19-02-08

Liefde...


Mystic haar post(http://missmystic.blogspot.com/2008/02/all-you-need-is.html) bracht mij aan het denken.  Ik denk dat zij een fout maakt die ik vroeger zelf gemaakt heb: mijn relatie geanalyseerd om mezelf te behoeden van gekwetst te worden.

Zo'n gedrag leidt naar ongezonde situaties heb ik mogen ervaren.  Elk negatief detail wordt vergroot en onderzocht en krijgt daardoor meer aandacht dan het verdient.  Hierdoor worden de positieve zaken onderbelicht en lijkt de relatie slechter dan ze in feite is.  Wat erger is dat je negatieve houding ook negatieve reacties gaat veroorzaken bij je partner, wat de boel natuurlijk nog verder verziekt.

Ik wil even illustreren tot welke dingen dit bij mij geleid heeft:

Ik kende Lindsey al enkele jaren voor we een relatie begonnen.  Tijdens die tijd fladderde ze van het ene liefje naar het andere.  Misschien vertel ik ooit nog wel eens hoe wij samen gekomen zijn, maar toen het eenmaal zo ver was had ik schrik dat ik ook een maar een nummertje in de rij was.  Ik besloot er maar gewoon van te profiteren en te zien wat er van zou komen.  Na verloop van tijd, toen de relatie serieuzer werd, begonnen die twijfels terug de kop op te steken. Onbewust begon ik Lindsey constant in de gaten te houden.  Niet dat ik jaloers was, verre van.  Ik  bestudeerde alleen te veel hoe zij mij behandelde en veel te weinig hoe ik haar zou moeten behandelen.

Dit ging soms over absurde en onbenullige dingen: als Lindsey mij een kleiner glas gaf dan zichzelf dan had ik dat gezien.  Als ze daarna het laatste stuk fruit nam, zonder te vragen of ik dat misschien wou, dan voelde ik mij gekwetst.  Niet omdat ik toevallig dat stuk fruit wou, meestal zelfs niet.  Het was gewoon omdat ze er niet aan dacht om het aan mij te vragen.  In het gezin waar ik ben opgevoed deed je zo'n dingen uit jezlf.  Daar zorgde je ervoor dat de ander het grootste glas kreeg en als je zelf al veel fruit gegeten had, dan vroeg je dat eerst aan de anderen vooraleer dat laatste stuk ook op te eten.  Het feit dat zij dit niet bij mij deed kwam bij mij dan ook over alsof zij mij niet genoeg respecteerde of dat ze egoïstisch was.

Lindsey had een totaal andere opvoeding gekregen.  Zij had die kleine dingen nooit geleerd en was zich er ook niet bewust van.  Het feit dat ik me over dergelijke onbenulligheden druk maakte kwam bij haar over als kritiek, terecht zo zie ik nu in.  Zij begon zich aan mijn ergernissen aan te passen, maar voelde zich daar niet echt goed bij:  zij voelde zich ondergewaardeerd en niet geliefd...

Naarmate de tijd verstreek werd ik rustiger.  Ik stopte stilaan met analyseren en werd tevreden met wat ik had.  Nu blijkt dat ik de schade die ik toen gemaakt heb nooit heb kunnen herstellen.  Hoe kon ik ook?  Ik had ze niet eens opgemerkt!  Ik was toen zo hard bezig met mezelf te beschermen dat ik niet zag wat ik bij haar aanrichte.  IK was de egoïst in plaats van zij.

Niet dat ik de schuld van onze scheiding nu op mij neem, maar ik kan ondertussen wel beter begrijpen hoe het zover is kunnen komen...

23:23 Gepost door Rigel in Liefde | Permalink | Commentaren (4) | Tags: lindsey, relaties, analyseren |  Facebook |

Commentaren

Wel Een relatie de niet langer voldoende fut heeft ligt altijd aan 2 mensen.
In mijn relatie is ongetwijfeld, mijn deel groter geweest dan het zijne.
Waarom? Omdat ik niet van controle hou en hoe meer ik het gevoel krijg dat ze me willen controleren, hoe meer ik ga losbreken.
Ik werk in een mannenwereld en ik ben nu eenmaal redelijk gemakkelijk in de omgang. Daarom wil dat niet zeggen dat ik mijn benen ga spreiden.
Ik heb een hekel aan jaloezie.

Je hebt gelijk, ik kijk meer naar de negatieve kant dan de positieve, omdat dat gewoon makkelijker is om mee om te gaan.

Jij hebt je ongetwijfeld ook aangepast aan Lyndsey en Lyndsey niet alleen aan jou.
Het komt altijd van 2 kanten hoor.

Gepost door: Mystic | 20-02-08

Reageren op dit commentaar

Hm Interessant en ik kan me niet bedwingen ook een gelijkenis te zien met andere postjes dezer dagen in blogland, waar het gaat over egoïsme...
Nu, wat je vertelt komt heel helder en begrijpelijk over. 't Zijn vaak die stomme dingen waar het mee begint. Stomme dingen die, zoals je zegt, kunnen voortkomen uit een verschillende opvoeding. Ik geef toe dat ook ik me zou ergeren aan zulke klenigheden... en het stemt tot nadenken... want idd, het is het niet waard om daarvoor je relatie opeens negatief te gaan bekijken. Ik vroeg me wel af bij 't lezen: hebben jullie je kleine ergernissen dan geuit op het moment zelf? Dat is iets wat ik ook niet kan laten, en wat dan steevast leidt tot kleine discussies... maar ook tot begrip natuurlijk, voor het helemaal te laat is.
Interessant topic!

Gepost door: Lentesneeuw | 20-02-08

Reageren op dit commentaar

@Lentesneeuw Ik heb inderdaad mijn ergernissen geuit, op het moment zelf. En dit leidde inderdaad steeds tot discussies. Lindsey trok zich die kleine ergernissen veel harder aan dan ik kon vermoeden en kropte dat allemaal op.

Het beste bewijs daarvan kreeg ik nog tijdens een of andere ruzie een tijdje geleden: ze flapte er plots uit dat ze het beu was om steeds te moeten kijken of ze mij wel het grootste glas gaf (vandaar het voorbeeld in mijn post), en nog van die dingen. Ik viel bijna achterover van het verschieten dat ze daar na bijna 10 jaar nog altijd mee bezig was...

Gepost door: Rigel | 20-02-08

Reageren op dit commentaar

oei oei :os 't had wel degelijk meer impact dan gedacht...

Gepost door: Lentesneeuw | 25-02-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.