14-09-10

Why can't I free her doubtful mind?

Waarom twijfelt Eva, ja.  Goeie vraag eigenlijk...  Na enig nadenken van mijn kant is mijn conclusie redelijk simpel: alles wat het langdurige karakter van onze relatie enigzins benadrukt zet haar aan het twijfelen.  Na de eerste keer samen, terug opnieuw afspreken: ohlala...  Haar voorstellen aan mijn kinderen: brrrr...  Een weekendje samen weg gepland: o jee...  Op bezoek gaan bij een van mijn beste vrienden, aargh!  Laat staan mij voor te stellen aan haar (zeer pientere) dochter of over mij vertellen tegen haar vriendinnen; dat heeft ze nog niet aangedrurfd...  Zie eens dat het niet blijft duren, wat gaan die dan niet denken?

Op een of andere manier zit ze blijkbaar ook met het buikgevoel dat wij veel ruzie zullen maken en daar heeft ze diezelfde buik méér dan vol van.  Zo'n gevoel is heel moeilijk te weerleggen natuurlijk; zoiets kan je alleen maar ondervinden.  Geen idee waar ze dat vandaan haalt trouwens: op die 5 maand dat we elkaar nu kennen hebben we nog geen enkele woordenwisseling gehad.  We hebben dezelfde normen en waarden meegekregen van thuis en wij denken ook over praktisch alles hetzelfde...  Ik zie dus weinig redenen tot conflicten ontstaan.  Naar mijn eigen buikgevoel zullen die ruzies reuzegoed meevallen...  Zeker als ik het vergelijk met Lindsey die heel dikwijls haar eigen afwijkende mening had.

Misschien overheerst nog te veel de vrees dat ze weer te laat zal beseffen dat ze in een relatie gesukkeld is waarin ze zich echt niet goed voelt, wie zal het zeggen.  Ik weet alleen dat ik totaal verschillend ben van haar ex.  Naar haar verhalen te horen lijkt hij mij een workaholic en een egoïstische controlefreak, terwijl ik ondertussen wel beter weet en mijn partner volledig vertrouw.  Ik ben ook heel meegaand.  Tenminste, zo lang ik het gevoel heb dat er ook met mij rekening gehouden wordt...

Misschien komt het door het feit dat zij nog niet zo lang van haar ex weg is, maar ik kijk volledig anders tegen onze relatie aan.  Ik focus me totaal niet op wat er mis zou kunnen gaan.  En het is niet omdat we met elkaar omgaan dat we ook direct moeten gaan samenwonen.  Ik hou gewoon een open mind en zie deze tijd als een middel om elkaar beter te leren kennen en om aan elkaar te wennen...  En als ik er een goed gevoel bij heb betrek ik er ook mijn kinderen bij want als het tussen haar en de kinderen totaal niet klikt is het namelijk toch gedoemd om te mislukken en ik heb geen zin om daar pas na een aantal jaar achter te komen...

Ik hoorde mijn visie dit weekend nog mooi omschrijven op de radio toen een luisteraarster tips vroeg voor een aankomende date.  De tips die ze kreeg waren:

  • Wees jezelf, want je wil toch dat de ander verliefd wordt op jou en niet op wie je probeert te zijn.
  • Hou duidelijk je doel voor ogen: wat je wil en wat je niet wil in de relatie.
  • Spring er in en geef vol overgave alles wat je te geven hebt.
  • En tot slot: ga ervan uit dat het allemaal goed zal lopen, tenzij je het tegendeel ervaart...

21:48 Gepost door Rigel in Daten, Liefde, Mezelf | Permalink | Commentaren (4) | Tags: eva, soap, lindsey |  Facebook |

Commentaren

Je weet dat ik altijd eerlijk mijn mening zeg, die ook denk ik redelijk objectief is.
Ik heb het gevoel dat ze je liever niet toont aan de buitenwereld. Dat het zelfs niets de maken heeft met twijfels.
Begrijp je wat ik je probeer te vertellen?

