11-12-08

Vorig weekend

Vorig weekend was druk maar fijn.  Zondag kwamen de vrienden van de Indonesië reis langs om eens bij te kletsen en naar de foto's te kijken.  Normaal hadden we afgesproken in de koffiezaak van Koffiemadam, maar aangezien Koffiemadam geen koffiemadam meer is (kunt U nog volgen?) kon dat niet doorgaan.  Daarna zouden we uitwijken naar een klein zaaltje achter een of ander café, maar dat zaaltje bleek te groot en ongezellig te zijn.  Daarom had ik voorgesteld om het bij mij thuis te laten doorgaan...

Koffiemadam wou persé de hapjes maken zoals ze eerder beloofd had, dus kwam ze zaterdag al af om soep te koken en haar befaamde chocolatetaart te bakken.  Ik was daar natuurlijk niet tegen;-) We zijn samen eerst naar de supermarkt gereden, en daarna heb ik haar geholpen met de voorbereidingen voor de dag daarna.  Tussen het werk door hebben we veel gebabbeld en plezier gemaakt...  Wat heb ik dat gemist, een vrouw in huis...

's Avonds gingen we allebei naar First Woman haar optreden gaan kijken.  Ik heb al eerder geschreven dat First Woman een zeer sensuele vrouw is, pas onlangs vernam ik waar die sensualiteit vandaan komt: ze is namelijk buikdanseres.  Aangezien Koffiemadam haar zus mee ging moest ze dus eerst nog naar huis om die op te gaan halen.  We zouden elkaar dan wel ginder terugzien.  10 minuten voor ik moest vertrekken belde ze echter af: ze voelde zich misselijk en ging op tijd in haar bed kruipen.

Hmm, wat ging ik doen: alleen naar dat optreden rijden of ook maar thuis blijven.  Ik ben niet zo'n held om alleen een zaal vol onbekenden binnen te wandelen, maar ik was wel eens nieuwsgierig om haar aan het werk te zien.  Ik probeer ook al maanden tegen die onzekerheid te vechten, dit was dus de uitgelezen kans!  Dus trok ik mijn stoute schoenen aan en sprong in mijn auto voor de onzekerheid de overhand kon nemen.  Het optreden was zeker de moeite waard.  First Woman was als eerste aan de beurt en stal direct de show.  Ook de andere vrouwen konden er wat van: de ene danste al verleidelijker dan de andere.  Ik kreeg het er zowaar warm van ;-)

Ik ben fier op mezelf dat ik toch gegaan ben.  Dat op zich is al een grote vooruitgang.  Vroeger zou ik thuis zolang zitten twijfelen hebben totdat het uiteindelijk toch te laat was om nog te gaan.  Toch is er nog veel werk aan mijn winkel.  Er liepen daar heel wat knappe vrouwen rond waarvan enkele duidelijk ook iets meer interesse voor mij dan voor de andere aanwezige mannen toonden.  Toch kon ik de moed niet opbrengen om met hen een praatje te gaan maken.  Hoe hard ik ook mijn best deed, ik kon geen enkel interessant onderwerp verzinnen waarover ik het met hen zou kunnen hebben.  De angst om een belachelijk figuur te slaan verlamde me compleet.

Nochtans ben ik zeker geen asociaal type.  Met First Woman heb ik wél kunnen babbelen; over exact dezelfde onderwerpen waarover ik het met die andere vrouwen ook had kunnen hebben: over het sensuele van de buikdans, hoe het komt dat er geen alochtone vrouwen meedoen, enz...  Als ik eenmaal met iemand contact heb gehad blijft er van die onzekerheid niet veel meer over.  Het is enkel die eerste stap: zélf het initiatief nemen en het risico nemen om afgewezen te worden die precies onoverkomelijk lijkt.

 

Zondag was al even fijn.  Koffiemadam was om half 1 al terug bij mij voor de laatste voorbereidingen.  Tegen half 3 kwamen de eerste gasten aan en die bleven gezellig in de keuken zitten terwijl wij nog bezig waren de hapjes af te werken.  Pas tegen een uur of zes zijn we dan in de living gaan zitten om naar de foto's te kijken en zo onze avonturen in sneltreinvaart terug opnieuw te beleven.  Daarna hielp iedereen nog flink mee om alles op te ruimen.

Tegen 22u ging de laatste buiten: Sammy.  Hij had met SMSer al eens besproken om met ons drietjes Brussel eens onveilig te gaan maken.  Weer iets om naar uit te kijken...

15:34 Gepost door Rigel in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: onzekerheid, vrienden, zelfvertrouwen |  Facebook |

Commentaren

Alochtone vrouwen dansen alleen onder vrouwen, buikdans is in oorsprong geen verleidingsdans, maar meer een soort van workout. En dus zal je in een buikdansles geen migrantenvrouwen vinden. Alhoewel ik vorig jaar een jaar les heb gevolgd bij een marokkaanse. Wat me daarbij opviel was hoe ernstig ze het allemaal nam, buikdans was voor haar een serieuze zaak, en ze stond erop dat we de bewegingen correct uitvoerden ... De vrouwen in die cultuur (en langer geleden) bleven er soepel van, buikdansen is een isolatiedans, je traint er je bekkenbodemspieren mee, en krijgt er geen sterke maar soepele en rekbare spieren van, en dat zou helpen bij bevallingen (meervoud, voor die vrouwen en die cultuur toch).
Voilà, tot zover het informatieve momentje ... ;-)
Fijn dat je die workout evengoed leuk vond om naar te kijken!

Gepost door: Habibi | 18-12-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.