24-04-10

Moeilijk gaat ook

Voor wie het nog niet doorhad, Lentesneeuw heeft gelijk.  Vrouwen komen écht vanzelf terug.  Als het de moeite is, tenminste.  Na mijn voorlaatste post kwam er spontaan een berichtje van haar.  Zéér kort, maar voor mij was het duidelijk een uitgestoken hand die ik dan ook graag beet pakte...  en vlug dichterbij trok.

Mailtjes gingen weer over en weer en langzaam werd de spanning weer opgebouwd...  Plannen werden gemaakt om vandaag weer af te spreken, maar nog niet concreet uitgewerkt...

Gisteren werd het dan plotseling weer stil langs haar kant.  De wolkjes onder mijn voeten waar ik al 2 dagen vrolijk op rondhuppelde begonnen stilaan op te lossen...  De koordjes van mijn gekregen parachute bleken heel erg verweerd; veel kans dat die gingen breken op het moment dat ik ze nodig ging hebben...  Het zag er dus niet goed uit...  Maar ik wachtte geduldig...

Vanmiddag kon ik echt niet langer wachten.  In de wijde omtrek was geen enkel wolkje meer te bespeuren, en het ene waar ik op stond begon gevaarlijk snel uiteen te vallen.  Ik moest dus dringend actie ondernemen...

Via haar gsm kreeg ik geen gehoor...  Ik begon lichtelijk te panikeren, maar kon mezelf gelukkig vlug herpakken.  Een echte man stopt niet bij 1 tegenslag.  Nee, die trekt zijn plan en gaat op zoek naar alternatieven.  Via het wereldwijde web kreeg ik haar vast nummer te pakken.  Vastbesloten om niets van mijn paniek te laten merken had ik een grapje klaar en belde haar.

Bij de 'Hallo' langs de andere kant was ik het grapje al vergeten.  Ze leek net uit haar bed te komen en bij navraag bleek dat nog waar te zijn ook.  Ze voelde zich duidelijk niet lekker en was net van plan om mij een bericht te sturen om onze afspraak (weeral) af te zeggen :-(

Wat er toen met mij gebeurde snap ik nog altijd niet.  Als ik niet blootvoets had gestaan zou ik gezworen hebben dat iemand mij stoute schoenen aangetrokken had:-)  Op slinkse wijze slaagde ik er in om haar te overtuigen dat het beter voor haar (en voor mij) was om vanavond naar mij te komen.  Ziek zijn kon ze in mijn zetel ook, toch?

Het zal dus een iets rustigere versie worden dan de avond die we gepland hadden.  Geen restaurant dus, maar ik zal voor haar koken...  En daarna bekijken we gezellig een filmpje in mijn zetel.  Misschien beter eigenlijk, nu kan ik haar heel de avond lekker in mijn armen houden:-)

En plotseling hangt heel de lucht weer vol wolkjes en schijnt de zon volop op mijn bolleke...  Sorry voor diegenen die beneden blijven zitten...

13:55 Gepost door Rigel in Daten | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vlinders, ziek, stoute schoenen, soap, eva |  Facebook |

Commentaren

Ach ach ach... Zeer lief van jou om eens aan ons te denken. Zwaai je even vanaf je wolkje? :) O ja, en geniet ervan! Enneuh... zo'n zeteldate... daar hoeft geen tekeningske bij, vermoed ik ;)

Gepost door: Lentesneeuw | 24-04-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.