22-11-09

Terug van weggeweest...

 

...en dat kan je best wel letterlijk nemen...

Ik ben net terug van 3 weken Thailand, alweer een fantastische reis.  Een echt reisverslag waar Tina om vraagt zal ik niet geven, maar ik ben wel van plan daar een aantal dingen over te vertellen.  Trouwens, zij kan op Facebook al de foto's bewonderen...

De periode voor die reis was nogal raar.  Ik was zo druk bezig met mezelf (niet dubbelzinnig opnemen hé), dat ik geen tijd had voor mijn blog.  Zelfs niet voor mijn beste vrienden die ik al maanden niet meer gezien heb, maar dat wordt eerstdaags goedgemaakt.  De afspraken zijn reeds gemaakt om nog eens af te spreken en bij te babbelen...  Ik ben blij dat ik zulke goeie vrienden heb: ze gunnen je de rust die je nodig hebt en ontvangen je terug met open armen wanneer je er klaar voor bent :-)

Tijd om die rare periode af te sluiten nu.

Als ik nu mezelf kritisch bekijk ervaar ik gemengde gevoelens...

Ik voel me beter en zelfzekerder dan ooit, maar mijn (gevoels)leven is stilaan een zooitje aan het worden.

Fanny en ik zijn nog altijd samen, maar ik begin minder en minder te weten waarom nog eigenlijk.  Wat we samen hebben is beter dan alleen te zijn, maar bijlange niet wat ik eigenlijk zou willen.  Zij is perfect tevreden met het feit dat we elkaar maar sporadisch kunnen zien en dat er geen vuurwerk is tussen ons, maar ik niet.  Ik wil vlinders in mijn buik voelen wanneer ik haar zie, maar die zijn er niet (meer).  Ik ben nog graag bij haar, maar ik begin te merken dat ik naar alternatieven begin te lonken (daarover later meer).  We hebben het hier al over gehad en zij is dus op de hoogte van mijn twijfels en wacht nu bang af wat ik beslis.  Ik zit dus serieus te twijfelen nu.  Ergens heb ik de beslissing wel al genomen, het is alleen nog kiezen wanneer ik het haar vertel...

Normaal zou ik zeggen: nu direct, maar er spelen nog andere factoren mee: Lindsey...

Toen ze vorige vrijdag de kinderen kwam halen polste ze naar de laatste status tussen Fanny en mij.  Normaal zou ik haar alles verteld hebben, want wij vertellen (vreemd genoeg) nog steeds alles aan elkaar, maar ik merkte dat er bij haar iets veranderd was.  Ik zei dus dat alles dik in orde was en dat ik er even later naartoe ging.  Mijn voorgevoel was juist en de aap kwam snel uit de mouw: na ruim 2 jaar rondfladderen en ettelijke vriendjes had ze besloten dat ze de mannen beu was.  Ze zat duidelijk in de put en vertelde me eerlijk dat ze spijt had dat ze nu voor alles alleen stond en hoe moeilijk ze het wel had...  We hebben daar dan even over gepraat, we hebben het zelfs even over opnieuw proberen gehad, maar dat zou toch nooit lukken en ik had Fanny nu...

Ik ben er zeker van dat als ik nu actie onderneem ik haar terug zou kunnen krijgen, en al zou ik eerlijk gezegd niets liever willen, wil ik daar zelf geen enkele moeite voor doen.  Dit heeft niets met gekwetste trots te maken maar eerder met het feit dat ik wil dat ze bewust terug voor mij kiest (áls ze dat ooit zou doen), ipv toe te geven als ik haar probeer te overhalen terug te komen.  Dan zou ze mij nog steeds verwijten kunnen maken en zouden we binnen de korste keren terug staan waar we geëindigd zijn.  Ik heb schrik dat als ze nu te weten zou komen dat mijn relatie met Fanny ook gedaan is, dat ze dat als een toenaderingspoging van mijn kant zou zien.  Het haar niet vertellen is ook geen optie: we hebben veel wederzijdse vrienden en velen hebben regelmatig contact met mijn familie, dus vroeg of laat komt ze het toch te weten.

