30-09-08

Dressed to impress...

...dat was het thema van onze fuif vorige zaterdag.  Een heel open thema dus, waar je echt alle kanten mee op kunt.  Veel genodigden waren misschien daarom wel een beetje angstig wat daar dan wel precies mee bedoeld werd.  We kregen op voorhand een heleboel vragen hierover, die we steeds zo onduidelijk mogelijk beantwoord hebben ;-)

Ik vond het echt tof dat meer dan 90% van de aanwezigen wat moeite hadden gedaan en min of meer verkleed waren.  De zaal liep vol met arabieren, hippies, gangsters en gangsterliefjes, ...  Sommigen leken net uit de jaren 30 te komen en anderen waren echt heel ver gegaan en waren praktisch onherkenbaar.  Mijn eigen broer herkende ik alleen maar omdat zijn vrouw naast hem liep.  Hij stal de show met zijn zonnebril, roze pruik met bunny-ears.  Hij had voor de gelegenheid wat nep-tatoo's op zijn armen die hij (onder luid protest) in beslag genomen had van zijn kinderen.

De fuif zelf was fantastisch.  Ik ben amper van de dansvloer weg geweest.  Lang geleden dat ik mij nog zo goed geamuseerd heb.  Normaal hou ik mezelf altijd redelijk onder controle, maar deze keer liet ik mij volledig gaan.  Op een bepaald moment stond ik samen met 2 andere kersverse 40-gers op de dansvloer met enkel mijn schoenen, een fluo onderbroek (die we die avond kado hadden gekregen), onze glitterdas en roze kostumvest aan.  Geen zicht natuurlijk, maar daar trokken we ons niets van aan.  En nee, het was niet omdat ik te zat was:  ik heb van heel de avond (van 19u tot 3u30) maar 5 pintjes gedronken...  Een foto van deze escapade zal ik jullie besparen, maar deze kan jullie fantasie waarschijnlijk wel genoeg prikkelen ;-)

P9270040

Ik hoop dat diegenen die vreesden dat ik nu met die 40 diep in mijn maag zou zitten nu wat gerustgesteld zijn?

00:15 Gepost door Rigel in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (3) | Tags: feest, uitgaan, vrienden, amuseren |  Facebook |

24-09-08

Nr 4

Omdat ik te laat was begon ik vol zenuwen aan date nr. 4.  Zo kwam het dat ik Cara niet echt herkende.  Ik had pas een week daarvoor een paar foto's van haar gezien en had die sindsdien bijna niet meer bekeken, een "zware" fout, ik weet het...

Gelukkig had zij mij wel herkend toen ik op de parking reed, en kwam ze op mij toegelopen.  Het was pas toen ik doorhad dat ze recht naar mij kwam gelopen dat ik zag dat zij het was.  Bij de begroeting vertelde ze dat ze juist naar de kapper was geweest waardoor haar haar iets anders lag dan op de foto's.  Ja zeg, ik heb het zo al soms moeilijk om mensen vanop een foto te herkennen, en als ze zich dan ook nog gaan vermommen wordt het helemaal onmogelijk ;-)

Terwijl we het restaurant binnen gingen gierden de zenuwen nog door m'n keel, maar eenmaal neergezeten begonnen die stilaan te kalmeren.  Na een tijdje zaten we gezellig te babbelen over koetjes en kalfjes en waren de zenuwen totaal verdwenen.  Ik was zo relaxed dat ik onbewust een paar keer in mijn dialect herviel, waardoor ze me niet goed meer verstond.

Het restaurant zat goed vol, toch kwam het eten veel te snel naar onze zin.  We waren nog volop aan onze aperitief bezig toen de ober al onze tafel stond.  Ook toen ons hoofdgerecht op was werd prompt de dessertkaart voor onze neus gelegd.  Toen de ober na 2 minuten al terug kwam, maakte Cara de ober vriendelijk maar kordaat duidelijk dat we nog wat wilden wachten.  Hmm, ik hou wel van een vrouw met pit...  We hebben daarna geen last meer van hem gehad.  Toen we hem wenkten om nog wat drinken te brengen repte hij geen woord meer over de dessertkaart die nog altijd op de tafel lag; pas anderhalf uur later mocht hij onze wensen voor het dessert opnemen.  Chapeau voor die ober, hij is met die 2 "moeilijke" klanten héél professioneel omgegaan...

Onze date zelf?  Die verliep opperbest.  Geen minuut hebben we ons verveeld en we hebben over vanalles en nog wat gebabbeld.  Even vreesde ik dat het ook meteen de laatste keer ging zijn.  Ze was nogal erg overtuigend toen ze vertelde dat ze nog niet klaar is voor een nieuwe relatie.  Ze is ondertussen al 10 jaar gescheiden en is in de tussentijd al verschillende keren gekwest.  Voor mij leek het toen een soort van waarschuwing dat ik er maar beter geen moeite meer in haar zou steken.  Ik was opgelucht toen ze even later zei dat ze me heel leuk vond en graag bevriend wou zijn.  Een pak van mijn hart...

