21-02-09

Onverantwoord gedrag

Vorige dinsdag ben ik met 3 vrienden iets gaan eten.  We doen dat een keer of 4 per jaar, zo met de mannen alleen op stap.  Eerst lekker gaan eten, dan een pousse-caféke, als afsluiter een pintje gaan pakken.  Normaal kan ik mezelf dan altijd goed onder controle houden, op een uur of 6 tijd mag je wel iets drinken...  Ik dacht dat dat deze keer ook zo was, maar ik heb me blijkbaar serieus vergist...

Want écht onder controle kan je het niet noemen, als je 's morgens in je bed wakker wordt en je je langs geen kanten kan herinneren hoe je daar geraakt bent.  Ik ben er serieus van onder de indruk, want dat heb ik nog nooit meegemaakt...  Het laatste wat ik me herinner is dat ik met 1 overgebleven maat in een café zat te babbelen.  Het volgende, dat ik mijn ogen open trek in mijn eigen bed.  Spijtig genoeg alleen, of misschien beter zo, wie weet wie of wat had ik aangetroffen;-)  Wat er in de tussentijd gebeurd is, geen flauw idee.  Straf toch?

Ik moet van dat café nog minstens 1 kilometer gewandeld hebben naar mijn auto, en wat erger is, ik heb blijkbaar met mijn auto de volle 30 Km naar huis gereden.  Ik mag er niet aan denken dat ik ondertussen iets tegengekomen was.  Totaal onverantwoord van mezelf...  Volgende keer zal het héél wa minder zijn!

Soms lijkt de ideale man nog verder weg dan ooit...

00:01 Gepost door Rigel in Mezelf | Permalink | Commentaren (14) | Tags: drinken, uitgaan, vrienden, ideale man |  Facebook |

11-02-09

Vrouwen en datingsites...

Vrouwen, wees gewaarschuwd.  Deze post bevat een hoop frustraties die er even uit moesten ;-)

Het klikt precies niet echt tussen dating-sites en mij.  Theoretisch lijkt het een heel goed middel om nieuwe vrouwen te leren kennen (naast toevallige ontmoetingen IRL), maar in de praktijk valt dat dik tegen.  Waarschijnlijk zal dat ook wel een groot stuk aan mij liggen, maar de vrouwen die daar op te vinden zijn zijn op het minst toch ook speciale gevallen...

Je hebt de stalksters die bijna elke dag je profiel komen bezoeken, maar verder nooit enig teken van leven geven.  Wat hopen ze daar mee te bereiken?  Dat je hen na de 150e keer dan tóch eens contacteert?  Na 20 keer heb ik de interesse echt wel al gemerkt hoor (ik ben soms niet van de rapste ;-) ).  Als ik tegen dan nog niet gereageerd heb, wil dat toch wel iets zeggen, nee?  En waarom zélf eens niet contact op nemen met een man?  Vrouwen wil tegenwoordig toch per sé geëmancipeerd zijn?  Dezelfde rechten en plichten als de man, het werk verdelen en evenveel verdienen...  Groot gelijk vind ik, maar waarom geldt dat dan niet bij nieuwe contacten?  Waarom steken ze daar eens zélf niet hun nek uit en laten ze niet weten dat ze wel interesse hebben?  Dan hoeft die emancipatie plots niet meer.  Liever proberen ze met (al dan niet) subtiele hints de man zover te krijgen dat hij de eerste stap zet...  en valt ;-)

De volgende categorie zijn de hopeloze gevallen.  Omdat mijn profiel (in andere verwoording) vermeld dat uiterlijk niet het belangrijkste is, is dat voor hen hét signaal om hun kans te wagen.  Oke, uiterlijk ís niet het belangrijkste voor mij, en er zullen best wel mannen zijn die voor een vrouw van 1m60 met 95 Kg vallen, maar daar hoor ik -helaas voor hen- niet bij...

Dan komen de hypocriete, "geen reactie zonder foto" types die zélf niet eens hun foto vrijgegeven hebben.  Daar begin ik nog niet aan, want ik vraag me dan af wat die te verbergen hebben.

De "too good to be true" types zijn er ook.  Hele knappe vrouwen die de perfecte profielbeschrijving hebben (meestal in niet zo perfect Engels ;-)) en die je een smoorverliefd mailtje sturen met daarin hun msn of email account.  Ik vraag me dan altijd af hoe die er toch in slagen om in Schoten of Zwevezele te wonen, maar toch een email adres te hebben dat eindigt op .ru.  Welke onozelaar trapt daar nu in?

Geldwolv(inn)en zijn er natuurlijk ook.  Je hebt er zelf bij die daar heel open over zijn.  Deze week nog opgemerkt bij iemand: leuk: geld, afknappers: liefde, genegenheid,...  Ik kan die dames hun eerlijkheid enorm appreciëren, maar verwachten die werkelijk een reactie van iemand?

Verder heb je ook nog de achterdochtige types.  Zij gaan ervan uit dat elke man alleen maar op sex uit is.  Zij zijn soms zo achterdochtig dat ze geen email adres of telefoonnummer of zelfs hun echte naam willen geven uit schrik dat hij dan binnen de 5 minuten voor hun deur gaat staan.  Probeer dan maar eens iets op te bouwen.  Meestal zoeken ze ook constant naar bewijzen dat je niet te vertrouwen bent.  En na lang zoeken vinden ze die dan ook wel... ergens...

De doofstomme bestaan ook, die antwoorden nooit op berichten.  Ironisch genoeg bevat hun profiel meestal wel iets in de aard van "mannen die het serieus menen, bestaan ze nog?".  Ja mevrouw, ze bestaan nog...  Ze sturen je zelfs berichtjes!  Maar als ze geen antwoord krijgen, gaan ze nu eenmaal verder...  Veel geluk met wachten ;-)

De ergste soort zijn de mannenverslindsters: mooie vrouwen, interessant profiel, doen de moeite om jou te contacteren, maar die als je antwoordt nooit meer van zich laten horen.  Héél slecht voor het zelfvertrouwen.  Ik vraag me dan elke keer weer af wat ik verkeerd gedaan heb.  Ik vermoed echter dat ze het gewoon voor de lol doen...

De zeldzaamste soort zijn degenen die het meest gezocht worden (door de serieuze man althans).  Durven zelf al eens een te berichtje sturen als een man hen opvalt.  Doen de moeite om te antwoorden op serieuze berichtjes, zelfs al is het antwoord negatief.  Willen een ontmoeting geen jaren blijven uitstellen.  Maken gewoon plezier en zien wel waar dat toe leidt...  Je zou toch denken: dat zijn toch de normale vrouwen?  Onmogelijk!  'Normaal' houdt een vorm van meerderheid in.  Deze zijn praktisch niet te vinden...

Ik kan echter niet geloven dat die allemaal al bezet zijn, dus blijf ik zoeken ;-)

 

00:48 Gepost door Rigel in Daten | Permalink | Commentaren (17) | Tags: vrouwen, zelfvertrouwen, dating-sites |  Facebook |