07-11-08

Mijn trip, dag 1

Even de hoofdpersonages in het verhaal voorstellen, zoals jullie zien een bont gezelfschap:

  • Sammy: heeft wat weg van dé Sammy uit Het Eiland maar dan beter (30)
  • First Woman: een rustige maar zeer sensuele vrouw (36)
  • Koffiemadam: een knap maar behoorlijk zot ding (25)
  • Schrijfster: een vrouw met een goed ontwikkeld gevoel voor humor (29)
  • Sms-er: een bewoner uit het meest muzikale deel van ons land (waar iedereen zingt) (33)
  • Medicine Man: onze redder in nood (59)
  • BeautyQueen: partner van Medicine Man, ziet er nog goed uit al vindt ze zelf van niet (49)
  • The Joker: onze tourleider (48)
  • Antimel: de kleinste van de hoop en een specialleke (25)
  • Ideale Man: Yours truely (40)

's Morgens vroeg komen mijn zus met haar vriend mij ophalen.  Nog half slaperig sluit ik mijn huis af en vergeet daarbij zowaar mijn centrale verwarming uit te zetten, wat een bron van ergernis en zorgen zal vormen voor mijn ma-ke... Een uurtje later wordt ik keurig op de luchthaven afgezet.  Ze komen zelfs nog even mee om mij uit te zwaaien...  Op het afgesproken rendez-vous punt staan al een aantal medereizigers te wachten.  Iedereen kijkt een beetje onwennig naar elkaar en blijft angstvallig tegen zijn eigen meegebrachte uitzwaai-buddies plakken...  Wanneer onze koffiemadam als laatste eindelijk arriveert kunnen we gaan inchecken...

Wanneer daarna iedereen ontdaan is van verboden wapens en andere gevaarlijke spullen zoals flesjes bodymelk, water of cola gaan we aan de gate zitten wachten totdat we op het vliegtuid mogen stappen.  Daar valt plots mijn frank dat er een ijzeren bestek in mijn handbagage zit.  Blijkbaar is een halfvol flesje bodymelk gevaarlijker dan een ijzeren vork lepel en mes, want BeautyQueen moest haar flesje afgeven terwijl mijn bestek (met een redelijk scherp mes) zonder problemen binnen geraakte.

Waar praten mensen zoal over die samen op reis zullen gaan, maar elkaar nog niet kennen?  Bij ons waren het alle mogelijke dingen die mis konden gaan als je op reis gaat: verloren bagage, vluchten gemist, ruzie in de groep, overvallen worden, ergens vast komen te zitten door overstromingen...  Kwestie van elkaar wat gerust te stellen zeker?

Na een dik uur konden we eindelijk op het vliegtuig stappen, of "boarden" zoals dat in vliegveldtermen heet.  Ik mocht naast Schrijfster plaats nemen.  Dat begon goed: naast een vrouw...  Ik had het slechter kunnen treffen ;-)  Een beetje onwennig namen we allebei het flightmagazine uit de zetel voor ons en begonnen er wat in te bladeren.  Je kent dat wel, zo'n boekske waarin de dingen opgesomd staan die je in het vliegtuig kunt kopen.  Normaal staat dat helemaal vol met horloges, sierraden, sigaretten en parfum, maar in dat magazine werden daarnaast de mafste dingen aangeprezen.  Al gauw waren we daar tegen elkaar over bezig:  een diamanten collier met ingebouwde USB-stick, handig!  Of "dat slaapzakpak lijkt mij wel wat, geen problemen meer met 's nachts vast komen te zitten als je je een paar keer omgedraaid hebt".  Iets later viel ons oog op een vliegtuigtrolley: zo'n ding waaruit de airhostessen de "lekkerste" maaltijden (yeah, right) toveren.  Voor zo'n kleine 3000€ was het van jou.  Schrijfster bleek een goeie zin voor humor te hebben. "Hoe zouden ze zo'n ding inpakken?", vroeg ze me langs haar neus weg.  En daarmee was de toon gezet...  Even later waren we druk aan het fantaseren hoe we zo'n ding zouden kunnen meenemen en belangrijker, waarvoor je het allemaal zou kunnen gebruiken.  We kwamen tot de conclusie dat 3000€ eigenlijk een spotprijs is voor zo'n multifunctioneel ding dat je naast je fauteuil kan zetten en waarop je je afstandsbediening kan leggen en waaruit je zo je koude drank en warm eten kunt halen.  Je kan het zelfs achter je auto hangen en meenemen als je naar de supermarkt rijdt, om het daar terug op te vullen ;-)

Toen de captain even later meldde dat we een paar rondjes moesten draaien omdat er beneden te veel mist hing fantaseerden we dat er in de lucht een rotonde was aangelegd, met wegwijzertjes en al.  Wat turbulentie werden vluchtheuvels, enz... We amuseerden ons kostelijk en het uurtje naar Frankfurt was zó om.

In Frankfurt moesten we zo'n 4 uur wachten op onze aansluiting naar Bangkok.  Op de luchthaven van Frankfurt is geen fluit te zien, dus aten we daar allemaal samen iets in de plaatstelijke McDonnalds en bleven daar dan maar wat plakken. Het gesprek ging over vanalles en nog wat en was best leuk.  Je leerde zo iedereen een beetje beter kennen...

De vlucht van Frankfurt naar Bangkok was iets minder leuk.  Ik mocht terug naast een vrouw zitten: deze keer First Woman, maar die had een slaappil genomen en lag dus de volle 11 uur uitgeteld.  Zelf lukte het me langs geen kanten om in slaap te vallen.  Ik heb dan maar van pure miserie naar The Incredible Hulk gekeken.  Daarna wat gebabbeld met Koffiemadam die aan de andere kant van de gang zat en ook niet kon slapen, maar ik weet al niet meer waarover...  De film daarna (Hancock, over een superheld die aan de drank zit) was best wel te pruimen... Daarna af en toe nog wat geprobeerd om te slapen, zonder al te veel success... In totaal misschien 2 uurtjes geslapen in stukjes van maximum een kwartier.  Tegen de tijd dat we in Bangkok aan kwamen was ik dan ook kapot...

Tot hier dag 1, al bij al een geslaagd begin van de reis...

23:15 Gepost door Rigel in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: reizen, vrouwen, indonesie, amuseren |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.