28-06-10

Deel 12: unbelievable but true

Jullie voelden hem misschien aankomen...  Een dikke week geleden werd mijn droom weer werkelijkheid: Eva lag terug in mijn armen...  en het voelde goed ;-)

Tijdens onze sporadische contacten de week voordien had ze al te kennen gegeven dat ze nog wel iets samen wou doen dus greep ik die vrijdag mijn kans, en meteen met beide handen ;-)  Ik stelde voor om nu eens eindelijk te doen waar we al wekenlang plannen voor maakten: samen naar de sauna gaan. Dat ze meteen toestemde was voor mij al een positief teken.  In de sauna was het heel gezellig.  Er hing een zekere 'spanning' tussen ons, maar ik wachtte rustig af.  Het was een heel plezante avond die uiteindelijk werd afgesloten door een zedige kus op de wang en een 'tot een volgende keer'...

De dag daarna al belde ze zelf...  Of ik geen zin had om af te komen, of nee, zij ging zelf wel naar mij komen...  Natuurlijk had ik daar wel zin in.  Na haar telefoontje sprong ik een gat in de lucht en wist ik zeker: het komt weer goed.  Maar ik bleef koel.  Ik zorgde voor een gezellige sfeer en babbel, en algauw hing weer die spanning in de lucht... maar ik bleef braaf naast haar zitten en babbelde vrolijk verder...

Totdat ze het eindelijk zelf niet meer kon houden en vroeg: wanneer ga je mij nu eindelijk eens vastpakken?  Dát was waar ik al die tijd al op wachtte....

Ik hoor jullie nu al denken: hoe lang gaat het deze keer duren?  Geen flauw idee, maar ik hoop lang.  Maar daar wil ik trouwens ook niet aan denken.  Misschien onozel van mij, dat zij dan maar zo.  Het is precies door heel relaxed met de situatie om te gaan dat het terug goedgekomen is.  Ipv haar paniekerig achterna te zitten en haar zo nog verder weg te duwen, heb ik haar de rust gelaten en haar de tijd gegeven om mij te missen.  En ipv haar direct weer te 'bespringen' heb ik haar het initiatief laten nemen.  Ik wilde dat zij heel bewust terug voor mij koos ipv ik haar te overtuigen, en dat is dus gelukt.

Ik besef maar al te goed dat het nog altijd niet gemakkelijk zal zijn: ze is nu eenmaal een twijfelaarke en een beetje een zwartkijker die overal problemen ziet, maar dat vind ik niet erg.  En zolang haar kinderen (en vooral haar ex) nog van niets mogen weten zullen we elkaar maar weinig kunnen zien.  Maar ik kan wachten...

En de momenten dat we elkaar dan weer wél kunnen zien maken héél veel goed :-)

23:05 Gepost door Rigel in Liefde | Permalink | Commentaren (4) | Tags: eva, soap |  Facebook |

21-06-10

The Soap, deel 11: vorige week op MSN

Zij: Zal ik je bellen vanavond ? 

Hij: Hoi!  Graag.  

Zij: Hoe is het met jou ? 

Hij: Kan je straks op mijn blog lezen...  De eerste dagen goed, nu denk ik veel aan jou...  Ik kom er wel door hoor.

Zij: Vermijd je blog momenteel.

Hij: Ik moet het er nog op zetten.  Lees het maar als je er klaar voor bent... 

Zij: Heb je het al iemand verteld ? 

Hij: Nog niet nee.  'k weet niet waarom.  Misschien hoop ik nog steeds... 

Zij: Op ... ? 

Hij: Dat je je bedenkt.

Zij: Who knows...

 

To be continued...

23:13 Gepost door Rigel in Liefde | Permalink | Commentaren (5) | Tags: soap, eva |  Facebook |

15-06-10

Verliefdheid

Als reactie op Nina's commentaar op mijn vorige post wil ik het even over verliefdheid hebben...  Hele boeken zijn er al geschreven over dit vreemde fenomeen.  Dikwijls wordt het beschreven als iets mysterieus, ongrijpbaar, maar vooral dat laatste is niet helemaal waar.

Verliefdheid ontstaat nml niet vanzelf.  Ze ontstaat op basis van een zekere aantrekkingskracht tussen 2 mensen...  Een fijne ontmoeting met wederzijdse 'klik' die ervoor zorgt dat de fantasie zich in werking zet en het spel is vertrokken, je wordt verliefd.  De initiële grootte van de verliefdheid hangt wel af van de intensiteit van de aantrekkingskracht, maar het is de fantasie die bepaalt hoe groot de verliefdheid uiteindelijk wordt.

Maar net zoals de fantasie de verliefdheid kan versterken kan het -al dan niet bewust- blokkeren van diezelfde fantasie ze ze ook verminderen en uiteindelijk zelfs om zeep helpen.

Ik heb geen idee wat er bij Eva aan de hand is, dat weet zij alleen.  Misschien was ze nooit echt verliefd op mij, misschien had de verliefdheid geen kans door alle problemen waar ze mee te kampen heeft, misschien durft ze er gewoon niet echt aan toe te geven uit schrik voor een volgende mislukking.

Ik weet alleen dat ik er deze keer bij mij bewust eens géén rem op gezet heb (en o ja, de fantasie heeft welig getierd ;-) ).
Daar heb ik nu dus de weerbots van.

Maar eerlijk gezegd, ik zou het zó weer opnieuw doen...
Na lange tijd had ik even weer het gevoel echt te léven.
And me like very much :-)

23:51 Gepost door Rigel in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: eva, verliefdheid |  Facebook |