18-04-11

30 day song challenge - day 8: A song that you know all the words to

In muziek is hét belangrijkste voor mij de melodie.  Die moet mij aanstaan, punt.  Het is pas dan dat ik naar de tekst van een nummer ga luisteren.  Het noemt dan ook niet voor niets MUZIEK, als de teksten het belangrijkste waren dan zou het poëzie noemen, niet?

Waarmee ik dus alleen maar wil zeggen dat er maar bitter weinig nummers zijn waarvan ik de tekst volledig van buiten ken.  En dat blijken om een of andere reden ook bijna allemaal feestnummers te zijn, alsof ik bij het uitgaan niets beter te doen heb dan naar een tekst te luisteren.

Een aantal hebben ondertussen al de revue gepasseerd, zoals daar zijn 'A Forest' van The Cure, 'De dag dat het zonlicht niet meer scheen' van Arbeid Adelt en 'Hang on to a dream' van Tim Hardin (bijna allemaal feestnummers, remember?).

Wat er zeker ook nog bij hoort is Bostich van Yello.  Maar wegens iets té bekend krijgt deze niet de eer om hieronder in een venstertje te mogen verschijnen.  Nee, ik geef deze eer aan een nummer dat volgens mij minstens even goed is, maar ofwel vreselijk ondergewaardeerd wordt, ofwel gewoon vergeten werd...

Hello, my name is Susanne Stammer, you remember me don't you?
I used to go out with your drummer.
I made his life miserable and now I'll start on you...
Oh, by the way, you can call me Poison.
 
Tell me the truth I'll tell you a lie.
Don't forget (my name, is Poison!)
You know what 'll happen when I'm through with you...
(My name is Poison)
My name is Poison
 
I'm the steering wheel on your Oldsmobile.
I'm the host, don't you know?
Turn off your TV I'm your game show.
Everynight I'm on the news, turn it on, if you like, abuse!
Wait a minute! It's Poison!

Up in the morning what a mess!
Give me a break form all this stress!
Every corner another nightmare,
And 99 cents won't get you nowhere.
It's all Poison
 
There's no stoppin' this genocide.
We're all going to the end of the line.
My name is Poison.
And you know what 'll happen
when through with you...
My name is Poison.
 
It's in the air and in everywhere.
It's in your home and your chromosomes.
It's in the air, nearly everywhere.
It comes over my phone in beautiful tones;
It's Poison
Poison

Hi, I'm back I just thought I'd call you up
And remind you what I'm going to do to you.
I'm gonna wipe you off the face of the earth.
Baby I'm gonna repaint your Cadillac all pink
And wreck your TV and scratch up all your Bruce Springsteen records.
And you're gonna love it, you're gonna love it!
 
It's in the air and everywhere.
It is in your clothes made of very thin foam.
It's in the air and in my hair.
It's on the phone in real glorous tones;
It's Poison again
Poison again...
Poison again...
It's Poison.

  

Commentaren

zo'n tekst en jij kent die geheel van buiten? Chapeau :-)

(mij inderdaad onbekend. Hoe je het kan raden ;-) )

Gepost door: elke | 18-04-11

Reageren op dit commentaar

Veel herhaling... Héél veel herhaling... Dat doet het hem bij mij :-)

Gepost door: Rigel | 19-04-11

Deze kende ik ook niet, en op 't eerste zicht (gehoor) zou ik denken dat het mijne genre niet is, doch bij nader inzien (aanhoren) moet ik bekennen dat het wel iets heeft.
Tekst is voor mij dan weer wel heel belangrijk, maar vraag me niet waarom.

Gepost door: Margogogo | 20-04-11

Reageren op dit commentaar

The Weathermen hoort thuis in het genre Electronic Body Music, waar DAF, The Neon Judgement, Front 242, en hun vriendjes de bekendste voorbeelden van zijn. Toch wel bekend in het alternatievere dans circuit van (eind) de jaren tachtig. Waar ze bvb ook al eens een donker New Wave nummerke durfden te draaien ;-)

Gepost door: Rigel | 20-04-11

That explains a lot. 't Zal daarmee zijn dat het in mijne smaak valt

Gepost door: Margogogo | 20-04-11

De commentaren zijn gesloten.