26-11-10

Toeval of niet?

Dulcera heeft het vandaag in haar blog over toeval.  Meer bepaald over zaken die té toevallig lijken om toeval te zijn.  Toevallig (pun intended) kom ik regelmatig zo'n dingen tegen in mijn leven.  Iets té regelmatig om nog te geloven in het bestaan van toeval...

Meestal zijn het van die simpele dingen die iedereen wel eens tegenkomt: je denkt aan iemand en plots gaat de telefoon en... jawel, het is de persoon aan wie je dacht.  Of ik spreek met een vriend af om naar een concert te gaan en blijken dan op exact hetzelfde ogenblik daar aan te komen.  Op reis in Costa Rica (daarover later meer) was het weer van datte.  Twee keer kwam ik zo iets tegen waarvan ik dacht: dat kán nu toch geen toeval zijn...

De eerste keer was tijdens een gesprek met een reisgenote.  Toen ik antwoordde op haar vraag waar ik werkte vertelde ze me dat ze 2 mensen kenden in "mijn" bedrijf.  Er werken meer dan 1600 mensen bij ons, dus is het niet zó uitzonderlijk dat iemand mensen uit "mijn" bedrijf kent.  Het verhaal wordt ietske straffer wanneer allebei die mensen op nog geen 4 meter van mij blijken te zitten.  De laatste keer dat ze een van die twee gezien had was trouwens ergens op café.  De persoon in kwestie was daar (alweer) toevallig ook om iets te drinken met zijn collega's...  En (alweer) toevallig was ik daar ook!  Ik herinner mij die bewuste ontmoeting zelfs nog.  Ik had toen totaal geen vermoeden dat ik enkele weken later met diezelfde vrouw in Costa Rica pinten zou zitten pakken...

De tweede keer was zo mogelijk nóg straffer...  We zitten met een groepje op een terras iets te eten als er plots een vrouw met haar dochtertje langs loopt.  Die vrouw doet vaag een belletje rinkelen, maar ik besteed er verder geen aandacht aan...  Totdat ik haar tegen haar dochtertje hoor zeggen: 'we gaan maar binnen zitten, hé'.  Mijn eerste reactie is: 'tiens tóch een Vlaamse' en ik bekijk haar nog eens goed.  Het belletje gaat luider rinkelen...  Haar gezicht, haar stem, het accent...  Ik wíst gewoon dat ik die vrouw ergens van kende, maar het wilde niet komen.  Uit schrik om mij belachelijk te maken durfde ik haar niet te gaan vragen waar ik haar van zou kunnen kennen, maar ze bleef maar in mijn hoofd spoken... Pas een uur later wist ik terug wie ze was...  Ik ben dan nog eens gaan kijken naar dat bewuste terrasje, maar toen was ze natuurlijk al vertrokken.  Voor de nieuwsgierigen: ik ben er vrij zeker van dat het over deze vrouw ging: een wreed toffe, maar (wegens omstandigheden) éénmalige date. 

Als je daar eens goed over nadenkt: iemand die waar ik slechts 1 keer mee afgesproken heb beslist om op hetzelfde ogenblik naar hetzelfde exotische land op reis te gaan, gaat daar op dezelfde dag in dezelfde stad naar hetzelfde restaurant, op hetzelfde ogenblik...  Dat kán toch geen toeval zijn?

Wat het dan wél is, geen idee...  Misschien heeft deze film gelijk en zijn alle mensen op een of andere manier verbonden met elkaar...

21:58 Gepost door Rigel | Permalink | Commentaren (7) | Tags: toeval, daten, reizen |  Facebook |

Commentaren

Da's allemaal karma Rigel, allemaal Karma! ;-)

Gepost door: Dulcera | 05-12-10

Reageren op dit commentaar

Voor mij bestaat er geen toeval. Ik ben er van overtuigd dat alles met en om een reden gebeurt. Net zoals bij jou ... Misschien moet je die vrouw (van de date) om één of andere reden wel opnieuw tegenkomen ... Ik kom in elk geval regelmatig kijken naar een 'vervolg' !

Gepost door: Stekelbeesje | 07-12-10

Reageren op dit commentaar

Misschien dat ik haar ooit nog tegenkom. Misschien heb ik nu mijn 'window of opportunity' wel gemist ;-)

Gepost door: Rigel | 07-12-10

Dat is superfun. En inderdaad een beetje eng, maar plezant eng. Hoeveel heb je nog aan haar gedacht intussen?

Gepost door: Miss M | 10-12-10

Reageren op dit commentaar

Niet echt nee. 't Is te zeggen wel terug getwijfeld of het nu wel echt diezelfde vrouw was. Maar ik ben er wel 100% zeker van dat ik haar al ontmoet heb...

Gepost door: Rigel | 10-12-10

Ik heb ook een verhaaltje over toeval Rigel.

Ik schrijf een blogje over dating-miskleunen. Het grappige soort, je kent dat wel.
Ik krijg een fan, die me een mailtje stuurt, maar door omstandigheden kan ik dat niet lezen.
Mijn beste vriendin gaat echter naar een blind date en omdat ik iets voor haar moet opzoeken duik ik in mijn mailbox alwaar ik de voornoemde mail vind. Blijkt dat mijn vriendin vertrekt op date met de man die me de mail stuurde. Zonder dat hij kan weten dat we vriendinnen zijn.

Ze vertrekken op date, het draait zelfs bijzonder goed uit, maar dat weet ik niet, want ik weet niet dat hij de man van de mail is. Dus ik beantwoord de mail op het moment dat zij iets anders aan het doen zijn dan mailen.

De volgende ochtend komt uit dat wij beste vriendinnen zijn.

Achteraf blijkt dat een vriendin van me waar hij toevallig ook bevriend mee is, ons ooit nog eens heeft willen koppelen. En even toevallig blijkt hij op school gezeten hebben met de vriendin van de blind date.

Wat zegt het toeval hier ?! Dat we voor altijd gedoemd zouden gebleken te zijn in een driehoeksverhouding terecht te zijn gekomen ?!

Het is wel iets om over te filosoferen bij wat wijn of zo. Maar vanavond niet meer :-).

Gepost door: Isolde T Dix | 21-12-10

Reageren op dit commentaar

't Zit precies allemaal nogal ingewikkeld in elkaar bij jullie ;-)
Maar inderdaad wel héél veel toeval op een hoopje...

Gepost door: Rigel | 21-12-10

De commentaren zijn gesloten.