30-06-08

Date nummer 3

Gisteren heb ik nummer 3 voor het eerst IRL (in real life) ontmoet.  We hadden afgesproken om mee te doen aan een georganiseerde wandeling in de Leiestreek...

De wandeling was hilarisch.  Elke 5 meter stopte de gids om wat uitleg te geven over een of andere plant, struik of boom.  Heel interessant allemaal, maar wij waren natuurlijk meer geïnteresseerd in elkaar.  Als je elkaar voor het eerst ontmoet heb je veel om over te praten, maar telkens werden we brutaal onderbroken door die gids, dat is althans hoe wij het aanvoelden.  Op de duur begonnen we gewoon al te lachen wanneer de gids weer even stil hield om nog een uitleg te beginnen.  Die mens snapte er geen snars van...

Qua karakter en interesses matchen we heel goed.  We hebben ook hetzelfde gevoel voor humor.  Ik vind het ook tof dat ze zo zelfzeker in het leven staat, ze had er bvb geen enkele moeite mee om te vertellen dat ze ooit al in Antwerpen geweest was omdat ze uit interesse eens naar de Erotische Verbeelding (een vrouw-vriendelijke sexshop) gegaan was.

Haar uiterlijk viel ook goed mee.  Ik had wel al een fotootje gezien, maar dat zegt meestal niet zo heel veel: iedereen kiest natuurlijk zijn allerbeste foto er uit en niet altijd de meest recente...  Enig minpuntje (en nu ga ik waarschijnlijk de dames op mijn nek krijgen): haar borsten.  Ik moet toegeven dat ik toch wel een borstenman ben.  Voor de duidelijkheid: ik val zeker niet op grote borsten, maar bij haar zou ik toch een beetje op mijn honger blijven zitten...  Tja, niemand is perfect, hé?

Alleszins weer een potentiële goede vriendin erbij.  Als het van mij afhangt zit er misschien zelfs meer in.  We zien wel hoe het loopt...

Nog een leuk detail: ze heeft een nogal speciale naam die ik nog nooit gehoord had en toen ik die in Google intikte ontdekte ik dat het de naam van een buitelandse gemeente is, en dat het ook 'geil' betekent in een of andere vreemde taal ;-)

23:12 Gepost door Rigel in Daten | Permalink | Commentaren (5) | Tags: vrouwen, borsten, daten |  Facebook |

28-06-08

Game, Set and Match

De "ideale man" is meestal sportief.  Dat woord ontbreekt echter nog steeds op het lijstje met mijn kwaliteiten... 

Ik en sport hebben altijd al een soort van haat-liefde verhouding gehad.  Ik hou van sport, maar alleen als ik bezig ben of net gedaan heb.  Als ik nog moet beginnen heb ik er meestal totáál geen goesting in.

Zo komt het dat ik geregeld lange periodes heb dat ik totaal niets van sport doe.  Meestal begint zo'n periode met het 'geen goesting' hebben dat steeds sterker wordt.  Als ik dan een kleine tegenslag krijg is dat het ideale excuus om er gewoon mee te kappen.

De afgelopen 3 jaar zat ik weer in zo'n periode.  Het was begonnen met klierkoorts waardoor ik een aantal weken out was.  Klierkoorts blijft heel lang in je lijf hangen waardoor je vlug moe bent, maar ik zette dapper door.  De doodsteek kreeg ik toen ik een of twee weken later mijn enkel verstuikte.  Ik ben daarna nooit meer

Vandaag heb ik de eer U allen te melden dat die periode officieel afgesloten is.  Gisteravond ging ik naar de inhuldiging van het nieuwe (bar)chalet van de tennisclub waar de rest van mijn familie (nog steeds) lid van is.  Ik was nog geen 5 minuten binnen toen een goeie vriend me voorstelde om samen terug te beginnen tennissen.  Het idee speelde al een tijdje in mijn hoofd om daar terug mee te beginnen (voor de 3e keer dan;-) ), dus ging ik onmiddellijk akkoord.  We spraken af om er geen gras over te laten groeien...

En zo komt het dat ik deze morgen om kwart voor 9 al op het tennisplein stond.  Ondanks het ontiegelijk vroege uur.  Ondanks de dreiging van regen.  Ondanks de 2 Duvels en 2 pinten die ik gisteren achterover geslagen had.  En weet je wat?  Het deed deugd.  We hebben goed gelachen met ons gesukkel, maar ergens zit het nog steeds in me.  Tussen de blunders door heb ik een paar fantastische punten gemaakt...

 

21:53 Gepost door Rigel in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sport, zelfkennis, ideale man |  Facebook |

25-06-08

Hiep hiep hoera

Allez, t'is meegevallen vandaag.  Het begon nochtans niet al te denderend.  Lindsey ging om 13u naar mij komen om te helpen bij de voorbereidingen.  Ze is uiteindelijk pas om 13u40 gearriveerd, 20 minuten voor het feestje begon.  Op zich geen probleem, maar van zodra ze arriveerde begon ze weer met kritiek te spuien: ik ging voor versiering zorgen, maar die hing nog niet (volledig) op; de tafel en de stoelen op het terras waren nog niet afgewassen...

Wat had ze dan verwacht?  Ik heb verdomme alles alleen moeten doen.  Eerst was het of het feestje bij mij kon (de kinderen zijn bij haar deze week).  Dan moest ik voor pannenkoekenmix en versiering zorgen.  Gisteren nog of voor wat prulletjes voor de kinderen kon zorgen want ik moest toch nog naar de winkel om mijn cadeau voor mijn zoon.  Daar ben ik deze morgen dus nog om geweest, ik was nog maar anderhalf uur terug thuis.  Ik vind dus niet dat zij recht had om dan wat kritiek te komen geven en ik heb haar dat dan ook duidelijk gemaakt.

Blijkbaar is haar frank dan gevallen want de rest van de namiddag is heel goed verlopen.  We hebben zelfs wat gezellig gepraat.  Veel tijd hadden we daarvoor niet, want met 12 kinderen in huis weet je echt wel wat doen.  Gelukkig viel het weer goed mee en hebben ze het grootste deel van de namiddag buiten op de trampoline gespeeld.

Het belangrijkste voor mij is dat mijn zoon vandaag een superdag gehad heeft.  Hij heeft zich rot geamuseerd met zijn vriendjes en vriendinnetjes en was heel content met zijn cadeautjes...

22:37 Gepost door Rigel in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kinderen, feest, lindsey |  Facebook |