26-10-11

5 maand...

Zo lang is het geleden dat ik hier nog iets gepost heb....  Zo lang heeft 'het' dus geduurd.  Jawel, een relatie...  Een echte...  Maar ook deze keer niet DE echte...

 

Ik heb deze blog heel die tijd bewust stil gehouden om te voorkomen dat zij hem toevallig zou ontdekken want op zo'n moment worden sommige dingen die hier staan misschien verkeerd uitgelegd.  Nu is die stilte dus niet meer nodig.  Ik moet eerlijkheidshalve ook wel toegeven dat ik niet al te veel moeite moest doen om niet te bloggen.  De inspiratie was ook niet echt wat ze moest zijn :-)

 

Terug over naar die relatie...  of meer hoe ze eindigde.  De rest hou ik liever voor mezelf...

 

Het is raar hoe ze er uiteindelijk zelf voor gezorgd heeft dat wat ze ten allen prijzen wou vermijden toch kreeg.

 

Je kan namelijk zo erg beducht zijn om gekwetst te worden dat je overal aanwijzingen ziet dat er met je voeten gespeeld wordt.  Dat de andere partij verborgen gebreken blijkt te hebben of dat de relatie langs de andere kant niet even belangrijk wordt geacht...  Zodat die andere kant het na verloop van tijd effectief beu wordt en de relatie verbreekt.

 

Na de zoveelste onterechte golf van jaloezie en kritiek was ik het beu.  Het ergste van al was nog dat zij het totaal niet had zien aankomen.  Nee, zij was diegene die constant 'gekwetst' werd.  Zij was degene die meermaals dreigde de relatie op te blazen.  Zij ging ervan uit dat ik haar meer nodig had dan zij mij.  Ze had dus niet gedacht dat het ook wel eens te veel kon worden voor mij.

 

Ik had haar nochtans in het begin van onze relatie gewaarschuwd dat ik heel meegaand ben en heel veel kan verdragen, maar dat velen de fout begaan dat als 'zwak' te beschouwen...

 

Ik heb dan ook talloze keren geslikt omdat ik inzag dat ze me verkeerd begrepen had...  Me geëxcuseerd om iets wat zogezegd verkeerd had gedaan...  Allemaal om de lieve vrede te bewaren en onze relatie een kans te geven.  Maar o wee als ik het eens aandurfde om zélf een voorzichtige kritiek te uiten.  Dan mocht ik meteeen weer beginnen slikken en excuseren ;-)  En daarmee komen we bij wat mij eigenlijk het meest tegen de borst stootte: gedurende die vijf maanden heb ik geen enkele keer 'sorry' van tussen háár lippen horen ontsnappen...

 

Het verwondert me dus eigenlijk wel dat ze precies nogal geschokt was dat ik antwoordde dat we er beter mee konden stoppen toen ze de laatste keer liet weten dat ze vond dat onze relatie niet zo goed liep...  Als ze werkelijk zo content met me was had ze dat toch op een andere manier mogen tonen...

 

 

 

Ik wil hier wel nog even expliciet bij vermelden dat ik hier beschrijf hoe IK de breuk ervaren heb.  Voor het zo ver kwam heb ik echt wel een mooie tijd beleefd...

 

01:04 Gepost door Rigel in Liefde | Permalink | Commentaren (3) | Tags: relaties, scheiden |  Facebook |

Commentaren

hoedanook: welkom terug!

Gepost door: a-woman | 27-10-11

Reageren op dit commentaar

Thanks :-)

Gepost door: Rigel | 27-10-11

:-(

Gepost door: Averell | 28-10-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.