26-11-08

Scheiden doet (soms) lachen

Bij een scheiding in onderlinge toestemming moet het koppel dat wil scheiden 2 keer voor de rechtbank verschijnen.  Vorige week was onze eerste keer.  De procedure op zich is heel simpel: je verzamelt met zo'n 50 andere koppels in de rechtzaal.  De griffier roept je 1 voor 1 af.  Je gaat dan een ander kamertje binnen waar 2 rechters je een papiertje onder je neus schuiven waarop je mag tekenen nog steeds bereid te zijn te scheiden volgens de voorwaarden die in het dossier -dat je op voorhand opgestuurd hebt- vermeld staan .  Je tekent, en voila, klaar.  3 maanden later mag je dan nog eens terugkomen...

Tijdens de tijd dat je daar op je beurt zit te wachten zie je de andere koppels die hét moment reeds hebben mogen beleven 1 voor 1 passeren.  Het viel me op dat bijna iedereen daar lachend buiten kwam.  Blijkbaar was iedereen blij dat ze bijna van die vervelende ander verlost waren.

Ook Lindsey was in goeie stemming.  Ze was constant grapjes aan het maken tegen de mensen naast haar (toevallig bekenden uit ons dorp).  Ze waren eensgezind dat heel die bedoening een grote farçe was.  Ergens hebben ze wel gelijk natuurlijk, maar ik vind het toch wel ergens normaal dat er een serieuze drempel is om te scheiden.  Het is per slot van rekening toch een zware beslissing die je neemt.

Ik zelf vond heel de situatie wat minder grappig.  Daar in het gerechtsgebouw aanwezig moeten plaatste de hele situatie nog eens extra in de schijnwerpers, en daar zat ik niet op te wachten...  Ik probeer nu eerder vooruit te kijken dan geconfronteerd te worden met het verleden...

Onder de aanwezigen was ook nog een sympathieke ex-collega die 2 jaar geleden nog vader geworden was van zijn 3e kind.  Soms kom je sommige mensen liever niet tegen...

15:24 Gepost door Rigel in Liefde | Permalink | Commentaren (4) | Tags: scheiden, lindsey |  Facebook |

Commentaren

En dat is het? Zo simpel?
Of is het zo simpel omdat je het lastigste al achter de rug hebt, de manier waarop je uit elkaar gaat gaan, de verdeling van de inboedel, regeling over de kinderen.
Ik denk dat ik je kan volgen, een huwelijk ga je niet op één twee drie aan, en als scheiden dan gewoon twee keer je handtekening ergens onder zetten is, dan denk ik ook dat ik in jouw plaats (of die van je vrouw, wat logischer is) ergens een ritueel of afscheid of zo zou missen.

Gepost door: Habibi | 29-11-08

Reageren op dit commentaar

@Habibi Bij een scheiding in onderlinge toestemming moet je inderdaad op voorhand al alles bij de notaris vastleggen in een soort van contract. Daarin staat tot in de puntjes beschreven hoe alles geregeld zal worden.

Ik ben degene die een soort van afscheidsritueel mist. Voor Lindsey kan het niet snel genoeg geregeld zijn. Voor haar hoeft heel dat circus voor de rechtbank dan ook niet...

Gepost door: Rigel | 29-11-08

Reageren op dit commentaar

Ik ben je heel lang 'kwijt' geweest ... nu door iemand anders' blog terug gevonden ... en bij deze in mijn favo-lijstje gezet !

Gepost door: Stekelbeesje | 29-11-08

Reageren op dit commentaar

@Stekelbeesje Welcome back dan...
En thanx!

Gepost door: Rigel | 01-12-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.