21-07-08

't is weer van dadde

De kinderen pas gedropt bij de mama en de Sunday-evening blues is al begonnen...  Na een week vol leven is het plots weer stil in huis.  Zelfs de TV extra luid zetten kan deze stilte niet camoufleren.

Het contrast is dan ook groot met de fijne dag vandaag.  Ik was van plan met de kinderen naar de film te gaan en was net mijn deur aan het vastdraaien toen de telefoon ging (ja ik heb nog zo'n ouderwets ding in huis staan).  Het was Lindsey.  Ik zou vanavond net zoals vorige keer bij haar blijven eten als ik de kinderen bracht.  Ik vreesde al dat dat om een of andere reden niet door zou kunnen gaan, maar ze vroeg gewoon of ik met haar mee wou gaan om een tuintafel te kopen, dan konden we vanavond misschien op haar terras eten.  Haar auto is te klein om een tafel in te vervoeren. 

Het is misschien stom, maar als er zich extra tijd met haar aandient dan spring ik nog altijd een gat in de lucht.  Ze stelde voor dat ik daarna nog met de kinderen naar de film kon gaan.  "Ga je dan mee?", vroeg ik daarop.  "Wil je dat wel?", vroeg zij toen.  Waarom zou ik dat nu niet willen?  Ik zie haar verdomme nog altijd graag.  Het is zij die mij niet meer wil...  Enfin, ik het haar op een iets subtielere manier duidelijk gemaakt ;-)

Zo komt het dus dat ik, onverwacht, weer een halve dag met Lindsey doorgebracht heb.  Eerst dus om een tuintafel, daarna nog een uurtje op haar terras gezeten, dan met de kids naar de film ("The Chronicles of Narnia: Prince Caspian", Nederlandse versie) en daarna samen gegeten en de kinderen in bed gelegd.  Net zoals vroeger...  Daarom dat ik het nu weer zo lastig heb...

Toen ik weg ging had ik zo'n zin om haar nog eens een knuffel te geven, maar ik heb me in kunnen houden, dat zou ze toch nooit toegelaten hebben.  Het leek nochtans alsof ze er wel een kon gebruiken maar zo gaat het nu al maanden: tegenstrijdige signalen.

01:15 Gepost door Rigel in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen, film, lindsey |  Facebook |

17-07-08

Was alles maar zo simpel te regelen...

Je schrijft er over, en voilá, 't je krijgt het.

Toen ik vorige woensdag schreef dat ik de sex miste had ik nooit gedacht dat het iets meer dan 24u later al zover zou zijn. Date 3bis duurde dus iets langer dan verwacht ;-)

Bij het afscheid nemen gaven we elkaar een knuffel, en voor we het wisten waren we aan het kussen... Even later lagen we in bed...

Ik snap niet hoe het zo ver kunnen komen is, normaal ben ik altijd zo geremd bij vrouwen waar ik wel enige interesse in heb. Dit was ook helemaal de bedoeling niet. Ik wil voorlopig geen nieuwe relatie en one-night-stands zijn ook niet mijn ding. Ik heb er nog niet eerder over geschreven omdat ik nog steeds aan het uitzoeken was welke plaats ik deze gebeurtenis moest geven in mijn leven.

Gisteren belde nr. 3... Blijkt dat ze er precies hetzelfde over voelde. We hebben een leuk en eerlijk gesprek gehad. "Na lang beraad" hebben we dan ook tesamen besloten het hele voorval te klasseren onder "fijne herinneringen" en elkaar gewoon verder beter leren kennen... Misschien gebeurt het ooit nog wel eens, maar voorlopig staat zo'n wilde nacht niet meer op de planning...

Volgende week donderdag is onze volgende afspraak. Dan gaan we naar Wouter Deprez kijken in Gent, en terwijl we daar dan toch zijn ook even de sfeer op de Gentse Feesten opsnuiven...

01:28 Gepost door Rigel in Daten | Permalink | Commentaren (4) | Tags: sex, wilde nachten |  Facebook |

14-07-08

Een snuifje kultuur...

Vorige donderdag terug op stap geweest met nummer 3,  3bis dus...  We hadden afgesproken om naar de museumnacht in Ename te gaan en omdat dat bij haar in de buurt was hadden we afgesproken dat ik haar thuis ging oppikken...

De avond begon al goed.  Bij het instappen geeft ze me het adres door waar we moeten zijn, en ik stel de GPS in.  We konden vertrekken...  Na een kwartiertje hebben we ons einddoel bereikt, maar dat blijkt op de grote markt in Oudenaarde te liggen.  Hmm, vreemd...  Misschien was het 1 van de zijstraten?  We stappen uit en gaan op zoek...  We lopen wat rond en plots begint het keihard te regenen.  Toen we nat genoeg waren begon mij plots te dagen wat er mis was: mijn GPS kent Ename niet maar vond de straat wel in Oudenaarde (Ename is een deelgemeente van Oudenaarde).  Toen ik het huisnummer moest ingeven heb ik onderaan op een knopje gedrukt.  We hadden geen huisnummer en het logo op het knopje leek me wel 'willekeurig' te kunnen betekenen.  Niet dus.  Het betekende blijkbaar 'centrum', het centrum van Oudenaarde dus.

Ik maakte dus al direct een goeie beurt;-)  De 2e poging ging wél vlot, en had als bijkomend voordeel dat het gestopt was met regenen tegen de tijd dat we arriveerden... 

Het eerste optreden was in de kerk: Elisabeth en Eva, een in mijn ogen minder geslaagde combinatie van piano en een flamenco danseres.  Met flamenco associeer ik eerder gitaar en de danseres danste op een grote houten plaat, waardoor het gestamp van haar voeten véél te hard klonk. Ik gaf er dan ook niet om dat we het eerste kwartier gemist hadden door die GPS perikelen...

Het 2e optreden was de Vlaamse flamencogroep Esta Loco van Rembert De Smet (één van de 2 Belgen) in de kelder.  Deze keer uitzonderlijk zonder flamenco danseres omdat die 'onverwacht' hoogzwanger bleek te zijn.  Hun optreden kon ik beter smaken.

Daarna was buiten Circ Panic aan de beurt, een Spaanse groep die gespecialiseerd is in voorstellingen waarin circuskunsten een centrale rol spelen.  Het was een leuke en boeiende voorstelling waarbij circus, acrobatie en humor elkaar snel afwisselden.  Spijtig dat het weer begon te regenen, waardoor ze hun act moesten afbreken.  Door de regen werd hun stellage (klik op de link voor foto's) te glad en werd het te gevaarlijk om verder te doen.  Ze kregen verdiend een daverend applaus...

Daarna was het tijd voor Intimate Voices in de kerk.  Adembenemend mooi was dat: een muisstille kerk met dan die prachtige koormuziek.  Je zou er zowaar religieus van worden ;-)

Het laatste optreden was de moderne dans van de Franse Osmosis Cie.  Niet echt mijn ding, maar ik heb toch geboeid zitten kijken naar die man.  Het stuk heette "WaterFloor" en was heel simpel van opzet: 1 man danst op een metalen plaat in het gras.  Achter hem stond een video-wall waarop beelden van water geprojecteerd werden.  Knap gevonden was een scene waarop dezelfde danser in een half-leeg zwembad de bewegingen herhaalt die de danser live uitvoert...

Ik zou er uit mezelf nooit naartoe gegaan zijn, maar ik vond het al bij al een heel geslaagde kultuur avond...

00:24 Gepost door Rigel in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (2) | Tags: muziek, humor, dans, gps, acrobatie, kultuur |  Facebook |