Ik wil haar niet het signaal geven dat ik op haar zit te wachten, en dat doe ik ook echt niet: mijn zoektocht naar mijn ideale vrouw gaat onvermoeibaar verder en als ik die gevonden heb kan Lindsey vierkant de boom in, maar voorlopig benadert zij die ideale vrouw nog altijd het meest.  En dat is het ambetantste in het verhaal.

Ik heb dus nog moeilijke knopen door te hakken...  Heeft er iemand een scherpe bijl om te helpen?

 

17:06 Gepost door Rigel in Mezelf | Permalink | Commentaren (6) | Tags: lindsey, fanny, twijfels |  Facebook |

Commentaren

Pffft ... Ik had al een hoop lettertjes getikt en heb ze weer weggedaan: ge zijt oud en wijs genoeg om zelf beslissingen te nemen!

En als ge u verveelt, ik ga binnenkort extra handen nodig hebben om te helpen breken: en naar het schijnt is er niks dat zo verlossend kan werken als om met bruut geweld een muurke ineen te kloppen! (allez, dat zeggen ze toch!)

Gepost door: Tina | 23-11-09

Reageren op dit commentaar

als Fanny weet dat je twijfelt en 'bang' afwacht, dat is het maar eerlijk naar haar toe om haar zo spoedig mogelijk duidelijkheid te geven
Naar Lindsey toe, zou ik hetzelfde zeggen, wees eerlijk tegen haar (je hebt, als ik het goed begrijp, al het wonderlijke dat je na de echtscheiding kan praten tegen haar)
stel dat alles weer goed komt tussen jullie twee, hoe lang zou het duren (ook al neemt zij het initiatief om terug samen te komen) voor dat er verwijten gemaakt worden? dat er oude koeien uit de gracht worden gehaald?
ik kan me voorstellen dat het geen makkelijke beslissing is, ik kan je alleen zeggen dat je boven alles moet eerlijk zijn tegen jezelf. kijk en zoek wat je zelf wilt, en vertrek daaruit om je beslissingen te maken

Gepost door: finald | 30-11-09

Reageren op dit commentaar

Ik heb intussen geleerd dat eerlijk zijn het meest lastige is dat er is. Naar anderen toe maar vooral ook naar jezelf. MAAR, achteraf kan je wél op je twee oren slapen ... En dat is me alles waard, ook effe afzien omdat je iemand ongewild gekwetst hebt of iemands verwachtingen niet ingelost hebt ...

Gepost door: Stekelbeesje | 30-11-09

Reageren op dit commentaar

@finald Je mag gerust zijn dat het geen gemakkelijke beslissing is...
En ik ben mij heel erg bewust van het gevaar dat de verwijten snel terug boven zouden komen, mocht het ooit terug goed komen tussen ons. Da's ook een van de belangrijkste redenen waarom ik zo hard twijfel...

Gepost door: Rigel | 30-11-09

Reageren op dit commentaar

@Stekelbeesje Met dat laatste heb ik het grootste probleem. Ik heb Fanny graag en ik wil haar echt niet kwetsen, maar de verliefdheid is verdwenen en ik zie echt geen toekomst meer voor ons.

Gepost door: Rigel | 30-11-09

Reageren op dit commentaar

Is het nodig dat die knopen zo snel mogelijk doorgehakt worden? Die met Fanny wel, die andere niet, mijns inziens. Ik zou ze nu net niét doorhakken, maar de komende tijd aangrijpen om die oude koeien uit de sloot te halen zoveel als nodig. Net genoeg zodat ze, eens jullie terug (zouden) herbeginnen, helemaal van de baan zijn en jullie met een échte propere lei kunnen beginnen.
Een vriendin is trouwens ook net terug van 3 weken Thailand, verdacht :)

Gepost door: Nina | 08-12-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.