Gepost door: Miss M | 16-09-10

Reageren op dit commentaar

Ik apprecieer elke mening die hier gegeven wordt, zolang ze niet kwetsend bedoeld is tenminste. Maar dat hoeft niet te betekenen dat ik er ook akkoord mee ga.

Maar deze keer heb je ergens wel gelijk: ze toont me inderdaad liever niet aan de buitenwereld. Maar ik weet ook waarom, want we hebben het daar al verschillende keren over gehad.

Eén reden is: waarom je kinderen of familie erbij betrekken als je niet zeker bent dat het wel zal lukken. Daar geef ik haar groot gelijk in. Fanny heb ik ook nooit voorgesteld als 'mijn lief'. Mijn kinderen hebben haar wel een paar keer ontmoet, maar dat was enkel omdat mijn kinderen naïef genoeg zijn om daar niets achter te zoeken. Die 'luxe' heeft zij wat minder. Haar zoontje is dat ook en die heb ik ook al ontmoet, haar dochter is heel wat pienterder en zou direct doorhebben hoe de vork in de steel zit...

Bij vrienden geldt dit minder. Die beseffen meestal wel dat het niet meteen voor eeuwig en altijd is. Dat je eerst elkaar moet leren kennen en dat jonge relaties veel kans hebben om op de klippen te lopen. Maar daar komt het 2e probleem op de proppen. Diezelfde vrienden moeien zich wat te veel met haar leven en vertellen haar (allemaal met goeie bedoelingen) wat ze wel en niet zou moeten doen, en daar heeft ze -laat ik het zacht uitdrukken- meer dan genoeg van.

Goh, op zich is dit allemaal ook niet zo'n probleem. Ik heb het gewoon efkes nodig om daarover wat te kunnen zagen ;-)

Gepost door: Rigel | 16-09-10

Mijn mening weet je eh?
En ik blijf er ook bij: ga met die mevrouw een pintje drinken, of ne keer naar de film, maar laat het daar bij.
Die mevrouw is "bad news" voor jou, je gaat hier heel erg gekwestst uitkomen, en dat zou ik bijzonder jammer vinden, want jij verdient beter. Dus stop er mee voor de schade te groot wordt.
Je bent niet verliefd op die mevrouw, maar op een fantasie, een droombeeld, een illusie van hoe je denkt dat het zou kunnen zijn. En ondertussen ben je stekeblind voor hoe het IS. Je hebt die illusie zelf in het leven geroepen, en nu wil je die keihard in stand houden, omdat je voor jezelf niet kan en wil toegeven dat je wel eens fout zou kunnen zijn.
Misschien is zij jouw droomvrouw ... maar niet nu, op dit moment in je leven.
Sorry Rigel, als het nogal hard overkomt, maar ik wordt zo kwaad als ik lees hoe ze jou behandelt, je verdient beter!

Gepost door: Tina | 19-09-10

Reageren op dit commentaar

Kalm Tina, kalm ;-)

Je vergeet even dat je mijn wereld aan het bekijken bent door een verrekijker die IK bestuur. Je ziet maar een klein deeltje, en dan nog alleen het deel waar ik mij op focus. Je hebt net als alle anderen hier je mening gevormd op basis van de dingen die ik hier neerschrijf. Logisch dat die dan niet al te positief is. Ik schrijf hier namelijk alleen als ik iets kwijt moet of wanneer ik ergens mee zit. Wanneer alles prima gaat zal je daar hier weinig over lezen.

Maar ik ben echt niet stekeblind, ik zie maar al te goed dat het nu verre van ideaal is. De enige reden waarom ik het zo lang uit hou is omdat ik (ondanks de terugvallen soms) toch een stijgende lijn zie. Maar ik besef ook dat er iets moet veranderen. Op een bepaald moment moet nu eenmaal de beslissing genomen worden: gaan we er voor of kunnen we er beter mee stoppen.

Daarom dat we nu die time-out inlassen. 4 weken zonder enige vorm van contact (behalve die SMSen op mijn verjaardag) om na te denken...

Gepost door: Rigel | 19-09-10

De commentaren zijn gesloten.