Dit kan wel eens gevaarlijk worden voor mij...   Langs de ene kant wil ik het deze keer kalmer aan doen; gewoon goede vrienden worden en dan zien wat volgt.  Langs de andere kant voelt het allemaal verdomd goed aan en die kleine plagerijtjes (ik: "ik voelde me supergoed vandaag", zij: "dat komt waarschijnlijk door mij ;-)" ) zetten me aan het denken en dromen...  Pfft, weer typisch vrouwelijk hé, die tegenstrijdige signalen.  Ze maakt het duidelijk dat ze initiatief van de man verwacht, maar zegt even duidelijk dat ze d'r nog niet klaar voor is.  Ik hoop dat ze gewoon bang is om weer gekwest te worden en mij eerst wat beter wil leren kennen voor ze zich durft laten gaan.  Ik had haar voor onze afspraak beloofd dat ik "braaf" ging zijn en dat zal ik ook doen, maar hoelang zal ik dit kunnen volhouden voor ik mijn kans waag of juist niet meer durf omdat ík dan bang ben om gekwest te worden...

PS: tijdens het eten heb ik mij even niet kunnen inhouden en zijn mijn ogen wat naar beneden afgedwaald.  Heel even maar, maar ik was content;-)

00:41 Gepost door Rigel in Daten | Permalink | Commentaren (10) | Tags: cara |  Facebook |

23-09-08

Fijn weekend

Weeral een week geleden sinds mijn laatste post...  Even overlopen wat er allemaal is gebeurd...

Dinsdag en woensdag weer met Cara gesproken.  Eerst op chat, daarna aan de telefoon.  Ze wou mijn stem eens horen vooraleer we samen iets gaan eten en dat vond ik een goed idee.  Iemands stem vertelt veel.  Niet alleen verraad ze emoties, ook hoe de stem gebruikt wordt geeft informatie over hoe iemand is.  Verder gebruik je tijdens een echt gesprek ook andere woorden en formuleer je de dingen ook anders.  Je hebt ook niet de mogelijkheid om uitgesproken woorden even te evalueren en misschien aan te passen voor je ze "verstuurt".  De stemmen vielen langs beide kanten in de smaak.  De gesprekken waren speels (we plagen elkaar graag) en leuk...

Donderdag verjaarde mijn neefje, of hoe noem je het zoontje van je broer.  De familie was uitgenodigd voor koffie en taart, en ik was natuurlijk van de partij.

Vrijdag was er een avondmarkt in ons dorp.  Ik ben er dan alleen op uit getrokken; half het dorp loopt dan buiten, dus je komt altijd wel iemand bekend tegen.  Na een half uurtje kwam ik Lindsey en de kinderen tegen.  Ze vroeg me om even mee op de kermis te gaan.  Onze stoere boy wou in de autoscooter zitten, maar hij is nog wat te klein om alleen te gaan en dan moest ons prinsesje alleen blijven wachten.  Ik heb hem dan even meegenomen voor een rondje en dat was meer dan genoeg: hij plotseling niet zo stoer meer ;-)  Maar, hij had er wel van genoten... Toen Lindsey de kinderen in bed ging steken kwam ik nog vrienden tegen waar ik wat bij ben blijven plakken, maar rond een uur of 10 kreeg ik kou en ging op weg naar huis.   Onderweg kwam ik mijn broer en zus tegen en die vroegen om iets mee te drinken.  Oké, 1tje ging er nog wel bij, maar toen we daarmee bezig waren kwamen er nog andere vrienden bij en werd er nog 1tje getrakteerd. En nog 1tje... Het was plotseling niet koud meer en voor ik het wist was het half 1 en ging iedereen naar huis.

Zaterdag was een drukke dag: shoppen voor mijn reis binnen 3 weken en daarna naar Grimbergen voor mijn date met Cara.  Ik heb moeten spurten om er op tijd te geraken en dat ging écht gelukt zijn, maar plotseling waren er werken en kon ik niet meer verder.  Ik moest maar 1 kilometer verder op die baan zijn, maar er was geen doorkomen aan.  De wegomlegging was zeer slecht aangeduid en voor ik het wist zat ik op de ring rond Brussel.  Dan maar de GPS volgen en dat ging beter: binnen de 7 minuten was ik op de juiste plaats.  Dat viel gelukkig nog mee...

De rest vertel ik later wel eens ;-)

00:06 Gepost door Rigel in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kids, lindsey, cara, daten |  Facebook |