13-06-10

The Soap, deel 10: "om zeep"

Ik merkte al bij het eerste woord dat er iets scheelde toen Eva mij vorige woensdag belde.  En ik had gelijk.  Ze wou het uitmaken...  Zomaar ineens...

Ik viel natuurlijk uit de lucht...  Er was namelijk geen enkele aanwijzing gekomen...

We hadden elkaar wel 2 weken lang moeten missen, maar we hadden elke avond meer dan een uur met elkaar gebeld.  Verliefde woordjes werden telkens uitgewisseld.  Het vorige weekend hebben we elkaar eindelijk terug kunnen zien en dat is fantastisch geweest: zalig lang in bed blijven liggen, elkaar knuffelen, strelen, vrijen...  Toen was er zeker nog geen vuiltje aan de lucht.

Dinsdagavond zijn we samen nog iets gaan eten, en ook dat was gezellig.  Daarna bij haar thuis was het iets minder.  Ze moest eerst nog iets op haar PC doen en toen ze daarna naast mij kwam zitten leek ze wat afwezig...  Ik dacht dat het weer aan haar ex lag die moeilijk deed.  Daarna in bed lukte het vrijen ook niet goed: ze had wat te veel zorgen om haar hoofd.  Maar voor mij was dat geen probleem; het moet niet alle dagen kermis zijn...

Ik was dus totaal niet voorbereid op die boodschap.  Veel uitleg volgde er ook niet.  Het lag zeker niet aan mij want ik ben een geweldige vent.  Maar ze wist van zichzelf dat ze méér kon geven dan dat ze nu deed, dus was er volgens haar iets mis.  En dan kon je er maar beter mee stoppen...  Daar moet ik het dus mee doen...

Maar het probleem is, ik kán er niets mee doen...  Als ze nu gezegd had: ik wil terug met mijn ex proberen, of ik heb iemand anders, of ik knap af op je flaporen of je stinkt uit je bek of zo, dan was er tenminste een aanwijsbare reden en dan was het gemakkelijker om me er bij neer te leggen.

Nu heb ik niets...  Jawel, de bevestiging dat alles goed was...  alleen niet goed genoeg, volgens haar.  Maar daar ben ik nu vet mee.

Ik snap er dus niets van.  Ik denk dat ik de vrouwen nooit zal begrijpen...  Wat verwachte ze dan eigenlijk: tiener gedoe?  Met vanalles om je hoofd: een scheiding die op een vechtscheiding aan het uitdraaien is, de ex die zijn nieuwe vriendin voorstelt aan de kinderen, een jaloerse en volop puberende dochter, een job die geen voldoening schept en daar bovenop nog vriendinnen en familie die je constant de les willen spellen is het toch niet meer dan logisch dat je niet steeds het vrolijke mieke kan uithangen?  Zo'n dingen vreten nu eenmaal aan je.  Ik was er trouwens graag voor haar om haar daar door te helpen...

Deze problemen gaan trouwens ook niet blijven duren.  Ik zag wat zij in haar mars had en dat was voor mij al méér dan voldoende.  Nu zal ik moeten missen wat ze me wél gaf: tederheid, het gevoel graag gezien te worden, iemand te hebben waar je alles bij kwijt kan, die aan je denkt, die je kan steunen en die jou ook steunt, iemand die mij een fantastische vent vindt, knap vindt, zalige momenten samen bezorgt, mij laat lachen, vervelende werkjes -zoals hemden strijken- uit de handen neemt terwijl ik haar PC repareer, die mij op montert als ik mij eens down voel, mij lieve woordjes toefluistert, mij complimentjes geeft en last but not least, iemand die ik kan kussen, strelen en verwennen en af en die dat ook af en toe bij mij doet.  Wat moet een vent nog meer hebben eigenlijk?

De eerste paar dagen kon ik er redelijk rustig onder blijven, maar nu heb ik het er vreselijk lastig mee.  En dat is ook mijn eigen schuld.  Ik wou deze keer per se zonder valscherm springen, en ik ben dus gevallen...  Plat op mijn bek...

Maar ik leef nog en kom het wel te boven...  Onkruid vergaat niet!

13:29 Gepost door Rigel in Liefde | Permalink | Commentaren (6) | Tags: soap, eva, vrouwen, afscheid |  Facebook |

Commentaren

Ai Rigel toch...Ben pas nog tot diezelfde 'ze wist van zichzelf dat ze méér kon geven dan dat ze nu deed, dus was er volgens haar iets mis'-vaststelling gekomen, dus begrijp haar perfect, maar vind het evengoed rot dat gij er de dupe van bent...Dikke knuffel!

Gepost door: Nina | 13-06-10

Reageren op dit commentaar

Heel veel sterkte mateke ... ik voel mij ineens schuldig omdat ik iets zei over dat gaan tenissen :-( Heel veel mijn excuses hoor!
:-( :-( :-( :-(

Gepost door: Dulcera | 14-06-10

Reageren op dit commentaar

@Nina Ook zo'n 'lastig geval' dus...
Toch bedankt voor de knuffel ;-)

Gepost door: Rigel | 14-06-10

Reageren op dit commentaar

@Dulcera Ja, die tennis heeft het hem gelapt he...

Gepost door: Rigel | 14-06-10

Reageren op dit commentaar

Heeft niks met lastig te maken, maar alles met simpelweg moeten constateren dat dat wat verliefdheid leek, er helemaal geen is...En dan geeft ge idd minder dan wanneer het dat wel is uiteraard, en dan maakt ge er beter een eind aan...

Gepost door: Nina | 15-06-10

Reageren op dit commentaar

@Nina2 Dat 'lastig' was een grapje he ;-)

Ik snap wat je bedoelt, ik heb het trouwens met Fanny zelf mogen vaststellen. En misschien is het dat wat Eva ook ervaart, ik zit per slot van rekening niet in haar hoofd.

Maar het kan ook iets anders zijn, maar laat ik daar een nieuwe post aan wijden...

Gepost door: Rigel | 15-06-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.