28-06-08

Game, Set and Match

De "ideale man" is meestal sportief.  Dat woord ontbreekt echter nog steeds op het lijstje met mijn kwaliteiten... 

Ik en sport hebben altijd al een soort van haat-liefde verhouding gehad.  Ik hou van sport, maar alleen als ik bezig ben of net gedaan heb.  Als ik nog moet beginnen heb ik er meestal totáál geen goesting in.

Zo komt het dat ik geregeld lange periodes heb dat ik totaal niets van sport doe.  Meestal begint zo'n periode met het 'geen goesting' hebben dat steeds sterker wordt.  Als ik dan een kleine tegenslag krijg is dat het ideale excuus om er gewoon mee te kappen.

De afgelopen 3 jaar zat ik weer in zo'n periode.  Het was begonnen met klierkoorts waardoor ik een aantal weken out was.  Klierkoorts blijft heel lang in je lijf hangen waardoor je vlug moe bent, maar ik zette dapper door.  De doodsteek kreeg ik toen ik een of twee weken later mijn enkel verstuikte.  Ik ben daarna nooit meer

Vandaag heb ik de eer U allen te melden dat die periode officieel afgesloten is.  Gisteravond ging ik naar de inhuldiging van het nieuwe (bar)chalet van de tennisclub waar de rest van mijn familie (nog steeds) lid van is.  Ik was nog geen 5 minuten binnen toen een goeie vriend me voorstelde om samen terug te beginnen tennissen.  Het idee speelde al een tijdje in mijn hoofd om daar terug mee te beginnen (voor de 3e keer dan;-) ), dus ging ik onmiddellijk akkoord.  We spraken af om er geen gras over te laten groeien...

En zo komt het dat ik deze morgen om kwart voor 9 al op het tennisplein stond.  Ondanks het ontiegelijk vroege uur.  Ondanks de dreiging van regen.  Ondanks de 2 Duvels en 2 pinten die ik gisteren achterover geslagen had.  En weet je wat?  Het deed deugd.  We hebben goed gelachen met ons gesukkel, maar ergens zit het nog steeds in me.  Tussen de blunders door heb ik een paar fantastische punten gemaakt...

 

21:53 Gepost door Rigel in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sport, zelfkennis, ideale man |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.