen tonen dat ze er nog steeds zijn.  Maar dit dipje had totaal niets met die scheiding of met die onderdrukte emoties te maken.  Het was eigenlijk ook geen dipje.  Eerder een put of een vijver.  Of maak er maar meteen een klein bergmeertje van, de verdomde Marianentrog zou een beetje overdreven zijn.

Nee, deze keer ben ik zwaar teleurgesteld in iemand die ik tot mijn beste vrienden rekende.  Ik heb echt het gevoel gebruikt, nee misbruikt te zijn en daarna weer uitgespuwd wanneer ik niet meer nodig was, en ik heb er echt zwaar van afgezien.  Zó erg zelfs dat de altijd zo positieve ik eventjes totaal uit het beeld verdwenen was en het heeft verdomd lang geduurd eer ik hem terug vond.

Vroeger zou ik deze blog gebruikt hebben om alle miserie van mij af te schrijven, en misschien had ik dat nu ook beter gedaan.  Maar vroeger kon dat in alle anonimiteit... Nu zijn er een aantal lezers waar ik een gezicht op kan plakken en ik bepaal dan liever zelf wat ik tegen wie vertel.  Misschien moet ik maar beginnen met beveiligde stukjes maar dat is ook een heel gedoe.  Zelf heb ik altijd moeite om aan de auteur te bekennen dat ik nieuwsgierig ben waardoor ik niet eens de moeite doe om het paswoord te vragen.  Ik kan mij voorstellen dat dat bij veel mensen het geval is.  En dus mist zo'n beveiligd stukje volgens mij alle voordelen van een internet blog: mensen de kans geven om te reageren en zo misschien eens andere inzichten te krijgen. En als het geen voordelen heeft hoef ik ook niets te publiceren hé ;-)

Als het hoofd niet helemaal ok is dan lukt het daten ook niet heb ik al gemerkt, ook deze keer natuurlijk.  Het lijkt alsof de vrouwen dat ruiken :-)  Maar het zal wel eerder zijn dat de berichtjes die ik stuur niet de juiste sfeer uitstralen of zo...  In elk geval, nu mijn hoofd weer in orde is krijg ik inderdaad meer respons.  Maar om een of andere reden boeit het mij nu allemaal plots minder.  Misschien omdat de lente nu ook even pauze blijkt te nemen?  Maar ook omdat ik nu in een paar goeie boeken bezig ben en dan durf ik al de rest wel eens te vergeten :-)

Nog een 700-tal bladzijden te gaan.  't Kan dus misschien nog even duren eer hier nog iets nieuws verschijnt...

 

21:25 Gepost door Rigel in Dagelijkse leven, Mezelf | Permalink | Commentaren (12) | Tags: in de put, vrienden |  Facebook |