29-12-08

Happie prutday and Happie noewjeer!

Vandaag bestaat mijn blog precies 1 jaar.  't Is te zeggen: eigenlijk gisteren, want het blijkt ondertussen weeral na den 12en te zijn...  'k Had nooit kunnen dromen dat er in dat jaar bijna 10 000 mensen een bezoekje zouden brengen aan deze blog.

Er is in dat voorbije jaar veel gebeurd in mijn leven.  Het meeste niet al te positief, maar ik heb toch ook mooie momenten gehad die ik zonder die miserie nooit zou beleefd hebben.

Over het algemeen vind ik de balans van het vorige jaar toch wel positief overslaan.  Ik ben er zelf heel wat op vooruit gegaan, de band met mijn familie en vrienden is sterker geworden, ik heb een droomreis gemaakt en ik heb een aantal interessante mensen leren kennnen waarvan sommigen voor altijd in mijn hart en gedachten zullen blijven...

Ik hoop in het volgende jaar meer van dergelijke dingen mee te kunnen maken.  Het start wel weer met een tegenslag: die pijnlijke knie, maar vergeleken met vorig jaar is dat al een hele vooruitgang.  Ik hoop dat de rest van het jaar dat ook zal zijn...

Ik wens dan ook aan iedereen die mijn blog leest dezelfde vooruitgang toe.  Laat 2009 een spetterend jaar worden!

01:17 Gepost door Rigel in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: verjaardag, 2009 |  Facebook |

24-12-08

Kerstavond

Van de christelijke betekenis lig ik al niet wakker meer, daar denk ik zelfs niet meer aan.  Voor mij staat kerstavond vooral in het teken van warmte, gezelligheid en familie.

Dat laatste maakt het dit jaar zo moeilijk voor mij, nog moeilijker dan vorig jaar.  Vorig jaar woonde Lindsey nog thuis.  Had ik nog een beetje hoop dat alles misschien toch nog goed zou komen...  Vandaag is die hoop volledig weg.  Ze begint zich hoe langer hoe meer te amuseren, is praktisch elke avond van elk vrij weekend weg met 1 of andere vent het maakt niet uit met wie, als ze maar weg is.  En ze geniet er met volle teugen van...  Natuurlijk doet me dat wel iets, maar ik gun het haar wel.  Ik zou het liefst van al ook doen, maar voorlopig komt daar niet veel meer van in huis.  Om een of andere reden komen de nieuwe contacten zo vlot niet meer...  En met die kapotte knie kan ik toch al nergens heen...

Anyway, ik was over vandaag bezig.  Vanavond zijn de kinderen er ook niet, die zijn bij hun mama.  Van mijn familie -in de betekenis van gezin- schiet er dus niet veel meer over.  Ik heb serieus getwijfeld of ik niet beter thuis zou blijven.  Ik ga toch maar over vroeger zitten piekeren...  Maar, toen bedacht ik: waar ga je meest zitten piekeren?  Alleen thuis, of bij de rest van je familie...  Aangezien piekeren niet een van mijn favoriete bezigheden is, heb ik dus toch maar voor de familie gekozen.

'k Hoop dat het toch een beetje een plezante avond zal worden... 

16:36 Gepost door Rigel in Mezelf | Permalink | Commentaren (3) | Tags: zelfkennis |  Facebook |

Nie pleujen

Het weekend was tof maar zwaar.  Wat wil je met 13 mannen (en 1 vrouw) die eens losgelaten waren...  Het begon al donderdagavond op de bus: we waren nog geen 5 minuten vertrokken of we zaten allemaal al met een pint in ons hand.  Er zijn er nog een stuk of 6 gevolgd voor we gingen slapen...  Het vervolg van het weekend was ongeveer hetzelfde ;-)

Er was wel 1 "klein" nadeeltje...  Dat moest natuurlijk weer mij overkomen...  Zaterdagmorgen, al na 5 minuten, stom gevallen en mijn knie bezeerd.  Maar ik blijf een echte vent he: nie pleujen, dus maar verder skiën...

Dat ging redelijk goed tot tegen de middag, maar op de trappen van het treintje naar de gletsjer voelde ik dat mijn knie niet normaal deed.  Pijn deed het niet echt, maar ik vertrouwde het toch niet.  Ik verwittigde mijn collega's dan ook dat ik terug naar het hotel ging.

Ik had kou en was doodmoe (de collega die op dezelfde kamer sliep hield van nachtelijke snurk-concerten en had me de hele nacht wakker gehouden), dus kroop ik een paar uurtjes in bed.

Toen ik 3 uur later wakker werd had ik een groot probleem: mijn knie was 3 keer zo dik geworden en deed ongelofelijk veel pijn.  Zelfs er op staan was uitgesloten...  De gedachte dat er met mijn knie niet veel aan de hand was was onmiddellijk vervlogen...  De hoop dat ik 's zondags terug mee zou kunnen skiën ook...

In het centre médicale was er op de platen niet veel te zien, maar mijn knie bleek vol bloed te zitten.  Ze hebben er 2 dikke spuiten vol bloed uitgetrokken.  Dat was waarschijnlijk om te compenseren dat ik vorige week geen bloed mocht geven wegens recent in malaria risico gebied geweest te zijn ;-)  Bloed in de knie wijst op beschadigde kruisbanden, en als er dan ook nog eens vet-ogen op drijven is het bot ook geraakt, maar dat was bij mij gelukkig niet het geval. 

Het enige was ze daar verder nog konden doen was mijn knie met een brace immobiliseren en een koppel krukken meegeven...  In België moest ik dan onmiddellijk een afspraak voor een NMR scan maken, daarop zou de exacte schade duidelijk worden.  En zo heb ik alvast weer een maand verlof extra, met hoop op meer ;-)  Volgende zaterdag moet ik onder de scanner, dan weet ik meer.

De pijn is ondertussen bijna volledig weg, maar die brace begint wel al serieus mijn voeten uit te hangen.  Probeer daarmee maar eens simpele dingen te doen zoals je sokken aandoen of nog erger: op de WC zitten...  "Nie pleujen" krijgt zo een heel andere betekenis voor mij ;-)

15:09 Gepost door Rigel in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: gezondheid knie |  Facebook |