21-03-09

Vol

Ik kan soms vol van mezelf zijn.  Eigenlijk wel raar voor iemand die een minderwaardigheidscomplex had.  (Inderdaad: had, want hoewel ik nog niet ben waar ik zou willen zijn, ligt het langste stuk van de weg toch al ver achter mij.)  Waarschijnlijk is dat vol van mezelf zijn een compensatie voor al die negativiteit die anders mijn gedachten beheers(t)en, ik ga van de reden niet wakker liggen.  Ik merk gewoon dat het zo is.

Mijn vorige post was weer zo'n moment.  Ik ben ondertussen weer met mijn beide voeten op de grond gezet.  Lindsey en haar vriend zijn ondertussen namelijk weer bij elkaar.  Ik weet dat al een week, maar ik heb er nog niet eerder over geschreven om 2 redenen.  Ten eerste leek het mij nogal lullig om 3 dagen na die post al het omgekeerde te komen vertellen (ja, ik heb ook mijn trots).  Ten tweede heb ik daar ook een tijdje over moeten nadenken...  Ik moet namelijk toegeven dat het me wel iets deed: waarom krijgt hij wél een 2e kans, terwijl ik die niet kreeg.  Vandaag vernam ik van haar dat het nog veel complexer is: het is al de 2e of 3e keer dat hij nog een kans krijgt.  Maar tijdens datzelfde gesprek werd het verhaal ook heel wat genuanceerder: ze vertelde me letterlijk dat ze nooit met hem zou kunnen leven.

Mij lijkt het dan ook eerder dat ze beiden een probleem hebben met alleen zijn.  Ik besef dat ik nu misschien wéér bezig ben, maar zo kan ik het tenminste begrijpen...

Anyway, hoezeer ik het ook mis om een vrouw naast me te hebben (en nee, niet alleen in bed), op die manier hoeft het voor mij niet.  Voor mij geen 2e keus.  Dan blijf ik liever alleen, totdat ik mijn ideale vrouw gevonden heb...

00:50 Gepost door Rigel in Mezelf | Permalink | Commentaren (3) | Tags: arrogantie, lindsey |  Facebook |

11-03-09

Gelijk

Ik heb gelijk gekregen.  Dat gebeurt trouwens wel meer, alhoewel het omgekeerde minstens even veel gebeurt.  Een tijdje geleden schreef ik al dat de relatie van Lindsey en haar nieuwe vriend niet lang ging duren.  Wel, ze is inderdaad al voorbij.  Ook hij bleek niet te zijn wat zij zoekt.  Hij had namelijk een andere mening over hoe je kinderen opvoedt.  Hij had ook wel eens kritiek op haar kookkunsten en dat ligt héél gevoelig bij haar;-)  Enfin, het fijne weet ik er ook allemaal niet van, en hoef ik ook niet te weten want dat zijn nu eenmaal mijn zaken niet meer.

Wat wél mijn zaken zijn is dat al haar frustraties nu weer MIJN richting uitgestuurd worden.  Toen ik vorige vrijdag de kinderen ging ophalen kreeg ik weer de volle laag.  Ik kan dan niets goed doen en moet dan maar raden wat er scheelt.  Nu laat ik tegenwoordig niet zo gemakkelijk meer op mijn kop zitten (alweer een positief gevolg van het afgelopen jaar), daarom zei ik haar vlakaf, "Zeg doe eens normaal, wat scheelt er nu weer?".  Pas toen kwam het er uit.  En zoals elke keer, eenmaal de kop er af is kalmeert ze weer en kunnen we er rustig over praten.

Ik besef wel dat ik eigenlijk niet veel te klagen heb.  Ik hoor (en lees) dikwijls van die horrorverhalen over vechtscheidingen en ex-en die het er hun volledige dagtaak van maken om de ander zoveel mogelijk te pesten.  Ik ben echt blij dat wij ons daar allebei over kunnen zetten hebben...

22:08 Gepost door Rigel in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: scheiden, lindsey |  Facebook |

05-03-09

Driften

Wie bij het lezen van deze titel direct aan seks dacht is eraan voor de moeite;-)

Volgens wikipedia is driften namelijk een autorijtechniek waarbij de bestuurder de auto in een vloeiende zijdelingse beweging (dwars) door een bocht stuurt.  De bestuurder brengt de auto opzettelijk in overstuur, om dit vervolgens zo lang mogelijk aan te houden.

Simpel uitgelegd is het een techniek om een bocht (bvb naar links) nemen door naar de andere kant (rechts) te sturen.  Het  klinkt onlogisch maar het kan wel.  Hoe dan?  Wel, de techniek bestaat er in om tijdens het nemen van een bocht de achterkant van de auto te laten wegslippen waardoor hij dreigt weg te draaien.  Door de wielen dan in de tegenovergestelde richting te draaien kan je dat wegslippen onder controle houden en zo toch de bocht nemen.

Nu wil ik helemaal niet beweren dat ik deze techniek beheers, verre van: die paar keer dat ik in mijn zotte jaren experimenteerde hoever ik met mijn auto kon gaan zijn allebei falikant afgelopen, voor de auto weliswaar, gelukkig niet voor mij.  En voor mijn portemonee ;-)  Gedaan dus met experimenteren...

Tot vorige dinsdag...  Maar, deze keer niet met de auto, maar met speelgoed voor mannen.  Vrouwen hebben speelgoed met motors in, mannen ook: karts.  Oké, dat speelgoed van ons maakt misschien wat meer lawaai (alhoewel?), maar zo zijn mannen hé.  Hoe harder en hoe luider, hoe beter ;-)  Het concept van vorige dinsdag: neem een aantal normale karts, klop wat pinnekes in de gladde bandjes, zet die dingen op een (lege!) schaatsbaan, gooi er wat oude autobanden omheen om een parcours af te bakenen en je krijgt het leukste (en misschien wel het veiligste) racespel van allemaal.

Veilig, want snel gaat het niet.  Zodra je de gas aanraakt slippen de wielen immers door.  Maar leuk is het des te meer.  Vooral omdat je heel geconcentreerd moet rijden, want bij de minste stuurfout begin je onherroeppelijk rond te tollen.  Het leukste is echter wanneer je dat driften een beetje onder controle krijgt en zo vloeiend door de bocht kan slippen.  Zaaalig!

23:43 Gepost door Rigel in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (6) | Tags: speelgoed, amuseren, karten, driften |  Facebook |