06-04-08

Het is zover

Lindsey heeft gisteren het huis verlaten en plaats gemaakt voor een vreemde kilte.  Ze is terug bij haar ouders gaan wonen, in hetzelfde huis waar ze 10 jaar geleden niet snel genoeg weg uit weg kon komen.  Ondertussen is haar relatie met haar vader veel verbeterd, maar ik denk dat het toch niet gemakkelijk zal zijn.  Toch is ze blijkbaar liever daar dan hier bij mij...

Het vertrek was zo onwezelijk, zo on-Lindsey...  Normaal heeft ze alles voor haar kinderen over, maar gisteren had ze er niet al te veel aandacht voor, ze was te druk bezig met inpakken en inladen...  Ons dochtertje (7j, 1ste lj) had in haar kinderlijke onschuld een briefje voor haar geschreven: "mama, ik weet dat je weggaat, maar ik vind het niet leuk.  Ik zou willen dat je hier blijft".  Lindseys reactie was zo koel dat het eigenlijk ongepast was: "goed zo, mooi briefje geschreven".  Het kind stond er maar bedroefd bij te kijken en droop af.  Een kwartiertje later kwam ze op mijn schoot troost zoeken: "ik heb mama mijn briefje laten lezen, maar ze zei alleen maar 'goed gedaan'".  Mijn hart brak.  Hoe moest ik dat kind in godsnaam wijs maken dat haar moeder haar niet in de steek liet, maar wegging om mij...

Van zodra Lindsey de deur achter zich gesloten had keerde de rust terug.  Ik mag het zelfs een geslaagde avond noemen.  De kinderen hielpen mij koken voor het avondeten (patatten, kip en appalmoes) en vonden het achteraf superlekker.  Daarna hebben we samen nog wat TV gekeken en daarna naar bed.  Ik ben er zelf ook op tijd ingekropen...

Vandaag merkte ik dat ze er alle 2 nog veel mee bezig waren.  Daarom heb ik hen vanmiddag maar meegenomen naar de nieuwe dinosaurus-vleugel van het natuurhistorisch museum in Brussel.  Zo hebben ze zich in elk geval een aantal uur kunnen amuseren zonder te veel aan mama te denken.

Mij heeft het ook geen kwaad gedaan ;-)

23:33 Gepost door Rigel in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: afscheid, kinderen, lindsey |  Facebook |

Commentaren

Rust Misschien is ze alleen even toe aan een rustperiode tussen jullie. Als ze echt voorgoed weg wou had ze waarschijnlijk wel een appartement gehuurd en was ze niet terug naar haar ouders getrokken. Misschien wil ze alleen tijd voor zichzelf nu, om na te denken over de toekomst.
Probeer jij ondertussen ook verder te gaan met je leven en er te zijn voor je kinderen, ze hebben je nu nodig. Dat geeft jou ook afleiding van je eigen zorgen. Praat er gerust over met de kinderen, ze hebben nu vooral behoefte aan duidelijkheid in deze situatie.

Gepost door: N. | 07-04-08

Reageren op dit commentaar

Pijnlijke momenten voor de kinderen en ook voor jou... maar zoals N. hoop ik ook voor jullie dat het hier slechts om een rustperiode gaat, misschien komt alles wel weer in orde...
Ik hoop het voor jullie !

Lieve groetjes en veel sterkte !

Gepost door: M&M | 07-04-08

Reageren op dit commentaar

Waarschijnlijk had ze het zelf ook heel moeilijk met de situatie en vandaar haar vreemde gedrag. Ik sluit mij trouwens aan bij N. Ze is gewoon terug naar huis getrokken dus misschien is er nog hoop.

Gepost door: | 09-04-08

Reageren op dit commentaar

damn ik vind het verschrikkelijk hoe kinderen altijd het slachtoffer blijken te zijn... in elk geval sterkte met de hele situatie rond de liefde van je leven!

Gepost door: Cijferkes | 11-04-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.