30-12-07

Seks (part 1)

Wie heeft er ooit al eens seks gehad die zo intens was dat je er alles bij vergat? Zo erg dat je je totaal niet meer bewust was van je omgeving? Dat je enkel nog oog had voor je eigen lichaam en dat van je partner? Dat je enkel nog bezig was met genieten en genot geven?

Ik hoop velen onder jullie, maar ik vrees een beetje dat het de meesten nog niet overkomen is…

Mij wel. Nog maar enkele maanden geleden zelfs. En zelfs nog met mijn eigen vrouw, Lindsey ;-)

Het heeft er echter lang naar uitgezien dat het mij - of beter ons - nooit zou overkomen.  Lindsey heeft het om een of andere reden altijd moeilijk gehad om zichzelf te laten gaan tijdens de seks; om echt te genieten van het moment en alle schaamte daarvoor opzij te zetten.  Ikzelf wou niet liever dan haar de climax laten bereiken die voor mannen veel vanzelfsprekender is. Ik deed dan ook vreselijk mijn best daarvoor… 

Dat was dus géén goed idee. Door de nadruk zoveel op het orgasme te leggen verloor de seks een groot stuk van zijn spontaniteit. Het werd voor haar niet plezant meer. Hoe meer ik mijn best deed, hoe erger ik het eigenlijk maakte. Het heeft een hele tijd geduurd eer ik dat door kreeg.  Het is pas door daar afstand van te leren nemen dat de seks tussen ons beter werd. Beter, maar nog steeds niet fantastisch.

De sleur in ons leven: stress op het werk, verbouwingen aan ons huis die maar niet afgewerkt raakten, kinderen die zeer slecht sliepen, het feit dat ik haar te weinig aandacht gaf zorgden ervoor dat zij niet veel zin in seks had. Zo zijn er jaren in ons leven geweest dat wij slechts om de 6 weken of zo eens seks hadden...

Het chatten en cyberseksen hebben hierin verandering gebracht. Lindsey kreeg hierdoor meer zin in seks en wat belangrijker was meer zelfvertrouwen. Je kunt je niet voorstellen hoe groot de impact van zelfvertrouwen is op seks. Lindsey veranderde stilaan van een passieve vrouw die de seks liet gebeuren in een hete, sexy vrouw die zelf ook initiatief begon te nemen en echt genoot van de seks. In plaats van 1 keer in de zes weken deden we het nu 4 tot 5 keer per week.  Iedere keer beter dan de andere, en daar had ik niets op tegen natuurlijk;-)

Ik begon het chatten wel een probleem te vinden. Ik vroeg me af waarom dat voor haar zo belangrijk bleef, hoewel het tussen ons nu veel beter ging. Ik vroeg me ook af of ze in haar hoofd wel met mij aan het vrijen was, en niet met 1 van haar chatvriendjes...  Zij verzekerde me van wel, maar iets binnenin mij bleef daar aan twijfelen… 

Ik werd jaloers… Nu doet jaloersheid iets heel raars met een mens. Het maakte allerlei gevoelens in mij los waarvan ik niet eens wist dat ik ze had.  Gevoelens van angst, verdriet en verraad gemengd met spijt, intense liefde en… een ongelofelijke honger naar vrijen met haar.  We kregen dan ook dikwijls ruzies waarin de emoties hoog opliepen omdat ze weer alleen oog had voor haar chatvrienden in plaats van met mij het bed in te duiken...

Het is dan ook op de dag na één van die jaloerse ruzies dat het gebeurd is: dé zaligste seks van mijn leven… 

23:17 Gepost door Rigel in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jaloersheid, cyberseks, chatten, seks, lindsey |  Facebook |

Mijn vrouw

"Mijn vrouw" klinkt een beetje te raar vind ik.  Daarom ga ik haar maar een (bij)naam geven: Lindsey.  Lang heb ik daar niet achter moeten zoeken.  Zij heeft die naam nml. zelf gekozen toen ze een jaar geleden begon te chatten, op zoek naar een beetje aandacht.

Ze heeft inderdaad aandacht gekregen.  Méér dan ze nodig had.  Vrouwen zijn nu eenmaal populair op sites waar regelmatig gecybersext wordt.  En zeker wanneer die vrouw dan ook uitdaagt en enthousiast meespeelt...

00:07 Gepost door Rigel in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: chatten, lindsey, cyberseks |  Facebook |

29-12-07

Moeite doen...

Dingske waarschuwde me voor té veel moeite doen.  Wel lief dat iemand die mij van haar noch pluimen kent goeie raad geeft...

Die goeie raad zette me wel aan het denken...  Moeite doen is inderdaad nooit mijn sterkste kant geweest.  Da's trouwens ook de grootste reden waarom mijn vrouw nu weg wil...

Ik vraag mij nu eigenlijk constant af waaróm ik vroeger zo weinig moeite gedaan heb.  Heb ik misschien te weinig "beloningen" gekregen zoals CIA in haar post schrijft?  Feit is dat ik meerdere keren duidelijke signalen kreeg dat er méér van mij verwacht werd.  Ik beloofde dan meer mijn best te gaan doen en dééd dat dan ook...   een paar weken.  Daarna verwaterden mijn goeie voornemens steevast en verviel alles weer in het oude...

Niet dat ik echt niet wou veranderen, maar om één of andere reden lukte me dat tot nu toe nog niet.  Misschien is het gemakzucht zoals mijn vrouw nu besloten heeft, misschien is er een andere reden.  Dat probeer ik nu uit te zoeken...

Nu MOET ik gewoon wel veranderen...  Mijn huwelijk staat op het spel, en ik vrees dat dat al reddeloos verloren is.  Daarom moet ik mij ook voorbereiden op een leven als single, waarin ik de helft van de tijd onze 2 kinderen (5 & 7) onder mijn hoede krijg die dan compleet afhankelijk van me zullen zijn.  Geen optie om dan alles aan iemand anders over te laten...

Eigenlijk bewijst die post van CIA hoe simpel wij mannen wel in elkaar zitten.  Vrouwen zijn véél gecompliceerder.  Ik ben bijvoorbeeld nog nergens zo'n duidelijke "handleiding voor de vrouw" tegengekomen.  Dat bewijst op zich al dat het een onmogelijke opdracht is om zoiets te schrijven.

Raar dat ik nu pas (na 10 jaar huwelijk) stilaan begin te begrijpen hoe mijn vrouw in elkaar steekt, wat ze denkt of wat ze wérkelijk bedoelt als ze iets tegen me zegt...  Nu ik een stukje van die geheime sleutel in handen heb en een deel van de code kan ontcijferen geraak ik meer en meer geïnteresseerd in haar, wil ik haar nog beter leren kennen, hou ik gewoon meer van haar...

Frustrerend dat het niet meer wederzijds is...

00:25 Gepost door Rigel in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: relaties, vrouwen, kinderen |  Facebook |