03-03-08

Update

Alleen al mijn vorige post schrijven heeft iets in mijn leven veranderd.  Eigenlijk, als ik echt eerlijk ben was het een discussie met Lindsey, een paar uur daarvoor.  Zij drukte me met mijn neus op mijn uitstelgedrag en dat zette me aan het denken.

Kritisch nadenken over mezelf is eigenlijk nieuw voor mij: ik heb me daar nooit mee bezig gehouden.  Dat lijkt mij nu verwaand, zeker nu het zo duidelijk is dat ik verkeerd bezig was.  Daarom ben ik ook met deze blog begonnen: het schrijven helpt me om mezelf kritisch te bekijken, om echt na te denken hoe ik in elkaar zit en waarom ik bepaalde dingen (verkeerd) doe.  Soms ontspoor ik misschien wel een beetje, maar dan zijn jullie, mijn lezers, er wel om mij daar op te wijzen.  Mijn oprechte dank voor jullie reacties...

Nu, om even verder te gaan met mijn update: ik héb die dag na mijn vorige post naar die psycholoog gebeld voor een afspraak: dinsdagavond ga ik er naartoe.  Ik ben wel benieuwd wat daar allemaal uit zal komen, maar ik heb er alle vertrouwen in dat het me zal helpen...  Ik heb de indruk dat het zelfs nu al wat beter gaat.  Ik probeer zo weinig mogelijk uit te stellen, al moet ik er wel een hoop moeite voor doen. Sommige zaken glippen nog door het net, maar algemeen gezien doe ik het toch al veel beter dan daarvoor.  De kans is echter groot dat deze opstoot van goede wil weer van korte duur zal zijn.  Daarom kan ik de hulp van de psycholoog goed gebruiken.

Op relationeel vlak zijn de spanningen tussen Lindsey en mij een klein beetje weggeëbd.  Niet dat haar plannen nu gewijzigd zijn, verre van.  Maar net nu het mij allemaal minder en minder begint te raken dat ze elke avond alleen met haar PC op haar kamertje gaat zitten, merk ik dat ze precies een klein beetje ontdooit.  Ze begroet mij iets hartelijker dan vroeger wanneer ik thuis kom van mijn werk, ergert zich wat minder om mij en ik merk dat we terug een normaal gesprek(je) met elkaar kunnen hebben.  En nee, ik maak mezelf niets wijs want ons zoontje heeft het ook in de mot.  Vanmiddag vroeg hij plots: "mama, gaan jullie nu nog scheiden?".  "Ja", antwoorde Lindsey, "nog altijd...".  "Waarom praten jullie dan zo lief tegen elkaar?", vervolgde hij dan in zijn lieve onschuld...  We lachten allebei, maar diep in mijn hart voelde ik alleen maar pijn: waarom kan zij niet zien wat een kind van 5 wél duidelijk ziet...

01:08 Gepost door Rigel in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: zelfkennis, analyseren, kinderen, lindsey |  Facebook |

Commentaren

...... Tuurlijk ontdooit ze en is je vrouw vriendelijker,omdat ze geen tegenstand meer van je krijgt. Je legt je erbij neer dat zij ligt te chatten met anderen (mannen) en maakt er geen probleem van. Nog even en ze maakt 's avonds afspraken met haar 'vriendinnen' en daar ga je ook met open ogen inlopen.
Ik ben niet jaloers ingesteld van aard, maar mijn man (moest ik die hebben), moet niet chatten met andere vrouwen als dat niet vriendschappelijk is en als je ze niet kent. Geen vreemde vrouwen op mijn pc.
Als je gaat scheiden, ze er dan definitief een punt achter.
Ik ben niet de goede om het te zeggen maar beter korte pijn dan een lange. Ik spreek van ondervinding.
x

Gepost door: Mystic | 06-03-08

Reageren op dit commentaar

Ze is inderdaad wat vriendelijker omdat ze geen tegenstand meer van mij krijgt, daar ben ik mee akkoord. Maar dat wil nog niet zeggen dat ik er met mijn ogen open inloop. Wij zijn altijd heel open en eerlijk tegen elkaar. Ik heb altijd geweten dat ze chatte en ik heb ook altijd geweten met wie en waarover, zelfs al was ik daar niet altijd blij mee. Ik weet daardoor 100% zeker dat ik het op voorhand zal weten wanneer zij met een man zou afspreken. Zij trouwens van mij ook (met een vrouw dan in mijn geval ;-)).

Wij willen er wel een punt achter zetten, maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan... Als getrouwd koppel kan je niet zomaar contracten of leningen afsluiten zonder het akkoord van de andere partner. Die wordt trouwens automatisch mee financieel verantwoordelijk als de ander niet kan betalen.

Pas als de scheiding definitief uitgesproken is door de rechtbank heb je de volledige "vrijheid". Daarom zijn we voorlopig genoodzaakt samen te blijven wonen tot de procedure afgerond is...

Zolang we dit zonder spanningen kunnen doen vind ik dat geen probleem. De vorige 2 maanden waren eerder problematisch, maar nu is er een soort rust gekomen en dat maakt het best leefbaar...

Gepost door: Rigel | 07-03-08

Reageren op dit commentaar

.. Ik begrijp je wel, en zolang het geen veschtscheiding gaat worden des te beter, maar ik voorspel je een zwart gat. En dan ga je je zeer slecht voelen. Ik ben niet in het gat gevallen want ik ist wat er komen ging en ik voel me heel slecht.

Gepost door: Mystic | 10-03-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.